Έχουμε μία μεγάλη πιθανότητα να τα πάμε καλά. Να έρθουν καλύτερες μέρες. Ίσως λίγο πιο καλές, ίσως πολύ καλύτερες.
Το ζήτημα είναι πως ακόμη δεν έχει κριθεί τίποτα. Θα πρέπει τον επόμενο χρόνο να κυλήσουν ομαλά μία σειρά από γεγονότα που είναι και εντός, αλλά και εκτός του ελέγχου της Ελλάδος.
Καλό θα είναι λοιπόν στο κρίσιμο αυτό μεσοδιάστημα να επικρατήσει η λογική και η σύνεση. Χωρίς υποσχέσεις του τύπου «λεφτά υπάρχουν» οι οποίες όλοι θυμούνται, πολύ καλά, πως κατέληξαν. Αλλά και χωρίς οπισθοχωρήσεις σε όλα όσα πρέπει να γίνουν στο πεδίο των μεταρρυθμίσεων ή «κορώνες» πολιτικού χαρακτήρα.
Ας δούμε κάποια από τα πράγματα που θα πρέπει να γίνουν για να φτάσουμε λοιπόν σε ένα καλύτερο αύριο. Θα πρέπει να πιάσουν τόπο τα δάνεια και οι επιδοτήσεις που δρομολογούνται από το Σχέδιο Ανάκαμψης, από το νέο ΕΣΠΑ, αλλά και από το καινούργιο πακέτο για την κλιματική αλλαγή. Το έργο είναι πολύ δύσκολο και μόνο έτσι θα διασφαλισθεί πως θα υπάρχει και τα επόμενα χρόνια επαρκής ανάπτυξη και επιστροφή σε πλεονάσματα χωρίς μέτρα λιτότητας.
Θα πρέπει επίσης να ολοκληρωθούν οι μεταρρυθμίσεις της ενισχυμένης εποπτείας, για να λήξει το επόμενο καλοκαίρι. Γιατί ναι μεν η σημερινή έκθεση αναμένεται «θετική», αλλά υπάρχουν ακόμη «ουρές». Και η επίλυσή τους, σε συνδυασμό με άλλες κινήσεις θα φέρουν πιο κοντά τις απολύτως αναγκαίες αναβαθμίσεις της χώρας προς την επενδυτική βαθμίδα.
Οι παραπάνω κινήσεις είναι αυτές που - μερικώς - ελέγχονται από τη χώρα. Υπάρχουν βεβαίως και όσα θα γίνουν ερήμην μας.
Κανείς δεν ξέρει τι πορεία θα έχει η πανδημία, αν θα καμφθούν οι πληθωριστικές πιέσεις και πως θα αντιδράσει η ΕΚΤ σε αυτές. Κανείς δεν ξέρει και τι θα γίνει με τη μεγάλη μάχη για τους δημοσιονομικούς κανόνες, η έκβαση της οποίας θα είναι ορατή σε έναν χρόνο από σήμερα, μετά τις γερμανικές και τις γαλλικές εκλογές.
Οι ασάφειες λοιπόν είναι μεγάλες και ακόμη πιο μεγάλη είναι η δουλειά που πρέπει να γίνει. Είναι προτιμότερο λοιπόν τα λόγια να είναι μετρημένα και οι πράξεις πολλές...
