Οι προτάσεις Κυριάκου σε ένα νέο τουρίστα - Η χαμένη τιμή του ρεβυθιού - Ο αποχαιρετισμός του Κορωνάκη στον Φλαμπουράρη

Την Τήνο, τη Λήμνο, το Ζαγόρι και τα βουνά βόρεια των Ιωαννίνων θα πρότεινε ο Πρωθυπουργός σε έναν φίλο του που δεν έχει επισκεφτεί ξανά την Ελλάδα, μιλώντας στο Συνέδριο "Reimagine Tourism 2025” που διοργάνωσε η Καθημερινή.

Στον ωραίο χώρο του Σταύρος Νιάρχος όπου έγινε το Συνέδριο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τελείωσε όμορφα τη μέρα συζητώντας με την, Ελληνίδα πλέον Βικτόρια Χίσλοπ για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα (δεν το βλέπει άμεσα), και τις προοπτικές του ελληνικού τουρισμού. Μίλησαν για τις δυνατότητες και τις παρθένες ομορφιές της χώρας, για ψαράδες που «πουλάνε» σε τουρίστες την εμπειρία τους και την έλλειψη σε οδηγούς βουνού, και ο Κυριάκος κατέθεσε την φιλοδοξία να γίνει η Ελλάδα ο νούμερο ένα τουριστικός προορισμός.

Ρεβίθια, φασόλια, φακές

Η μέρα δεν ξεκίνησε τόσο ποιητικά. Ξεκίνησε από την πεζή καθημερινότητα ενός πολίτη που ζει και εργάζεται στην Αθήνα, με τον Κυριάκο να παίρνει μια γεύση της ψυχοφθόρας κίνησης καθώς καθυστέρησε λιγάκι να φτάσει κι αυτός στην ΕΡΤ, μποτιλιαρισμένος στη Μεσογείων. Η μέρα ξεκίνησε με την τιμή των ρεβιθιών

την οποία την έβαλε στο τραπέζι της συζήτησης ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Νίκος Ανδρουλάκης, πρόσφατα στη Βουλή, μαζί επίσης με την τιμή των φασολιών και της φακής.

-Η τιμή στα ρεβίθια είναι 15 φορές πάνω από το χωράφι στο ράφι, ότι είναι 7 φορές πάνω η φακή και 3 φορές πάνω τα φασόλια. Εσείς τα γνωρίζετε αυτά τα στοιχεία; Γιατί αν ισχύουν, είναι αισχροκέρδεια που δεν αντιμετωπίζεται, ρωτήθηκε.

-Κυριάκος Μητσοτάκης: «Έψαξα να βρω τα συγκεκριμένα στοιχεία προσωπικά, οι συνεργάτες μου δεν μπόρεσαν να τα επιβεβαιώσουν», ήρθε η απάντηση. «Όμως, ξέρετε είναι πολύ, θα έλεγα, άδικο για τη συνθετότητα του προβλήματος να παίρνει κανείς αποσπασματικά κάποιες τιμές και να προσπαθεί να επιχειρηματολογήσει υπέρ ή κατά μιας συγκεκριμένης θέσης».

Αναμένεται η τεκμηριωμένη απάντηση από πλευράς ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.

Μη ρεαλιστική λύση τα νέα σπίτια

Το άλλο καυτό πρόβλημα που του τέθηκε ήταν η έλλειψη προσιτής στέγης.

-Μόνο υπόγεια βρίσκεις με 500 ευρώ, επισημάνθηκε στο ΠΘ.

-«Το να κατασκευάσει κανείς πολλά καινούργια σπίτια γρήγορα δεν θα έλεγα ότι είναι μία ρεαλιστική προοπτική» απάντησε.

«Για μένα είναι η μεγαλύτερη πρόκληση και η μεγαλύτερη ευκαιρία είναι το πώς θα μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε τα πολλά, εκατοντάδες χιλιάδες κλειστά διαμερίσματα τα οποία υπάρχουν σήμερα. Ποια είναι τα κίνητρα και τα αντικίνητρα για να πείσουμε τους ιδιοκτήτες αυτά τα διαμερίσματα να τα ξαναβγάλουν στην αγορά».

Και προανήγγειλε πριν το τέλος του έτους, λογικά κατά τη συζήτηση του Προϋπολογισμού στη Βουλή, πρωτοβουλίες για την ανακαίνιση κλειστών, κατά προτεραιότητα, διαμερισμάτων, με πολύ ευνοϊκούς όρους επισκευής.

