Η Agrotica 2026, έκλεισε τις πύλες της την Κυριακή. Θα μείνει στην ιστορία σαν η πρώτη έκθεση εξ αναβολής. Ήταν προγραμματισμένη για τον Ιανουάριο, ως συνήθως, αλλά οι αγροτικές κινητοποιήσεις επέβαλαν την αναβολή της για τις αρχές Μαρτίου.
Αυτός ήταν ίσως κι ένας λόγος που η επισκεψιμότητα της έκθεση δεν ήταν όπως άλλες φορές. Παραδοσιακά, αγρότες από όλη την Ελλάδα, έπαιρναν τις φαμίλιες τους ή τις παρέες τους και προγραμμάτιζαν ένα σύντομο ταξιδάκι στην πολλά υποσχόμενα και από διασκεδάσεις Θεσσαλονίκη. Τις πρώτες ημέρες της έκθεσης, ίσως και να μπορούσες να συζητήσεις κάτι που σε ενδιέφερε σε περίπτερα. Σάββατο όμως και Κυριακή, ήταν σχεδόν αδύνατο. Φωνές, πειράγματα, αγκαλιές, έδιναν έναν εορταστικό τόνο σε όλα τα περίπτερα. Παλαιοί πελάτες, γνωστοί, φίλοι, συνεργάτες, συναντιόντουσαν στους διαδρόμους και τα περίπτερα και κυριολεκτικά χαλούσε ο κόσμος.
Η πολύ μεγάλη προσέλευση εκθετών στα ίδια περίπτερα εδώ και χρόνια, είναι βέβαιο ότι αντανακλά και μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον. Τους τελευταίους μήνες, κατέφθαναν από παντού προσκλήσεις εισόδου στην έκθεση.
Τι άλλαξε φέτος στον έκθεση
Όλα αυτά μέχρι πρόπερσι. Φέτος τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Ο κόσμος που επισκέφθηκε την έκθεση, ήταν σαφώς λιγότερος. Την πρώτη ημέρα λειτουργίας, την Πέμπτη, όλοι οι εκθέτες ήταν στην διάθεσή σου να ρωτήσεις ή να παζαρέψεις ότι μηχάνημα, εργαλείο ή υπηρεσία ήθελες. Κάπως έτσι ήταν και η Παρασκευή. Οι παλαιοί φίλοι και συνεργάτες πάλι συναντιόντουσαν, αλλά το αντάμωμα ήταν λιγότερο εντυπωσιακό. Κάτι κρατούσε το κλίμα χαμηλά. Μπορείτε να υποθέσετε τι ήταν αυτό…
- Διαβάστε ακόμα - Agrotica 2026: Τρακτέρ από το μέλλον… αγρότες εγκλωβισμένοι στο χθες
Οι οργανωτές έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, προσκαλώντας πλήθος ξένων επισκεπτών. Τους συναντούσες παντού. Κυρίως από χώρες των Βαλκανίων, νεαροί επαγγελματίες περιεργαζόντουσαν τα εκθέματα, με το κινητό στο αυτί. Ήταν συνεχώς online με την πατρίδα τους! Είναι ίσως λίγο χειρότεροι από εμάς στον τομέα αυτόν... Ακούστηκε ότι έδειχναν ουσιαστικό ενδιαφέρον. Άλλωστε, είναι πολλές οι μηχανουργικές εταιρείες της Βορείου κυρίως Ελλάδας, που έχουν μόνιμη παρουσία στις γειτονικές βόρειες χώρες.
Το άλλο ενδιαφέρον θέμα, είναι ότι όλοι οι μεγάλοι παραδοσιακοί εισαγωγείς ακριβών ευρωπαϊκών μηχανημάτων και τρακτέρ, είχαν πια και μια τουλάχιστον αντιπροσωπεία από φθηνότερα ομοειδή. Τουρκία, Ινδία και Κίνα, οι συνηθέστεροι αποστολείς. Οι διαφορές τιμών μεγάλες, σύμφωνες με τις απαιτήσεις της εποχής. Οι αγρότες με τα προγράμματα, έδειχναν μια προτίμηση στα Ευρωπαϊκά, οι υπόλοιποι έψαχναν για πιο προσιτές λύσεις.
