Τα Πυθαγόρεια της Μαρίνας των Τρικάλων - Ζορίστηκε η Έφη - Τα πεζά διλήμματα του Κυριάκου

Ένα ρίγος διέτρεξε κάθε ριζοσπαστική ραχοκοκαλιά χθες στην Ελλάδα όταν έκανε τον υπολογισμό: Ζαν-Λικ Μελανσόν: 7.605.225 ψήφοι, 21,95% και Φαμπιάν Ρουσέλ: 799.334, 2,31% = 24,26%.

Δηλαδή, εάν ο κομμουνιστής Ρουσέλ είχε πάει με τον Μελανσόν, ο Ζαν-Λικ θα πέρναγε στον δεύτερο γύρο αντί της Λεπέν. Το τι αριστερή κατάρα πέφτει από χθες στα σόσιαλ με αφορμή την στάση των Γάλλων συντρόφων, δεν περιγράφεται. Κάποιοι μάλιστα θυμούνται το ελληνικό ’15. Αν είχε άλλη στάση το ΚΚΕ του συντρόφου Κουτσούμπα, δεν θα έπεφταν στην ανάγκη του Πάνου Καμμένου. Βέβαια υπάρχει και το πορτογαλικό υπόδειγμα ΚΚ, αλλά εκεί φευ, τα πήρε όλα ο σοσιαλδημοκράτης, αυτοδύναμος αυτή την φορά.

Η άλλη ‘κατάρα’, -που όμως κρύβει μέσα της ελπίδα-, είναι προς τους δύσμοιρους δημοσκόπους. Γιατί λέει, ούτε στην Γαλλία κατάφεραν να βρουν τον θρίαμβο του Ζαν – Λικ, και έπαιξαν μόνο Μακρόν - Λεπέν. Αυτά βλέπω κι εγώ η Πυθία πως τραβάμε εμείς που προβλέπουμε το μέλλον και προσέχω πάντα που δίνω χρησμό.

Η αριστερά κι ο Πυθαγόρας

Οφείλω να ομολογήσω, ότι στην αριστερά το’ χουν και με την φιλοσοφία και τα μαθηματικά. Για να μην μιλήσω για την γεωμετρία. Με Ευκλείδη ξυπνάνε, με Πυθαγόρα κοιμούνται. Ακόμα και απλά στελέχη πχ του ΣΥΡΙΖΑ, που μόλις αποφάσισαν να γίνουν μέλη του κόμματος, ενώ ταυτόχρονα γύρω από το όνομά τους υπάρχει κι ένα buzz ότι θα κατέβουν και για βουλευτές.

«Είμαι άνθρωπος που από τη φύση μου κατά καιρούς επανεξετάζω τα πράγματα και λέω συχνά στον εαυτό μου εκείνο το κλασικό ρητό των Πυθαγορείων «Πη παρέβην, τι δ’ έρρεξα, τι δε μοι δέον ουκ ετελέσθη». Η Μαρίνα Κοντοτόλη είναι επιχειρηματίας και ενεργό μέλος της κοινωνίας των Τρικάλων, εκλεγμένη στο ΔΣ του Επιμελητηρίου Τρικάλων και πρώην γραμματέας, έφορος του Συλλόγου Δρομέων Τρικάλων και μαραθωνοδρόμος. Πρόσφατα έγινε και μέλος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Πάν’ απ’ όλα όμως, θαυμάστρια του Πυθαγόρα.

Εξηγώντας σε συνέντευξή της το αγαπημένο της ρητό σημειώνει τα εξής: « Μολονότι αγωνίζομαι κι εγώ στον ιδιωτικό τομέα επί 30 χρόνια, σε μία δύσκολη στιγμή της ζωής μου, θεώρησα πως έλειπε κάτι, κάτι που θα συμπλήρωνε το τελευταίο σκέλος του ρητού.(..) Αυτό λοιπόν το «δέον» το οποίον ουκ ετελέσθη ήταν για μένα μία άλλη πλευρά του εαυτού μου η οποία τείνει προς το «ειδέναι» ή αλλιώς στη δια βίου μάθηση. Αυτή η πλευρά έπρεπε να έχει μία πληρότητα και νομίζω πως τότε που αποφάσισα να εισαχθώ στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, είχαν ωριμάσει οι κατάλληλες συνθήκες για να το πετύχω».

Τσ τσ τσ Μαρίνα

Εδώ όμως θα την μαλώσω. Ίσως αυτός ο φτερωτός θεός της πήρε το μυαλό, -η Μαρίνα είναι ο λόγος που πρωτοκλασάτο, πασοκογενές στέλεχος του κόμματος ανηφορίζει συχνά Τρίκαλα- και κάπως τα μπέρδεψε με τον Πυθαγόρα.

«Εκάστοτε ταύτα λέγειν εις τον οίκον εισιών: Τι παρέβην; Τι δ’ έρρεξα; Τι μοι δέον ουκ ετελέσθη;». Αυτό είναι το σωστό.

Δηλαδή: «Κάθε φορά που επιστρέφεις στο σπίτι σου, να διερωτάσαι: Ποιο σφάλμα διέπραξα; Τι καλόν έπραξα; Τι παρέλειψα να πράξω από ό,τι όφειλα να είχα πράξει;» Αυτή ήταν και η νυκτερινή προσευχή των Πυθαγορείων όταν βρέθηκαν σ’ εκείνη την φιλόξενη αποικία της Κάτω Ιταλίας κάποτε. Το δέον, θα λέγαμε ότι συνδέεται με άλλα πράγματα και όχι με το Πάντειο, για να το πω απλά.

