Κάθε φορά που ένας εκ των εκπροσώπων των δανειστών αναφέρεται στην «πολύπαθη» Ελλάδα, δεν αρκεί οι δηλώσεις του να ερμηνεύονται με προσοχή, αλλά είναι συνετό να «διαβάζει» κανείς «πίσω από τις γραμμές» για να αντιληφθεί τελικά τι θέλει να μας πει ο ποιητής.
Γιατί; Γιατί πάντα οι δηλώσεις κάποιου Ευρωπαίου αξιωματούχου – ή κάποιου συναδέλφου του από τους κύκλους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ουάσιγκτον – είτε διατυπώνονται ανώνυμα, είτε επώνυμα- εκπέμπουν «κρυφά» μηνύματα.
Πρόκειται τις περισσότερες φόρες για «γρίφους» που καλείται να λύσει η ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου να αντιληφθεί τι πραγματικά ζητά, επιδιώκει ή απαιτεί η πλευρά των δανειστών.
Τέτοιου είδους «γρίφοι» απαιτούν διπλάσια προσοχή στην τρέχουσα συγκυρία, καθώς η ημερομηνία επιστροφής των δανειστών στην Αθήνα βρίσκεται «στον αέρα», με τους Θεσμούς να στήνουν για μια ακόμη φορά σκηνικό θρίλερ στη διαπραγμάτευση.
Τελευταίο ενδεικτικό παράδειγμα η δήλωση του προέδρου του Eurogroup, Jeroen Dijsselbloem, το μεσημέρι της Τρίτης, την ώρα που η Αθήνα δίνει μια ακόμη μάχη για να πείσει τους δανειστές πως οι προτάσεις της για τα καυτά μέτωπα του ασφαλιστικού και του δημοσιονομικού, όχι μόνο κινούνται στη σωστή κατεύθυνση, αλλά και είναι ικανές για να στρώσουν το χαλί επιστροφής των Θεσμών στην Αθήνα για τη συνέχιση – και δη ολοκλήρωση – της πρώτης αξιολόγησης.
Τι μας είπε με λίγα λόγια την Τρίτη ο Ολλανδός αξιωματούχος; Πως οι ελληνικές προτάσεις για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση και το δημοσιονομικό σκέλος πρέπει να εμπεριέχουν μεγαλύτερη σαφήνεια. Τι σημαίνει παραδοσιακά «μεγαλύτερη σαφήνεια» για τους δανειστές; Πως η ελληνική πλευρά στέλνει προτάσεις προς τους θεσμούς ασαφείς, ελλιπείς, χωρίς επαρκή κοστολόγηση ή ακόμη πιο συγκεκριμένα χωρίς ποσοτικοποίηση των μέτρων που απαιτούνται. Τι ζητάει στην πραγματικότητα από την Αθήνα ο πρόεδρος του Eurogroup; Περισσότερους αριθμούς, πιο εξειδικευμένα νούμερα, πιο… πολλά μέτρα. Μήπως κάθε νέα αξίωση για περισσότερη σαφήνεια κρύβει ακόμη περισσότερα βάρη για τον ελληνικό λαό;
Και πως μεταφράζεται το δεύτερο σκέλος της δήλωσης του Jeroen Dijsselbloem «Με την επιτυχή ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης μπορεί μια χρηματική δόση να διατεθεί προς εκταμίευση στην Ελλάδα»; Βάσει των όσων προβλέπει το νέο μνημόνιο που υπέγραψε η Ελλάδα το καλοκαίρι, η επιτυχής ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης συνοδεύεται από την υποχρέωση των δανειστών να χορηγήσουν στα ελληνικά κρατικά ταμεία δόση ύψους 5,7 δισ. ευρώ.
Γιατί η νέα δήλωση του προέδρου του Eurogroup αισθάνομαι πως κινείται σε ελαφρώς διαφορετικό μήκος κύματος; Μήπως η φράση «μια χρηματική δόση», τόσο αόριστη και ασαφής, κρύβει μια ακόμη απειλή προς την ελληνική κυβέρνηση; Μια απειλή περί τμηματικής καταβολής της δόσης, επιμερισμένης σε μια σειρά από υπο-δόσεις, άμεσα συνδεδεμένων όλων με επιπλέον προαπαιτούμενα και πρόσθετα μέτρα; Μήπως για ακόμη μια φορά οι δανειστές ετοιμάζονται να υποβάλλουν την Ελλάδα στο «μαρτύριο της σταγόνας»; Άλλωστε οι διαπραγματεύσεις – θρίλερ και οι απειλές για μη – ή μερική – εκταμίευση δόσεων πάνε χέρι – χέρι ήδη από το πρώτο μνημόνιο της χώρας.
Ο καιρός θα δείξει... Αν και για τους καλά γνωρίζοντες, το έργο (που όλοι έχουμε δει), επαναλαμβάνεται…
