Κυριάκος εναντίον TTF - Το μεροκάματο στον κάμπο - Τι είπε ο Μαρτίνος στην Βουλή

Ετοιμάζω βαλίτσες για Δήλο, αλλά αναγκαστικά ρίχνω και μια ματιά στον υπερδραστήριο Κυριάκο. Τον άκουγα στο CNN να αφήνει μπηχτές για το αργό καράβι της ΕΕ («όπως γνωρίζετε, οι Βρυξέλλες δεν είναι και τόσο δραστήριες εν μέσω του θέρους»), και απορούσα: είναι ο Κυριάκος που όλοι νομίζαμε ότι γνωρίζαμε; Γιατί αμέσως μετά TTF (για την τιμή του φυσικού αερίου). «Αν συγκρίνετε, τον δείκτη TTF με την αγορά πετρελαίου, θα παρατηρήσετε σημαντικά μεγαλύτερη μεταβλητότητα. Πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι κερδίζουν πολλά χρήματα σε βάρος των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και, εν τέλει, σε βάρος των ευρωπαίων καταναλωτών. Δεν υπάρχει λόγος να είναι τόσο ευμετάβλητες οι τιμές».
Σχεδόν κομμουνιστής, σίγουρα σοσιαλδημοκράτης, πάντως ακραίο φιλελέ δεν τον λες.

Το μεροκάματο στον κάμπο

Πολύ μακριά από το CNN και τον TTF, αλλά τελικά όχι και τόσο, οι αγρότες. Η αυξημένες τιμές ρεύματος, το κόστος των ζωοτροφών, του πετρελαίου, αλλά πάνω απ’ όλα, η έλλειψη χεριών, μαστίζει τον κάμπο. Το μάτι μου είναι στραμμένο προς τα εκεί κι ας είναι ξελογιαστική η Δήλος το καλοκαίρι. Αυτές είναι εφήμερες χαρές και στο τέλος χρειάζεσαι ψωμί πάνω στο τραπέζι. Στο επιχείρημα του Χήτα της Ελλ. Λύσης για τα χαμηλά μεροκάματα απάντησε πρόσφατα φυσικά ο Μάξιμος: «Δεν ξέρω ποια είναι τα δεδομένα στη δική σας περιφέρεια, αλλά στη Λάρισα το οκτάωρο στους εργάτες γης, από τις 6 το πρωί μέχρι τη μία το μεσημέρι πληρώνεται με 40 ευρώ και η μερική απασχόληση το τρίωρο από τις 5 το απόγευμα μέχρι τις 8, με 20 ευρώ».

5ετείς από το Μπαγκλαντές

Η κουβέντα για την έλλειψη χεριών στις αγροτικές και κτηνοτροφικές δουλειές είναι πάντα επίκαιρη. Η κυβερνητική ρύθμιση για τους πενταετείς εποχικής απασχόλησης είναι πρωτότυπη και φαίνεται ρεαλιστική. Όποιος έρχεται στη χώρα έχει ήδη εξασφαλίσει εργασία με συγκεκριμένο εργοδότη. Έρχεται για μέχρι εννέα μήνες κάθε χρόνο, για πέντε χρόνια, ενώ τους υπόλοιπους τρεις μήνες γυρνάει στην χώρα του. Έτσι οι εργαζόμενοι διατηρούν ζωντανή την σχέση με την εστία τους, και παράλληλα εργάζονται νόμιμα στην Ελλάδα. Η πρεμιέρα του μέτρου θα γίνει με το Μπαγκλαντές η Βουλή του οποίου κυρώνει την αντίστοιχη συμφωνία αυτές τις μέρες, για 4.000 εργαζόμενους και θα ξεκινήσει από 1/1/2023. Αφορά όμως και περί τους 15.000 που ήδη ζουν παράνομα στην Ελλάδα.

Ιστιοπλοϊκά made in Greece;

Τι εμποδίζει έναν Έλληνα επιχειρηματία να δημιουργήσει μια εταιρεία κατασκευής ιστιοπλοϊκών που να εξάγει σε άλλες χώρες της Ευρώπης;
Το ερώτημα έθεσε στην περίφημη Επιτροπή Ταραντίλη (την λιγότερο βαρετή Επιτροπή της Βουλής, με τα μέλη της να παρακολουθούν σαν φοιτητές τις συνεδριάσεις), ο Γιάννης Μαρτίνος, Ιδρυτή και Διευθύνων Σύμβουλο της Signal Group και μέλος της Επιτροπής Καινοτομίας του ΣΕΒ.

Εμπειρία

Το θέμα ήταν και πάλι η έρευνα και η τεχνολογία και η σύνδεσή τους με την αγορά. Ο Μαρτίνος έχει εμπειρία και μιλάει πρακτικά: «Το brand «Made in Greece» για προϊόντα τεχνολογίας και καινοτομίας είναι αδύναμο». Το λογισμικό της εταιρίας του (Signal) χρησιμοποιείται από εταιρείες που διαχειρίζονται εμπορικά το 60% όλων των δεξαμενόπλοιων του κόσμου. Στους πελάτες της συγκαταλέγονται κολοσσιαίες εταιρείες ενέργειας όπως η ΕΧΟΝ και η SHELL, ενώ με την χρήση του δημιουργείται ένα 40% επιπλέον κερδοφορίας. «Αυτό επιτρέπει σε κάποιον να επενδύσει περισσότερο στη ναυτιλία την κατάλληλη στιγμή, που οι υπόλοιποι θα έχουν οικονομικές δυσκολίες».

