Η ραγδαία υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης συγκρούεται με ένα ολοένα διευρυνόμενο χάσμα στην εκπαίδευση, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να δυσκολεύονται να συμβαδίσουν με τις τεχνολογικές εξελίξεις, δείχνει έρευνα της ManpowerGroup. Οι εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο υιοθετούν την τεχνητή νοημοσύνη πιο γρήγορα από ποτέ, όμως αυτή η υιοθέτηση δεν μεταφράζεται πλέον σε αυξημένη εμπιστοσύνη.
Ειδικότερα, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Βαρόμετρο Ανθρώπινου Δυναμικού 2026 του ομίλου ManpowerGroup, η καθημερινή χρήση της τεχνητής νοημοσύνης αυξήθηκε κατά 13%, φτάνοντας το 45% των εργαζομένων, ενώ η εμπιστοσύνη στη χρήση της τεχνολογίας μειώθηκε απότομα κατά 18%. Για πρώτη φορά μετά από τρία χρόνια, η συνολική εμπιστοσύνη των εργαζομένων παρουσίασε πτώση, συμβάλλοντας σε συνολική βαθμολογία 67% στο Παγκόσμιο Βαρόμετρο Ανθρώπινου Δυναμικού.
Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι οι άνθρωποι αισθάνονται ικανοί στις θέσεις εργασίας που κατέχουν σήμερα, αλλά όλο και πιο αβέβαιοι για το τι ακολουθεί. Ενώ σχεδόν εννέα στους δέκα εργαζόμενους (89%) δηλώνουν βέβαιοι ότι «διαθέτουν τις δεξιότητες για να επιτύχουν στους τρέχοντες ρόλους τους», το 43% φοβούνται ότι «η αυτοματοποίηση ενδέχεται να αντικαταστήσει τη θέση εργασίας του μέσα στα επόμενα δύο χρόνια», ποσοστό αυξημένο κατά πέντε μονάδες σε σύγκριση με το 2025. Αυτή η αυξανόμενη αβεβαιότητα τροφοδοτεί μια στροφή προς το φαινόμενο του «job hugging», με το 64% των εργαζομένων να σχεδιάζουν να παραμείνουν στον τρέχοντα εργοδότη τους, αναζητώντας σταθερότητα εν μέσω ραγδαίων τεχνολογικών αλλαγών.
«Η πρόοδος της τεχνητής νοημοσύνης σημαίνει ότι κάθε ηγέτης διαχειρίζεται ταυτόχρονα δύο ορίζοντες: το Τώρα και το Μετά. Οι άνθρωποι περιμένουν από εμάς να χτίσουμε τη γέφυρα ανάμεσα σε όσα μπορούν να κάνουν σήμερα και σε όσα θα χρειαστεί να κάνουν στο μέλλον. Όμως δεν μπορούμε να τους ζητάμε να μετασχηματιστούν, αγνοώντας την ευημερία τους», δήλωσε η Becky Frankiewicz, Πρόεδρος και Chief Strategy Officer του ομίλου ManpowerGroup. «Αυτό αποτελεί ένα κάλεσμα αφύπνισης για να κλείσει το χάσμα μεταξύ καινοτομίας και ένταξης και να διασφαλιστεί ότι η πρόοδος παραμένει ταυτόχρονα ανθρωποκεντρική και ψηφιακή».
Βασικά ευρήματα της έρευνας
• Το χάσμα εμπιστοσύνης στην τεχνητή νοημοσύνη: Παρά τη γρήγορη υιοθέτηση των τεχνολογιών AI, η εμπιστοσύνη των εργαζομένων στις ψηφιακές τους δεξιότητες σημείωσε σημαντική πτώση, ειδικά μεταξύ των μεγαλύτερων γενεών. Οι Baby Boomers ανέφεραν μείωση 35%, ενώ η Gen X 25%. Η πτώση αυτή ήταν ο κύριος παράγοντας της ελαφριάς υποχώρησης του γενικού αισθήματος εμπιστοσύνης σε σχέση με πέρυσι (76% το 2025 και 73% 2026).
• Έλλειψη εκπαίδευσης και ανάπτυξης δεξιοτήτων: Η συνεχής έλλειψη υποστήριξης στην ανάπτυξη επηρεάζει αρνητικά την εμπιστοσύνη των εργαζομένων. Περισσότεροι από τους μισούς εργαζομένους παγκοσμίως δηλώνουν ότι δεν έχουν λάβει πρόσφατη εκπαίδευση (56%) ή πρόσβαση σε μέντορες (57%), καθιστώντας την ετοιμότητα δεξιοτήτων κρίσιμο ζήτημα καθώς η χρήση της AI αυξάνεται.
