Κατάργηση των προσαυξήσεων (τριετιών) λόγω εμπειρίας στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα, επικράτηση των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών και αύξηση του ποσοστού επιτρεπόμενων ομαδικών απολύσεων από 5% σε 10% ζητούν οι δανειστές από την Κυβέρνηση, στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης για τα εργασιακά.
Σύμφωνα με όσα έχουν καταγραφεί στην τριμηνιαία έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, μεταξύ των δύο πλευρών υπάρχουν μεγάλες διαφορές που «δυναμιτίζουν» το κλίμα συνεννόησης, εν όψει και του νέου κύκλου συναντήσεων που θα ξεκινήσει με την έλευση των δανειστών στην Αθήνα, στις 14 Νοεμβρίου.
Στα ζήτημα της διαιτησίας (ΟΜΕΔ) και του συνδικαλιστικού νόμου το κουαρτέτο εμφανίζεται πιο διαλλακτικό, . Όλα τα παραπάνω και αναμένεται να προκαλέσουν τριβές και στις διαπραγματεύσεις που πρόκειται να επανεκκινήσουν στα μέσα Νοεμβρίου.
Σε ό,τι αφορά τα εργασιακά η έκθεση τονίζει ότι οι θεσμοί προτείνουν μοντέλο «Δανίας» για την Ελλάδα, που μεταφράζεται σε ευελιξία στην αγορά εργασίας. Οπως αναφέρεται στην έκθεση, «οι Θεσμοί υποστηρίζουν την επέκταση του πεδίου των επιχειρησιακών συμβάσεων (μισθοί και απασχόληση) διότι βοηθούν τις επιχειρήσεις να προσαρμοστούν σε περιόδους οικονομικής δυσχέρειας ή προσαρμογής. Η μεταρρύθμιση των συλλογικών διαπραγματεύσεων συμβάλλει, σύμφωνα με τους θεσμούς, στην ευελιξία των επιχειρήσεων προκειμένου να προσαρμόσουν το εργασιακό κόστος μέσω των τιμών και όχι μέσω των απολύσεων.
Στην περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις αποτυγχάνουν, θα πρέπει να υπάρχει δυνατότητα προσφυγής τόσο των εργοδοτών όσο και των εργαζομένων. Σε κάθε περίπτωση κατά τη διαδικασία της διαιτησίας θα λαμβάνονται υπόψιν οικονομικά κριτήρια που αφορούν στην εκάστοτε επιχείρηση, αλλά και τη γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο των επιχειρήσεων, που συμμετέχουν στην διαδικασία διαιτησίας. Η δυνατότητα μονομερούς προσφυγής, σύμφωνα με τους Θεσμούς, θα συνεχίζει να υφίσταται.
Κατώτατος μισθός - Ομαδικές απολύσεις
Ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα ήταν προϊόν διμερούς διαπραγμάτευσης μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Στο εξής όμως -όπως αναφέρουν οι δανειστές- θα αποφασίζεται από το κράτος, ενώ από το 2017 και έπειτα θα αποτελεί ένα μοναδικό ποσό αναφοράς, χωρίς να περιλαμβάνει τα επιδόματα ωρίμανσης. Ο κατώτατος μισθός θα πρέπει να αναπροσαρμόζεται έτσι ώστε να συμβάλλει στην αύξηση της απασχόλησης και στην μείωση της ανεργίας, ενισχύοντας ταυτόχρονα την αύξηση της ανταγωνιστικότητας.
Για τις ομαδικές απολύσεις, οι δανειστές προτείνουν διπλασιασμό του ορίου, στο 10%, με την αιτιολογία ότι έτσι περιορίζεται ο κίνδυνος να προκύψει μαζική έξοδος στην ανεργίας, από «λουκέτα» σε επιχειρήσεις. Αναφέρονται μάλιστα ενδεικτικά στις περιπτώσεις της Ηλεκτρονικής Αθηνών, της Softex και της Sprider, επιχειρήσεων που έκλεισαν και οδήγησαν μεγάλο αριθμό εργαζομένων στην ανεργία.
Για το ζήτημα του ΟΜΕΔ, οι Θεσμοί δεν τάσσονται υπέρ της κατάργησης του δικαιώματος της μονομερούς προσφυγής σε διαιτησία, ενώ για τον συνδικαλιστικό νόμο υποστηρίζουν αλλαγές στην οργάνωση των συνδικάτων, για να εξασφαλιστεί η εκπροσώπηση όλων των εργαζομένων, ενώ επιδιώκουν και την εφαρμογή της ανταπεργίας.
