Δεν είναι μόνο ο τουριστικός κλάδος που αγωνιά για την τύχη της φετινής σεζόν. H πορεία του τουρισμού θα κρίνει εν πολλοίς την πορεία και της αγοράς αλλά και των κρατικών ταμείων.
Τα καλά νέα στα φορο-έσοδα του πρώτου εξαμήνου, που αυξήθηκαν οριακά σε σχέση με τους αναθεωρημένους (χαμηλότερους) στόχους που είχαν τεθεί, συνδέονται με το σταδιακό άνοιγμα της οικονομίας.
Ειδικά για τον τουριστικό κλάδο, το πρώτο εξάμηνο ουσιαστικά ήταν χαμένο. Έτσι οι χθεσινές ανακοινώσεις για την άνοδο στις αφίξεις του Ιουνίου έδωσαν μία ελπίδα. Στελέχη της κυβέρνησης επιμένουν πως η επαναφορά στο 45% του τζίρου του 2019 μπορεί να είναι εφικτή, βασιζόμενα στα εν λόγω στοιχεία, αλλά και στις πρώτες πληροφορίες για αυξημένες κρατήσεις τον Αύγουστο.
Ωστόσο, στην ουσία τίποτα δεν είναι δεδομένο. Αφού η κατάσταση είναι σαν κινούμενη άμμος. Και στο διεθνές πεδίο, αλλά και στο εξωτερικό. Με τελευταίο «κρούσμα» τις χθεσινές ανακοινώσεις της κυβέρνησης για αυξημένη επιτήρηση σε έξι περιοχές της χώρας.
Γίνεται λοιπόν φανερή η αγωνία να μην κλείσει η τουριστική αγορά τον Αύγουστο, τουλάχιστον εσωτερική ευθύνη. Είναι επίσης φανερό πως αυτός ο κίνδυνος παραμένει υπαρκτός,
Το θέμα είναι πως για μία χώρα που συνδέει το 25% του ΑΕΠ της (άμεσα ή έμμεσα) με τον τουρισμό, είναι δεδομένο πως από την πορεία των επόμενων 45 ημερών θα καθορισθεί αν θα διασφαλισθεί πως το ΑΕΠ θα αυξηθεί έστω και κατά 3,6% φέτος, αλλά και αν θα διατηρηθεί η ροή εσόδων στα κρατικά ταμεία.
Θα κριθεί και το αν θα μπορέσει το οικονομικό επιτελείο στο νέο ραντεβού που έδωσε χθες με τους θεσμούς για το φθινόπωρο να ζητήσει και άλλες παρεμβάσεις, πέρα από ρυθμίσεις οφειλών (που προφανώς πολύ καλώς έγιναν). Δηλαδή να ζητήσει μονιμοποίηση των ελαφρύνσεων και η διεύρυνσή τους και όχι μέτρα στήριξης για πληγέντες.
Κρίνονται πολλά λοιπόν αυτόν τον Αύγουστο...