Μπορούμε

Ξαναγυρίζοντας στα ιστιοπλοϊκά, μια όχι βαριά βιομηχανία, αλλά για μία επένδυση σε επίπεδο βιοτεχνίας, η άποψή του είναι ότι υπάρχουν λόγοι που δυσκολεύουν την προσπάθεια. «Υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής δεξιοτήτων στο επιχειρείν, ανεξαρτήτως αν μιλάμε για ιστιοπλοϊκό software. Όλοι γνωρίζουμε ότι το Πολυτεχνείο, προσφέρει σπουδές υψηλού επιπέδου αλλά για κάποιο λόγο αυτό δεν αρκεί. Τελικά ο στόχος σε 20 χρόνια από τώρα, θα μπορούσε να είναι να πουλάμε ιστιοπλοϊκά στους Γάλλους και software παγκοσμίως . Μπορεί να είμαι ρομαντικός αλλά δεν βλέπω κάποιο λόγο για τον οποίο δεν θα μπορούσαμε να το πετύχουμε αυτό» κατέληξε ο καλεσμένος της Επιτροπής Ταραντίλη.

20% κέρδος + εργαζόμενοι

Ως επίλογο κι επειδή λατρεύω τις πραγματικές ιστορίες, ιδού συνοπτικά τι έκανε ο Μαρτίνος μετά τις σπουδές του στο MIT στην ρομποτική και την επιχειρησιακή έρευνα. Χρησιμοποίησε τα μαθηματικά της επιχειρησιακής έρευνας, για να βελτιώσει τη διαδικασία επάνδρωση στους στόλου μας: «Αυτό είχε δύο πολύ θετικά αποτελέσματα. Πρώτα από όλα έκανε τους ναυτικούς να αισθάνονται ότι οι τοποθετήσεις τους στα πλοία γίνονται δίκαια, ενώ παλαιότερα ήταν πολύ συχνό φαινόμενο ότι ένας ναυτικός είχε περάσει τέσσερα συνεχόμενα Χριστούγεννα εν πλω, ενώ θα έπρεπε να εναλλάσσεται μία φορά τα Χριστούγεννα και μια φορά το Πάσχα.

Το δεύτερο θετικό είναι ότι μπορούσαμε πολύ πιο εύκολα να βγάλουμε το πρόγραμμα των αντικαταστατών στα πλοία, ανεξαρτήτως απρόβλεπτων αλλαγών στη διαθεσιμότητα συγκεκριμένων ναυτικών. Αυτό αποδεικνύεται ιδιαίτερα χρήσιμο σε περιόδους σαν αυτή του Covid.

Επίσης, χρησιμοποίησε τις γνώσεις του στη ρομποτική τηλεμετρίας, για να παρακολουθήσει το αποτέλεσμα από 50 projects διαχείρισης ενέργειας.
«Κάποια από αυτά χρειάστηκαν σοβαρές επενδύσεις, όπως προσθήκες στις προπέλες των πλοίων, για να μην δημιουργούνται δίνες που αυξάνουν την τριβή. Κάποια άλλα ήταν πιο απλά, όπως το να εγκαταστήσουμε ειδικές συσκευές στις αντλίες των μηχανών που να μπορούν να μειώσουν την κατανάλωση ενέργειας, όταν δεν είναι απαραίτητα τα υψηλά επίπεδα ψύξης.

Το τελικό αποτέλεσμα αυτών των 50 projects ήταν να μειώσουμε την κατανάλωση ενέργειας κατά 1.000 ευρώ το πλοίο την ημέρα, πράγμα που σημαίνει ότι υπό κανονικές συνθήκες βελτιώνουμε την κερδοφορία κατά 20%».

Στη δεύτερη φάση της καριέρας μου, όταν αποφάσισα να πάρω το επιχειρηματικό ρίσκο να ιδρύσω τη Signal, έστρεψα την προσοχή μου στην εμπορική διαχείριση των πλοίων».

Κι άλλο 20% κέρδος

«Kατά την εμπορική διαχείριση προσπαθούμε να βελτιώσουμε το εισόδημα ενός πλοίου διαλέγοντας τον καλύτερο συνδυασμό ταξιδιών και ναυλώνοντάς το, την κατάλληλη χρονική στιγμή. Στην Signal έχουμε δημιουργήσει ένα software που επιτρέπει στους ανθρώπους μας να αξιολογήσουν όλα τα διαθέσιμα δεδομένα και τις πιθανές εναλλακτικές ναυλώσεις και να διαπραγματεύονται τα πιο επικερδή ταξίδια. Έχουμε υπολογίσει ότι ακολουθώντας αυτή τη στρατηγική ένας έμπειρος άνθρωπος με τη δύναμη του λογισμικού μας βελτιώνει το εμπορικό αποτέλεσμα ενός πλοίου κατά 1.000 ευρώ τη μέρα που προσθέτει άλλο ένα 20% στην τελική κερδοφορία του πλοίου».

Έτσι προκύπτει το 40% που οδηγεί σε μεγαλύτερη ρευστότητα εφοπλιστές.

Νομίζω πρέπει να το σκεφτώ και για το Μαντείο, καταρχήν με τους σκλάβους που μαζεύουν τη δάφνη. Και σε δεύτερη φάση να δω την ταχύτητα απονομής χρησμών. Μήπως να βάλω έναν κόφτη χρόνου για να προλαβαίνω περισσότερους επισκέπτες. Τί χρειάζεται για να μπω στο MIT;

Σας φιλώ

Η Πυθία