Saxo Bank: Αυτά είναι τα 10 ακραία σενάρια για το 2019

Ο πλανήτης βιώνει ακόμη μια χρονιά ακραίων καιρικών φαινομένων, με την Ευρώπη διανύει νέα περίοδο καύσωνα, γεγονός που εγείρει έντονες περιβαλλοντικές ανησυχίες. 

Καθώς οι κλάδοι της ναυτιλίας και της αεροπλοΐας απολαμβάνουν σημαντικά φορολογικά προνόμια, είναι οι πρώτοι που μπαίνουν στο στόχαστρο του νέου Παγκόσμιου Φόρου Μεταφορών (GTT).

Οι τιμές των αεροπορικών και ακτοπλοϊκών εισιτηρίων αυξάνονται και το κόστος μετακινήσεων μετακυλύεται στους επιβάτες. Η τουριστική κίνηση μειώνεται δραστικά επιδεινώνοντας τις πιέσεις στους παγκόσμιους ρυθμούς ανάπτυξης.
 

Η πιστωτική επέκταση στην Αυστραλία τροφοδοτεί μια από τις μεγαλύτερες φούσκες ακινήτων του κόσμου, αλλά το ράλι δεν κρατά για πολύ. Το 2019 έρχεται η επιβράδυνση και η αγορά ακινήτων περνά κρίση με απώλειες που αγγίζουν το 50%.

Η αυστραλιανή οικονομία εισέρχεται σε ύφεση για πρώτη φορά στα τελευταία 27 χρόνια και οι επιπτώσεις είναι ολέθριες για τον πλούτο των νοικοκυριών και τις καταναλωτικές δαπάνες.

Οι τράπεζες βρίσκονται στο χείλος της κατάρρευσης και κρατικοποιούνται. Η κεντρική τράπεζα θέτει σε εφαρμογή πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης.

Μετά το ναυάγιο του Brexit και τις πρόωρες εκλογές στη Βρετανία, στην εξουσία έρχονται οι Εργατικοί και την πρωθυπουργία αναλαμβάνει Τζέρεμι Κόρμπιν που υπόσχεται τη διενέργεια δεύτερου δημοψηφίσματος.

Επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και σιδηρόδρομοι κρατικοποιούνται και το δημοσιονομικό έλλειμμα διευρύνεται στο 5% του ΑΕΠ. Ταυτόχρονα, ο Κόρμπιν επιβάλλει για πρώτη φορά προοδευτικό φόρο ακίνητης περιουσίας με στόχο την αναδιανομή του πλούτου στη χώρα και ταυτόχρονα ζητά από την κεντρική τράπεζα να χρηματοδοτήσει ένα ενιαίο εισόδημα ή μια «λαϊκή ποσοτική χαλάρωση».

Η λίρα καταρρέει και από τα επίπεδα του 1,30 όπου βρισκόταν το 2018 έναντι του δολαρίου, διολισθαίνει στο 1 δολάριο, χάνοντας το 20% της αξίας της. Είναι η πρώτη φορά που η ισοτιμία λίρας/δολαρίου υποχωρεί στο 1.

Η κυριαρχία του ΑΕΠ ως μονάδα μέτρησης της οικονομικής προόδου φτάνει στο τέλος της το 2019. Το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα αιφνιδιάζουν όταν αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν την παραγωγικότητα. Ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν είχε γράψει κάποτε ότι «η παραγωγικότητα δεν είναι το παν αλλά, σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, είναι σχεδόν τα πάντα».

Το ΑΕΠ δεν συνυπολογίζει τις τεχνολογικές υπηρεσίες χαμηλού κόστους, ούτε τα περιβαλλοντικά ζητήματα και τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Αντιθέτως, εάν μια χώρα θέλει να βελτιώσει την ευημερία των πολιτών της, είναι αναγκαίο να αυξηθεί η παραγωγικότητα.

Καθώς το Ηλιακός Κύκλος 25 επιταχύνεται το 2019, η Γη δεν στέκεται τυχερή αυτή τη φορά. Μια ηλιακή καταιγίδα χτυπά το δυτικό ημισφαίριο και καταρρέει η λειτουργία των περισσότερων δορυφόρων. 

Χάος προκαλείται στις επικοινωνίες και τις μεταφορές και αερομεταφορές, καθώς και στις υποδομές ηλεκτρικής ενέργειας.

Το κόστος για τη Γη υπολογίζεται στα 2 τρισ. δολάρια.
 

Μετά την απόφαση του επικεφαλής της Fed, Τζερόμ Πάουελ, να προχωρήσει σε αύξηση επιτοκίων τον Δεκέμβριο και νέες αυξήσεις το 2019, ο Ντόναλντ Τραμπ τον απολύει το καλοκαίρι, όταν οι μετοχές θα έχουν δεχθεί ισχυρές πιέσεις.

