Και τυπικά τίτλοι τέλους μπήκαν για την Τσάνταλη, καθώς «άδειασαν» τα μπουκάλια της, με την εμβληματική οινοποιία με μια μακρά παράδοση 134 ετών να κηρύσσεται επισήμως σε κατάσταση πτώχευσης με απόφαση από το Πολυμελές Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης που καταχωρίστηκε στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο στις 12 Ιανουαρίου 2026. Ο προϊστάμενος της υπηρεσίας ΓΕΜΗ Επιμελητηρίου Χαλκιδικής αναφέρει πως το δικαστήριο κήρυξε την εταιρεία σε πτώχευση, ενώ όρισε ως χρόνο παύσης πληρωμών το έτος 2023.
Μάλιστα, έκανε δεκτή την αίτηση πτώχευσης και τις πρόσθετες παρεμβάσεις, απορρίπτοντας τις κύριες παρεμβάσεις που είχαν κατατεθεί. Παράλληλα, διόρισε σύνδικο πτώχευσης την «Νικόλαος Δημ. Μαράντος Μονοπρόσωπη ΙΚΕ (NM Asset Management Advisors)» ενώ διατάχθηκε η εκποίηση του συνόλου του ενεργητικού της εταιρείας ή των επιμέρους λειτουργικών της συνόλων, βάσει του Πτωχευτικού Κώδικα.
Σύμφωνα με το διατακτικό, προβλέπεται η εκποίηση είτε του συνόλου του ενεργητικού είτε επιμέρους περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Η δικαστική διαδικασία ολοκληρώθηκε με την επιβολή δικαστικών εξόδων ύψους 300 ευρώ σε βάρος της πτωχευτικής περιουσίας. Η αίτηση πτώχευσης της Τσάνταλης δεν αιφνιδίασε τον κλάδο, δεδομένου ότι η εμβληματική εταιρεία με έδρα τον Άγιο Παύλο Χαλκιδικής αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα τα τελευταία χρόνια.
Παράγοντες της αγοράς μιλούσαν για σειρά λαθών ως προς την οικονομική διαχείριση της Τσάνταλης, ενώ ως «κορυφή του παγόβουνου» φέρεται να λειτούργησε ο πόλεμος της Ρωσίας, καθώς χάθηκε για την εταιρεία η πρόσβασή της στη ρωσική αγορά, όπου διέθετε σημαντικές ποσότητες κρασιού, με αποκορύφωμα την προμήθεια του Κρεμλίνου με κρασιά προερχόμενα από το Άγιον Όρος.
Ήταν το μακρινό 1890 στη Βορειοανατολική Ελλάδα όταν η οικογένεια Τσάνταλη -μια από τις παλαιότερες οικογένειες οινοποιών της χώρας- ξεκίνησε να καλλιεργεί αμπέλια, να οινοποιεί σταφύλια και να κάνει αποστάξεις ούζου και τσίπουρου. Ο Ευάγγελoς Τσάνταλης, αν και ουσιαστικά ήταν η δεύτερη γενιά της οικογένειας που ασχολήθηκε με την οικογενειακή επιχείρηση, ήταν αυτός που ουσιαστικά έβαλε τα θεμέλια, ενέπνευσε το όραμα και τη φιλοσοφία της μπράντας.
Η διορατικότητα και το ένστικτό του οδήγησε στο στήσιμο από την αρχή όλων των υποδομών με έναν εξωστρεφή προσανατολισμό, ήδη από το 1940. Ο ίδιος άνοιξε το πρώτο οινοποιείο στις Σέρρες το 1938 και ακολούθησε δέκα χρόνια αργότερα το οινοποιείο στη Νάουσα. Το Α και το Ω για τον Ευάγγελο Τσάνταλη ήταν η ποιότητα του αμπελώνα: με αυτό ως γνώμονα, προχώρησε σε τεράστιες επενδύσεις για την αναβίωση αμπελώνων, στήριζε τους αμπελουργούς και τους παρότρυνε στην καλλιέργεια γηγενών ποικιλιών.
Έτος ορόσημο αποδείχθηκε το 1965 με την πραγματοποίηση των πρώτων εξαγωγών της Τσάνταλης, ενώ το 1971 η ατομική επιχείρηση μετατρέπεται σε Ανώνυμη Εταιρεία, με τον Ευάγγελο Τσάνταλη να μετατρέπει τη μικρή οικογενειακή επιχείρηση σε ένα δυναμικά αναπτυσσόμενο brand name. Τα χρόνια περνούσαν και η φήμη της εταιρείας στην αγορά του κρασιού ολοένα και μεγάλωνε και παρά τον θάνατο του οραματιστή της, του Ευάγγελου Τσάνταλη, το 1996.
Το 2005 η εταιρεία έφτασε να παράγει έως και 20 εκατ. λίτρα κρασιού ετησίως, με την εξαγωγική της δραστηριότητα να φτάνει σε 50 χώρες του κόσμου, αναβιώνοντας αμπελώνες της Βόρειας Ελλάδας, όπως το Άγιο Όρος, η Νάουσα, η Χαλκιδική, η Ραψάνη και η Μαρώνεια στη Θράκη. Η «βόμβα» της αίτησης πτώχευσης της εταιρείας έσκασε επί των ημερών του Άγγελου Δημητριάδη, Διευθύνοντος Συμβούλου της Τσάνταλης και συζύγου της μιας εκ των δύο θυγατέρων του Ευάγγελου Τσάνταλη που έφυγε από τη ζωή το 1996.