• Η ευημερία παραμένει κρίσιμο ζήτημα: Το burnout παραμένει υψηλό, με το 63% των εργαζομένων να αναφέρει ότι το βιώνει, κυρίως λόγω άγχους (28%) και αυξημένου φόρτου εργασίας (24%). Ο Δείκτης Ευημερίας διατηρείται όπως και πέρυσι στο 67%, ενώ και η ικανοποίηση από την εργασία παραμένει στο 62%, υπογραμμίζοντας τη σημασία της φροντίδας των εργαζομένων σε περιόδους συνεχών αλλαγών.
• Οικονομική πίεση και Gen Z: Η ανάγκη για επιπλέον εισόδημα οδηγεί συχνά σε “job hugging” περισσότερο από ό,τι η αφοσίωση. Το 50% των εργαζομένων δηλώνει ότι συμπληρώνει το βασικό του εισόδημα, ποσοστό που φτάνει το 68% στη γενιά Z.
• Περιφερειακές διαφορές: Η διάθεση και η υιοθέτηση τεχνολογιών ποικίλλει σημαντικά γεωγραφικά. Η Ινδία σημειώνει την υψηλότερη συνολική βαθμολογία (77%) και υψηλή υιοθέτηση AI (77%), ενώ η Ιαπωνία καταγράφει τη χαμηλότερη συνολική βαθμολογία (48%).
Στρατηγικές Κατευθύνσεις προς τους Εργοδότες
1.Στήριξη των εργαζομένων στις επιταχυνόμενες αλλαγές
Η επίμονη επαγγελματική εξουθένωση δημιουργεί ευκαιρία διαφοροποίησης. Σε παγκόσμιο επίπεδο, σχεδόν δύο στους τρεις εργαζομένους (63%) δηλώνουν ότι βιώνουν burnout, ενώ η πίεση για αύξηση της παραγωγικότητας σε συνδυασμό με περιορισμό κόστους εντείνει το φαινόμενο. Οι οργανισμοί που θα επενδύσουν σε στοχευμένες, ακόμη και μικρές, παρεμβάσεις για την υποστήριξη της ευημερίας μπορούν να αποκτήσουν μακροπρόθεσμο πλεονέκτημα στη διακράτηση και προσέλκυση ανθρώπων.
2. Παραμονή στη θέση, αλλά με αναζήτηση ευκαιριών
Παρότι το 64% των εργαζομένων σκοπεύει να παραμείνει στον τρέχοντα εργοδότη του, το 60% εξακολουθεί να αναζητά νέες ευκαιρίες. Ειδικά οι εργαζόμενοι της Γενιάς Z (68%) συμπληρώνουν το κύριο εισόδημα τους μέσω gig economy, μερικής απασχόλησης ή επενδύσεων. Η ενίσχυση διαφανών και ουσιαστικών διαδρομών επαγγελματικής εξέλιξης μπορεί να ανταποκριθεί στην ανάγκη για ανάπτυξη καριέρας και αύξηση εισοδήματος, ενισχύοντας τη δέσμευση των εργαζομένων.
3. Αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μέσω εκπαίδευσης
Η τεχνητή νοημοσύνη συνοδεύεται από σημαντική καμπύλη μάθησης. Παρά τα αναγνωρισμένα κενά δεξιοτήτων, το ποσοστό εργαζομένων που ολοκλήρωσε εκπαίδευση τους τελευταίους έξι μήνες παραμένει στο 44%, αμετάβλητο σε σχέση με πέρυσι. Οι εργοδότες που θα μετατρέψουν τη διαπίστωση των κενών δεξιοτήτων σε αυξημένη συμμετοχή σε προγράμματα εκπαίδευσης θα αξιοποιήσουν αποτελεσματικότερα το δυναμικό παραγωγικότητας που προσφέρει η ΤΝ.
Κλείνοντας το χάσμα
Τα δεδομένα του 2026 δείχνουν ότι η «φάση μέλιτος» της υιοθέτησης της Τεχνητής Νοημοσύνης έχει παρέλθει. Καθώς η χρήση της ΤΝ γίνεται πλέον καθημερινή πρακτική, οι εργοδότες που θα επενδύουν στους ανθρώπους με την ίδια συνέπεια που επενδύουν στην τεχνολογία, μέσω διαφανούς επικοινωνίας, στοχευμένης εκπαίδευσης, mentoring και υποστήριξης της ευημερίας, θα βρίσκονται σε καλύτερη θέση να αυξήσουν την παραγωγικότητα και να διακρατήσουν τους εργαζομένους τους.