«Σύντεκνοι» κι επιστήμονες στην πρώτη γραμμή!
Εντύπωση προκάλεσε η μεγάλη παρουσία εταιρειών από την Κρήτη. Εκεί, έχουν γίνει σημαντικά βήματα για τον εκσυγχρονισμό της ελαιοκομίας και την αντιμετώπιση...της πέτρας στην κακοτράχαλη γη τους. Κάποιες εταιρείες έχουν αποκτήσει οικονομικό και τεχνικό βάρος να μπορούν να συμμετάσχουν σε μεγάλες εκθέσεις. Αυτή η τάση, θα πρέπει να προσεχθεί κι ενισχυθεί ιδιαίτερα, σαν το ελάχιστο αντίδοτο στην μονοκαλλιέργεια του τουρισμού.
Πλήθος μεγάλο πια εταιρειών που προσφέρουν πάσης φύσεως υπηρεσίες στον σύγχρονο αγρότη: μετεωρολογικοί σταθμοί, αυτόματα συστήματα οδήγησης τρακτέρ, υπηρεσίες γεωργίας ακριβείας, εξειδικευμένα λογιστικά προγράμματα αλλά και οικονομικής διαχείρισης αγροτεμαχίων, διαχείρισης νερού μερικά από τον πολύ μεγάλο σχετικό κατάλογο. Δεν είναι σαφές πόσοι αγρότες αγοράζουν τέτοιες προηγμένες υπηρεσίες. Φαίνεται ότι δεν είναι και τόσο λίγοι, κι αυτό είναι ενθαρρυντικό.
Οι εκθέτες σε αμηχανία
Επί του ποιοτικού τώρα πεδίου, μεταξύ των εκθετών επικρατούσε ένα ιδιαίτερο κλίμα. Και γιατί ιδιαίτερο: οι περισσότεροι δούλεψαν καλά, έως πολύ καλά μέχρι το τέλος 2025, για να ολοκληρωθεί ο προηγούμενος κύκλος των σχεδίων βελτίωσης. Κάποιοι φρόντισαν με τα χρήματα αυτά να αγοράσουν πρώτες ύλες για φέτος, μειώνοντας όσο μπορούσαν και το φορολογητέο εισόδημα του 2025. Φέτος όμως η δουλειά δεν έχει όρεξη. Κανείς δεν διανοείται να απολύσει προσωπικό, «που να τους ξαναμαζέψεις μετά» ήταν η απάντηση όλων. Είχαν λοιπόν ταμείο, είχαν αποθέματα πρώτων υλών, αλλά δουλειά δεν είχαν. Αυτό τους δημιουργούσε μια αμηχανία και μια αγωνία για το μέλλον.
Φυσικά, η τιμή του πετρελαίου, ήταν το θέμα που συζητούσαν παντού. Οι πάντες έμοιαζαν σαν έτοιμοι από καιρό για το ντίζελ πάνω από τα 2 ευρώ το λίτρο. «Πρόπερσι, με τέτοιες τιμές δεν σπείραμε;» σχολίασε κάποιος, για την πλέον ενεργοβόρα καλλιεργητική περίοδο. Και καταλήξαμε στα μπλόκα, θα συμπλήρωνε ένας τρίτος παρατηρητής... Αξίζει κανείς να ξαναδεί τις αντιδράσεις όλων αυτών των αγροτών τον Ιούνιο μήνα, όταν αρχίσει ο αλωνισμός και οι μηχανές αυξήσουν τα τιμολόγια εργασίας τους. Ίδομεν.
Μεγάλες αλήθειες
Δύο τοποθετήσεις, η πρώτη ενός φίλου και η άλλη μιας άγνωστης κυρίας, μας προκάλεσαν το μεγάλο ενδιαφέρον και ήταν ίσως «όλα τα λεφτά».