Στη θέση του, διορίζει τον κεντρικό τραπεζίτη της Μινεσότα, Νιλ Κασκάρι, ο οποίος είναι γνωστός για τη θέση του υπέρ της υποστηρικτικής πολιτικής και την εναντίωσή του στη νομισματική σύσφιξη. Χάρη στην υποστήριξη που προσφέρει στην κυβέρνηση Τραμπ και τα φιλόδοξα έργα υποδομής, ο Αμερικανός πρόεδρος εξασφαλίζει νέα εκλογική νίκη το 2020.

Η ανάπτυξη εκτινάσσεται στο 7% και ο πληθωρισμός στο 6%.
 

Η Apple συνειδητοποιεί ότι για να μπει ακόμη πιο… βαθιά στη ζωή μας, αυτό που έχει να κάνει είναι να επεκταθεί στα αυτοκινούμενα οχήματα και να βελτιώσει την ψηφιακή τους συνδεσιμότητα.

Καθώς, λοιπόν, η Tesla χρειάζεται περισσότερα κεφάλαια για να υλοποιήσει τα σχέδιά της, η Apple επιδιώκει συνεργασία με την εταιρεία του Έλον Μασκ και επενδύει σε αυτή με πριμ 540 δολαρίων ανά μετοχή. 

Μετά από αυτή την επένδυση, η Tesla έχει τη ρευστότητα να χτίσει νέα υπερ-εργοστάσια και εγκαταστάσεις παραγωγής στην Ευρώπη και την Κίνα και να διατηρήσει το προβάδισμα έναντι του ανταγωνισμού.

Το 2019 αποδεικνύεται η χρονιά που πλήττει σοβαρά την εταιρική πίστη στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Πρώτη παρασύρεται στη δίκη η General Electric, η οποία χάνει την αξιοπιστία της στις κεφαλαιαγορές, τα CDS εκτινάσσονται στις 600 μονάδες βάσης με τους επενδυτές να πανικοβάλλονται για τις υποχρεώσεις ύψους 100 δισ. ευρώ που η εταιρεία μετακυλύει στα επόμενα χρόνια.

Το αποτέλεσμα είναι η GE να κάνει αίτηση υπαγωγής στον πτωχευτικό κώδικα και μαζί της να παρασύρει τη Netflix, καθώς οι επενδυτές θεωρούν ξαφνικά υπερβολική τη μόχλευση της εταιρείας με 10 δισ. χρέος. 

Το κόστος δανεισμού της εταιρείας διπλασιάζεται και η είσοδος της Disney στο περιεχόμενο βίντεο το 2019 δίνει στη Netflix τη «χαριστική βολή».
 

Η πρακτική της διαγραφής χρεών δεν είναι τόσο ασυνήθιστη όσο νομίζουμε. Από την Αρχαία Βαβυλώνα ως την Ευρώπη του 1930, υπήρξαν πολλές περιπτώσεις όπου οι αναδιαρθρώσεις και διαγραφές χρέους «έσωσαν» τα υπερχρεωμένα κράτη.

Σε αντίθεση με ό,τι συνέβη με τη σύγχρονη τραγωδία του ελληνικού χρέους, η διαγραφή χρεών ήταν πολύ κοινή στην Ευρώπη. Στον μεσοπόλεμο υπήρξε κούρεμα χρέους έως 50% επί του γαλλικού ΑΕΠ, 36% επί του ιταλικού ΑΕΠ και 24% επί του βρετανικού ΑΕΠ. 

Το 2019, το μη βιώσιμο ύψος του δημόσιου χρέους, σε συνδυασμό με την έξαρση του λαϊκισμού, την αύξηση των επιτοκίων και την επιβράδυνση της ανάπτυξης, θα επαναφέρουν στο προσκήνιο τη συζήτηση για το πώς θα αποφευχθεί η επόμενη κρίση στην Ευρωζώνη. Η Ιταλία θα παίξει ζωτικό ρόλο στις εξελίξεις, καθώς θα κληθεί να αναχρηματοδοτήσει χρέος ύψους 300 δισ. ευρώ μέσα στο νέο έτος και, μάλιστα, εν μέσω αύξησης επιτοκίων. Μια μετάδοση της κρίσης στη Γαλλία αποτελεί, επίσης, ένα πιθανό σενάριο.

Η επιβολή δασμών στις εισαγωγές γερμανικών αυτοκινήτων στις ΗΠΑ επιφέρει σοβαρό πλήγμα στην αυτοκινητοβιομηχανία της χώρας και βυθίζει την οικονομία σε ύφεση πριν το τέλος του 2019.

Η κορωνίδα της γερμανικής οικονομίας, η οποία αναλογεί στο 14% του ΑΕΠ πατάει «φρένο» και από 100 εκατ. οχήματα που ήταν οι πωλήσεις το 2018 πέφτουν στα 81 εκατ. οχήματα το 2019. Ταυτόχρονα, η Γερμανία αδυνατεί να παρακολουθήσει τις τεχνολογικές εξελίξεις και μένει πίσω στην ψηφιακή επανάσταση. 

Το 2019 θα είναι η χρονιά όπου θα κορυφωθεί το αίσθημα κατά της παγκοσμιοποίησης και η Γερμανία θα νιώσει με επώδυνο τρόπο τις επιπτώσεις αυτής της εσωστρέφειας.