Λογική και καλοδεχούμενη η απόφαση να επισπεύσει ο Πρωθυπουργός κατά ένα μήνα την άνοδο του κατώτατου μισθού, από την πρώτη Απριλίου δηλαδή. Όπως εξήγησε ο χρόνος συνδέεται με την έναρξη της τουριστικής σεζόν. Συνδέεται, θα λέγαμε όμως και με την ανάγκη να αυξηθούν τα εισοδήματα για να αντιμετωπιστεί, με κάθε τρόπο, το πλήγμα που δέχεται η κοινωνία από την ακρίβεια.
Προφανώς λοιπόν και η αύξηση του κατώτατου προσφέρει, και αυτή, ένα στήριγμα. Το ίδιο ισχύει με τις μόνιμες ελαφρύνσεις που τέθηκαν σε ισχύ φέτος, αλλά και με το επίδομα αγορών που θα δίδεται από το Φεβρουάριο. Είναι φανερό ωστόσο ότι πλέον τα μέτρα στήριξης θα είναι όλο και πιο δύσκολο να αποφασίζονται και να εφαρμόζονται Αυτό φαίνεται από τις εντολές που δίνουν οι Βρυξέλλες φαίνεται και από τις αντοχές της οικονομίας. Είπαμε, το καλό σενάριο για την Ελλάδα είναι να αποφύγει φέτος την ύφεση… Παρότι λοιπόν είμαστε στην τελική ευθεία για τις εκλογές, όλοι είναι φειδωλοί όταν μιλάνε για μέτρα στήριξης.
Το ζήτημα είναι όμως ότι τα μέτρα στήριξης πρέπει να υπάρχουν. Πρέπει κάπως να διασφαλιστούν. Γιατί, να μην ξεχνάμε, ακόμα δεν έχει φανεί όλο το πρόβλημα. Η μεν οικονομία και αγορά κινείται με το «λίπος» που συγκεντρώθηκε όχι μόνο από την ανάπτυξη των προηγούμενων μηνών και από την καλή τουριστική σεζόν, αλλά και από τα επιδόματα της πανδημίας, η δε κρίση δεν έχει φανεί ακόμη πλήρως. Τα λεφτά όμως τρώγονται και αυτό σημαίνει ότι όλο και πιο δύσκολα τους επόμενους μήνες θα μπορεί να αντιμετωπίσει και ο επιχειρηματίας και ο πολίτης τις ανατιμήσεις και το αυξημένο κόστος δανεισμού. Και τότε ίσως να χρειάζεται τα μέτρα στήριξης ακόμη πιο πολύ. Πρέπει λοιπόν να γίνεται η καλύτερη δυνατή διαχείριση και των διαθέσιμων πόρων, αλλά και των εργαλείων που υπάρχουν για να συνεχιστεί η ροή εσόδων, ανάπτυξης και μέτρων στήριξης. Για όλο το 2023 και πιθανόν για…. μετά.