Χάνει τους κτηνοτρόφους

Οι κτηνοτρόφοι βρέθηκαν θετικά στο στόχαστρο της κυβέρνησης και όχι τυχαία. Η ΝΔ έλαβε περίπου τους μισούς ψήφους από τους αγρότες, ενώ σχεδόν όλοι οι κτηνοτρόφοι είναι παραδοσιακά δικοί της. Αυτή σχέση πάει να χαθεί μετά την ευλογιά και τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο Κυριάκος υποσχέθηκε έκτακτη ενίσχυση πάλι μέχρι τέλος του χρόνου στους κτηνοτρόφους οι οποίοι θανάτωσαν ζώα ως αποτέλεσμα της ευλογιάς. Φυσικά το πρόβλημα δεν θα λυθεί.

Στο μυαλό του Προέδρου

Βάσανα δεν έχει μόνο ο Πρωθυπουργός αλλά και ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, εξαιτίας της κολλημένης βελόνας των δημοσκοπήσεων. Οι τελευταίες δηλώσεις της, εκ μεταγραφής, απευθείας στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ Ράνιας Θρασκιά και ο προβληματισμός για τα συνεργασίες, βγάζουν στην επιφάνεια πολλά.

Για το θέμα ρωτήθηκε (ΕρτNews) και ο Πρόεδρος του In Social, συνεργάτης του Προέδρου σε οικονομικά θέματα Νίκος Χριστοδουλάκης.

«Η στρατηγική του κόμματος, το τι θα κάνει ανάλογα με τα αποτελέσματα των εκλογών είναι αποκλειστικό προνόμιο του Προέδρου και δεν είναι δυνατόν να γίνονται δημόσια αντεγκλήσεις και διαξιφισμοί» τόνισε. «Οι στρατηγικές είναι κλειδωμένες μέσα στο μυαλό του Αρχηγού. Βέβαια συνδιαμορφωτής είναι η συνεκτική ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ αλλά με εμπιστευτικότητα. Οι συζητήσεις είναι μυστικές, υψηλού επιπέδου. Αν αποκαλύψεις τις στρατηγικές θα τις ακούσει κι άλλος. Στις εκλογές πας με κλειστά χαρτιά, αλλά θα έχει υπάρξει επεξεργασία με λεπτομέρεια και ευθύνη» σημείωσε ο Χριστοδουλάκης αφήνοντας και αιχμές για πρόσφατες δηλώσεις βουλευτών του κόμματος σχετικά με συνεργασίες.

«Όχι το πολύχρωμο φάσμα εφηβικών ανησυχιών να πετάγεται από ‘δω κι από ‘κει» ήταν η διατύπωση.

One of a kind

Και χθες στον χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς πετάχτηκε ένας θάνατος που ξάφνιασε όλους: Ο Αλέκος Φλαμπουράρης, ιστορικό στέλεχος του Συνασπισμού και μέντορας του Αλέξη Τσίπρα. Ενας γενναιόδωρος άνθρωπος, όπως λένε όσοι τον γνώρισαν.

Η Πυθία αφιερώνει τον αποχαιρετισμό, σ’ ένα στέλεχος που τον διάβασε καλά.

Τον Τάσο Κορωνάκη, Γραμματέα της Νεολαίας μετά τον Αλέξη, Γραμματέα της ΚΕ μέχρι τον Οκτώβρη του ’15 που κατέβηκε απ’ το τραίνο του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ, και έκτοτε παραγωγός στην εταιρεία ανεξάρτητης παραγωγής Laika Productions.

«Καμιά φορά, στην πορεία της ζωής αλλάζουμε διαδρομές. Τα χρόνια περνάνε γρήγορα, δέκα χρόνια μοιάζουν με είκοσι, αλλά υπάρχουν άνθρωποι και μας σημαδεύουν. Σχέσεις που συνεχίζουν να υπάρχουν μέσα μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε, μέχρι που η απώλεια τους ανοίγει μια πραγματική ρωγμή και φέρνει στην επιφάνεια συναισθήματα και μνήμες που νόμιζες πως είχαν κρυφτεί καλά. Ο Αλέκος ήταν ένας τέτοιος άνθρωπος για μένα» γράφει ο Τάσος.