Δικός μου

Παθιάστηκα και με την Μαρίνα και τον Πυθαγόρα, γιατί είναι απολύτως δικό μου παιδί. Ο πατέρας του ο Μνήσαρχος είχε έρθει με την γυναίκα του που δε γνώριζε ακόμη ότι ήταν έγκυος, να μου ζητήσει χρησμό για κάτι εμπορικά που είχε (σιτηρά για την Σάμο από Συρία). Ήταν πολύ ωραίο ζευγάρι, ομολογώ ότι μου άρεσαν πολύ, και είχα και κέφια. Είπα λοιπόν ότι αυτός μεν θα δοκιμάσει μεγάλη ευχαρίστηση και θα αποκτήσει πολλά χρήματα, ενώ η γυναίκα του που εγκυμονεί ήδη, θα γεννήσει παιδί που θα διαφέρει κατά την ωραιότητα και τη σοφία από όλους τους ανθρώπους και θα καταστεί πάρα πολύ ωφέλιμο στο ανθρώπινο γένος. Όταν γεννήθηκε το αγόρι το ονόμασε Πυθαγόρα, από τον Πύθιο Απόλλωνα, δηλαδή εμένα. Κλείνει η παρένθεση.

Πεζός Κυριάκος

Τώρα κοίτα που σε βγάζει η ενασχόληση με την Αριστερά. Ξεκινάς από το Μελανσόν στο Παρίσι και μέσω Τρικάλων φτάνεις στον Πυθαγόρα. Ενώ αν ασχοληθείς με τους δεξιούς, έστω τους κεντροδεξιούς, τι έχεις; Τον Κυριάκο σε προσυνεδριακή εκδήλωση της ΝΔ στο Χαλάνδρι να μιλάει για τις διαχωριστικές γραμμές στην κοινωνία και να καλεί το κόμμα σε απόλυτη, παρακαλώ εγρήγορση και δυναμική αναμονή για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Πόσο πεζός πια!

Τα σωστά και προοδευτικά

«Η μάχη μεταξύ του Προέδρου Macron και της Marine Le Pen δεν είναι μια ιδεολογική μάχη. Είναι μια μάχη μεταξύ δύο διαφορετικών αντιλήψεων περί προόδου και συντήρησης» είπε. «Με τον ίδιο τρόπο πιστεύω ότι διαμορφώνονται και τα πολιτικά διλήμματα στη χώρα μας. Πείτε μου εσείς αν όλα αυτά τα ωραία πράγματα που κάνουμε στο gov.gr έχουν κομματικό χρώμα. Αν είναι Δεξιά, αν είναι Κεντρώα, αν είναι Αριστερά. Δεν είναι ούτε Δεξιά, ούτε Κεντρώα, ούτε Αριστερά. Είναι σωστά και προοδευτικά. Είναι μέτρα που σέβονται τον πολίτη και είναι μέτρα που αποδεικνύουν ότι αυτή η παράταξη βάζει πάντα τον πολίτη στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός της.Αυτές, λοιπόν, οι νέες διαχωριστικές γραμμές θα διαμορφώσουν το πολιτικό τοπίο και καθώς θα πηγαίνουμε και προς τις επόμενες εθνικές εκλογές, που θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας, το ΄23».

Δεν θα κατέβει

Πάντως η ωραία Μαρίνα δε θ’ασχοληθεί με αυτά το 2022, κι ας έγινε ενεργό μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, (πρέπει να πάρω Ντάλτον να μάθω αν έγινε και σύνεδρος). Τα σχέδιά της για το 2022 περικλείονται σε μία φράση: «Μαζί για τους συνανθρώπους μας». Η ίδια το εξηγεί. «Θεωρώ πως οι συνάνθρωποί μας πρέπει να γίνουν οι άνθρωποί μας. Η αναχαίτιση της πανδημίας μας έδωσε μαθήματα ανθρωπιάς και αποδοτικών υπηρεσιών μεταξύ μας. Μας έμαθε να μετράμε το δώρο της ζωής με άλλα μέτρα και σταθμά, να επικεντρωνόμαστε στον άνθρωπο, αυτόν που μετράμε ζωντανό δίπλα μας κάθε μέρα. Τι άλλο σχέδιο μπορεί να επιθυμήσει κανείς, πέρα από τη σταθερότητα της υγείας, και την προσφορά στον συνάνθρωπο, τον οποίο τόσο πολύ κινδυνεύουμε να τον χάσουμε από την πανδημία που μας πλήττει;». Αυτα τα έλεγε τον περασμένο Γενάρη. Συνάγω πως δεν θα κατέβει.

Η Εφη ζορίστηκε

Την ώρα που νέες κι ενδιαφέρουσες παρουσίες ταράζουν τα νερά του αριστερού χωριού, ορισμένες εξίσου νέες κι ενδιαφέρουσες, μοιάζουν να δυσκολεύονται. Η Αχτσιόγλου για παράδειγμα, ζορίστηκε κάπως με τις εκλογές για Σύνεδρος. Βγήκε, αλλά όχι αεράτα. Φταίει η τάση, φταίει η κυβερνητική θητεία, φταίει που προτιμά Ευκλείδη αντί Πυθαγόρα, θα σας γελάσω.

Σας φιλώ

Η Πυθία