Η τραγωδία των Τεμπών φέρνει, κάθε μέρα που περνάει, στην επιφάνεια διαφορετικές πτυχές της αμαρτωλής ιστορίας των σιδηροδρόμων. Μίας ιστορίας που χάνεται μέσα στις δεκαετίες και -δυστυχώς- δεν είναι μία και μοναδική περίπτωση παθογένειας. Δεν είναι το μόνο πεδίο με στοιχεία που παραπέμπουν σε κακοδιαχείριση, σε διασπάθιση χρήματος, σε προβλήματα αναθέσεων και ημιτελών έργων, ελλιπούς ελέγχου ή υποστελέχωσης.
Προφανώς το πρώτο μέλημα στο νομικό πεδίο (γιατί ο πόνος για τους νεκρούς συνεχίζει να είναι αφόρητος) είναι να δοθεί άπλετο φως στην υπόθεση. Να αποδοθούν ευθύνες, αλλά και να μπουν οι βάσεις για να αλλάξει πραγματικά σελίδα ο ελληνικός σιδηρόδρομος. Αυτό πρέπει να γίνει άμεσα και χωρίς εκπτώσεις.
Ωστόσο, η τραγωδία αναδεικνύει και αυτό που όλοι λίγο-πολύ γνωρίζουμε: πως πρέπει να γίνουν πολλά ακόμη στον τρόπο που λειτουργεί το στενό και (κυρίως) το ευρύτερο Δημόσιο. Πρέπει να γίνει μία ενδοσκόπηση για το πώς θα μπορέσουμε να αλλάξουμε σελίδα. Γιατί, είναι πολλά αυτά που μένει να γίνουν και σε πολλούς τομείς: από την πολυνομία και την πολυπλοκότητα των νομοθετικών ρυθμίσεων, έως τη γενικότερη λειτουργία του Δημοσίου με πλήρη λογοδοσία, αποτελεσματικότητα, αλλά και με θεσμική «συνέχεια». Ναι, πράγματι, πολλά έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια. Αλλά, όπως φάνηκε και στα Τέμπη, πολλά περισσότερα παραμένουν σε εκκρεμότητα.
Το σύστημα τηλεδιοίκησης στα τρένα δεν είναι η μόνη παρέμβαση που εκκρεμεί. Παρά τα 3 μνημόνια και την Ενισχυμένη Εποπτεία, παρά τα τόσα κοινοτικά κονδύλια, ακόμη έχουμε πολλά λειτουργικά στοιχεία που δεν συνάδουν με μία χώρα της «Δύσης». Τα στοιχεία αυτά πρέπει να βελτιωθούν, αλλά μία τέτοιου είδους αλλαγή, αν είναι εφικτή, δεν θα είναι περίπατος. Είναι προφανές πως συνδέεται και με τον τρόπο που έχει μάθει να λειτουργεί ένα κομμάτι της κοινωνίας, της αγοράς και της κρατικής μηχανής.
Η τραγωδία των Τεμπών δεν αφήνει περιθώρια για άλλες καθυστερήσεις ενεργοποίησης των αντανακλαστικών - που σίγουρα υπάρχουν - για να σχεδιαστεί ένα καλύτερο αύριο. Με δομικές αλλαγές που θα αλλάξουν σελίδα στη χώρα.