«Δεν θυμάμαι πότε τον είδα πρώτη φορά. Σίγουρα συνεδριάσαμε μαζί το 2002, πριν γίνω γραμματέας της Νεολαίας Συν, και ακόμη πιο πριν στο Κεντρικό Συμβούλιο της Νεολαίας.

Από εκεί ξεκινάει μια πορεία είκοσι χρόνων.

Για πολλούς από εμάς ήταν κάτι σαν πατέρας – πιο έντονα με τον Αλέξη, αλλά και με όλους μας. Ο "μπαμπάς μιας γενιάς". Και, όπως σε κάθε οικογένεια, τσακωθήκαμε πολλές φορές.

Πάρα πολλες φορές.

η προσωπική σχέση όμως δεν διαταράχθηκε ποτέ.

Αυτό ήταν ίσως το πρώτο μεγάλο μάθημα. Μπορούσες να έχεις βριστεί μαζί του σε μια συνεδρίαση και μετά να σε ρωτήσει αν χρειάζεσαι χρήματα για να βγάλεις την εβδομάδα, και να στα δώσει χωρίς δεύτερη κουβέντα και χωρίς ποτέ να τα ζητήσει πίσω.

Και γενικά μια ανιδιοτέλεια σπάνια.

Δεν κατέβηκε ποτέ υποψήφιος από επιλογή. Δεν ήθελε σταυρούς, δεν ήθελε πολιτική καριέρα. Αυτό ήταν το δεύτερο μάθημα. Κατέβηκε μόνο όταν ένιωσε πως δεν γινόταν αλλιώς. Κυρίως για να στηρίξει τον Τσίπρα, όχι επειδή το επιδίωξε.

Για δεκαετίες, αυτό που τον κινούσε ήταν η υπόθεση και όχι ο εαυτός του.

Δεν ήταν ποτέ επαγγελματικό στέλεχος αλλά ερχόταν καθημερινά στο κόμμα. Και σε κάθε πολιτικό όργανο, με Κωνσταντόπουλο, Αλαβάνο, Τσίπρα, με όλους όσους πρόλαβα, ήταν ατόφιος, ευθύς, δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του. Αυτό ήταν το τρίτο μάθημα. Τον θαύμαζα τον τσαμπουκά του.

Ο Αλέκος ήταν one of a kind.

Μάγκας, μπον βιβέρ, αριστερός της παλιάς σχολής.

Ήξερε να μιλάει με όλους στα ίσια: με ιστορικές μορφές της Αριστεράς, με ανθρώπους της πόλης, με την αστική τάξη της Αθήνας που τον σεβόταν. Ήξερε ποιον να πάρεις τηλέφωνο για να λυθεί κάθε πρόβλημα.

Ήταν ο άνθρωπος που μας στήριξε να κάνουμε φεστιβάλ, κάμπινγκ, διαδηλώσεις στο εξωτερικό. Πάντα εκεί για εμάς και όχι μόνο.

Ένας σπάνιος Αριστερός, ένας σπάνιος Αθηναίος. Η πόλη τον ήξερε και τον αναγνώριζε. Είχε στέκια, παρέες, μια ζωή πέρα από την πολιτική, αλλά βαθιά δεμένη μαζί της.

Ήταν από τους ανθρώπους που, μαζί με τον Χριστόφορο και άλλους από την πλευρά του Συνασπισμού τότε, στήριξαν την υπόθεση του ΣΥΡΙΖΑ με τρόπο που χωρίς αυτούς δεν θα είχαμε ποτέ ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν θέλω αυτή τη στιγμή να μείνω στα της διακυβέρνησης ή στις διαφωνίες μας.

Θέλω μόνο να πω πως ο Αλέκος ήταν ένας δικός μου άνθρωπος.

Ζήσαμε μαζί στιγμές αγωνίας, πάθους, έντασης, χαράς, θλίψης, σοκ. Από τα είκοσι μου μέχρι τα σαράντα, όλα μου τα κομματικά χρόνια, ο Αλέκος ήταν εκεί. Ακόμη κι όταν διαφωνούσαμε, ακόμη κι όταν οι δρόμοι μας χώριζαν, ήταν πάντα παρών.

Φεύγει σήμερα ένας άνθρωπος που υπήρξε κομμάτι της ζωής μου και της μνήμης μου.

Και μαζί του φεύγει κι ένα κομμάτι μιας εποχής που δεν θα ξαναγυρίσει».

Σας φιλώ

Η Πυθία