Και εμείς που βαρεθήκαμε
τόσα θέατρα και υποκρισίες
στο αυθόρμητό μας χειροκρότημα
κρύψαμε το φόβο και την ταραχή μας
Σπ. Κατσίμης, Η κούκλα
Από τη μιά οι χυδαίοι κερδοσκόποι κι από την άλλη οι ΟΦΑ άνομοι καιροσκόποι. Από τη μιά οι [υποκριτικά] κοπτόμενοι για τα δικαιώματα των άλλων λαών κι από την άλλη οι [τάχα] υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματα της δικής τους χώρας. Από τη μια οι πλουτίζοντες παρανόμως με διασπάθιση του δημόσιου χρήματος κι από την άλλη οι παρα-βιάζοντες όλους τους νόμους και τους προφήτες για να πιάσουν όμηρους μόνο[!] τους πολιτικούς τους αντιπάλους.
Ουδείς φαίνεται να ενδιαφέρεται για την εξυγίανση της πατρίδας από τους διεφθαρμένους και τους συκοφάντες.
Πρέπει να συνεννοηθούμε. Ηθικό πλεονέκτημα σου δίνει ο νόμιμος και ηθικός τρόπος που εσύ κυβερνάς κι όχι ο μη-νόμιμος και μη-ηθικός τρόπος που κυβέρνησαν οι άλλοι.
Με τις αυτοδημιουργούμενες ψευδαισθήσεις και το συμψηφισμό των [παρ]ανομιών φαντασιώνεσαι και δεν βιώνεις Δημοκρατία.
Όλοι είναι και λειτουργούν σαν δεκανίκια όλων.Ο ένας δεν μπορεί να κάνει [και να «παίξει»] δίχως τον άλλον.
Ποιός λοιπόν δικαιώνει ποιόν;
Νομίζω άπαντες τους πάντες και τούμπαλιν.
Γι’αυτό ποτέ δεν επέρχεται κάθαρση [ούτε καν εκκαθάριση του χθες]
ΥΓ. «Οι εναπομείναντες
στης Δημοκρατίας τη γιορτή
δεν μιλούσαν για σκοινί» [Κ. Υφαντής, Λάμψεις του εφήμερου]
