Οι Προγραμματικές Δηλώσεις της Κυβέρνησης επιβεβαίωσαν πως συνεχίζει να παραμένει αμετακίνητη στη θέση της για λελογισμένες δημοσιονομικές κινήσεις, έχοντας το βλέμμα ξεκάθαρα στραμμένο στην επενδυτική βαθμίδα. Άλλωστε, δεν θα είχαν και νόημα νέες εξαγγελίες, λίγες μόνο μέρες μετά από την κάλπη. Βεβαίως, ανάγκες για ελαφρύνσεις υπάρχουν αφού δυσθεώρητα βάρη παραμένουν από τα χρόνια των μνημονίων. Ανάγκες υπάρχουν και για την παροχή στήριξης, καθώς η ακρίβεια, το υψηλό κόστος δανεισμού και η ενεργειακή κρίση δείχνουν τα δόντια τους. Το είπε και ο Πρωθυπουργός, στόχος είναι την επόμενη 4ετία η «μείωση των ανισοτήτων με μόνιμα μέτρα στήριξης της μεσαίας τάξης και των πιο αδύναμων, αλλά και με στοχευμένες πρωτοβουλίες, όποτε χρειάζεται, που θα απαντούν σε έκτακτες δυσκολίες».
Έτσι. είναι πάρα πολύ σημαντικό να δημιουργηθεί ένα νέο μαξιλάρι, μια υπεραπόδοση που θα μπορεί να τροφοδοτεί νέες παρεμβάσεις στήριξης της κοινωνίας και της επιχειρηματικότητας. Βεβαίως, είναι σαφές ότι τούτο δεν θα είναι εύκολη υπόθεση σε μία περίοδο που η χώρα επιστρέφει στο πλέγμα των δημοσιονομικών κανόνων. Για αυτό άλλωστε είναι σημαντικό να πετύχει ο «πολυδιάστατος εκσυγχρονισμός» που περιέγραψε ο Πρωθυπουργός. Είναι κρίσιμο να πετύχει το μεταρρυθμιστικό πακέτο ή το σχέδιο πάταξης της φοροδιαφυγής, αλλά και να βγούμε νικητές στο μαραθώνιο για την έλευση των (πρωτόγνωρα υψηλών) κοινοτικών κονδυλίων.
Προς το παρόν η κυβέρνηση κινείται ταχύτατα, φέρνοντας στη Βουλή προς ψήφιση όσα υποσχέθηκε. Όσο για τα περιθώρια λήψης περαιτέρω μέτρων, ας μη ξεχνάμε ότι ακόμα γνωρίζουμε μόνο τι πρέπει να γίνει στο «εσωτερικό» για να διατηρηθεί και για να ενισχυθεί η δυναμική της οικονομίας. Η πορεία σε διεθνές επίπεδο είναι άδηλη, ενώ ακόμη δεν είναι σαφές τι περιθώρια θα δοθούν πανευρωπαϊκά.
Ο νέος υπουργός Εθνικής Οικονομίας παίρνει το βάπτισμα του πυρός στη Σύνοδο του Eurogroup και του Ecofin αυτήν την εβδομάδα, έχοντας βεβαίως ως «ατού» τη διπλή κίνηση πρόωρης αποπληρωμής των διμερών δανείων του πρώτου μνημονίου, η οποία σχεδιάζεται καιρό και προφανώς συνδράμει (και αυτή) στον στόχο κατάταξης της χώρα σε επενδυτική βαθμίδα.
Είναι σαφές λοιπόν ότι, προφανώς και ορθώς, το βλέμμα της κυβέρνησης (και ειδικά του οικονομικού επιτελείου) είναι στραμμένο στην επενδυτική βαθμίδα. Άλλωστε, η επίτευξή της θα βοηθήσει και αυτή - με την ώθηση που θα δώσει - στην επίτευξη του συνολικού στόχου που τέθηκε για ένα «μεγάλο εκσυγχρονιστικό άλμα» και άρα σε πιο πολλά περιθώρια για αυξήσεις εισοδημάτων και για ευημερία.