Ακουμπισμένοι σε ένα αγροτικό μηχάνημα να «ισιώσουμε λίγο» από την γνωστή κούραση των εκθέσεων, συζητούσαμε για την περιορισμένη σε σχέση με άλλες χρονιές προσέλευση επισκεπτών, ο φίλος μας κοιτώντας γύρω του είπε «Αν προσέξεις, εδώ γύρω είναι όλοι όσοι έχουν γράψει χιλιάδες ώρες στα τρακτέρ, τους γνωρίζεις από το πως περπατάνε ..και παραπατάνε. Έχουν προβλήματα και προσέχουν το βήμα τους». Αυτό είναι μια τεράστια αλήθεια, η οποία λίγο έχει συζητηθεί και κυρίως αντιμετωπιστεί από όλους μας, επαγγελματίες και πολιτεία. Οι αγρότες που είναι σήμερα πάνω από 40, ξεκίνησαν την σταδιοδρομία τους με παλαιού τύπου τρακτέρ, καθόλου άνετα, πολύ θορυβώδη, χωρίς πολλές ευκολίες. Όσα είχαν καμπίνες, δεν είχαν κλιματισμό. Τα καθίσματα ήταν παλαιά και φθαρμένα. Οι ανέσεις άγνωστες.
Κι αυτοί, να κοιτούν πίσω συνέχεια να δουν πως δουλεύει το μηχάνημα...
Οι ώρες δουλειάς ατελείωτες για να βγει το μεροκάματο, να χτιστεί το σπίτι, να σπουδάσουν τα παιδιά. Α σημειώσουμε ότι είναι η πρώτη γενιά αγροτών που έχει δουλέψει τόσο πολύ με μηχανήματα και τρακτέρ. Οι παλαιότεροι, αγωνίζονταν με τα χέρια. Αυτό, έχουν αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στο μυοσκελετικό σύστημα των αγροτών μας. Καλό θα ήταν να υπάρξει μέριμνα για τους ανθρώπους αυτούς, πριν το πρόβλημα επιδεινωθεί με την ηλικία. Κίνητρα για αντικατάσταση εργαλείων και εξαρτημάτων που βοηθούν στην μεγαλύτερη άνεση. Παροχή κινήτρων για την αποκατάσταση βλαβών από εξειδικευμένους επαγγελματίες. Φυσιοθεραπεία, κινησιοθεραπεία και ότι άλλο χρειάζεται, με ενίσχυση από τον ΟΓΑ. Πρόληψη, μια λέξη που τώρα άρχισε να γίνεται γνωστή με τα μηνύματα στα κινητά μας
Όσο είναι ακόμη καιρός και το σώμα των μεσηλίκων αγροτών μας ανταποκρίνεται ακόμη. Μετά θα είναι αργά.
Οι αγρότισσες σε πρώτο πλάνο
Περνώντας σε κάποιο ανοικτό χώρο της έκθεσης, διασταυρωθήκαμε με δύο ζευγάρια που συνομιλούσαν. Ηλικία, μεταξύ 40 και 50. Η γυναίκα του ενός λέει: «Εγώ του είπα, φέτος να μη βάλει τίποτα, έχουμε το φωτοβολταϊκό να ζήσουμε και βλέπουμε πως θα πάει το πράγμα». Για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, είναι απολύτως φανερό τι συζητούσαν. Οι απολαβές από το αγροτικό επάγγελμα, είναι τα τελευταία χρόνια πενιχρές, έως αρνητικές. Η γυναίκα, χωρίς το πάθος να μη μείνει η γη ακαλλιέργητη κι έχοντας κατά νου να φροντίσει την οικογένεια, είπε μια μεγάλη αλήθεια: παιδεύεται όλη την ημέρα χωρίς αποτέλεσμα! Ας περιοριστούμε στο στάνταρ εισόδημα του φωτοβολταϊκού και βλέπουμε. Αυτό ίσως κρύβει μια ακόμη αλήθεια: είναι πολλοί οι αγρότες που χρησιμοποιούν τα χρήματα του ρεύματος για να καλύψουν ζημιές των καλλιεργειών τους.
Μια τέτοια δήλωση, μόνο από γυναίκα αγρότη θα μπορούσες να την ακούσεις. Οι άνδρες βλέπεται, είναι έτοιμοι να ανέβουν στο τρακτέρ να καλλιεργήσουν τη γη με βασικό σύμμαχο την ελπίδα παρά τη λογική.
