Τα δύο φλέγοντα θέματα των επόμενων ημερών σε οικονομικό επίπεδο στην Ευρώπη είναι το τι θα γίνει με την πορεία των επιτοκίων, αλλά και το πως θα κλιμακωθούν οι πρώτες ενδείξεις για «αφύπνιση» των κρατών στο καυτό ζήτημα της κοινής παρέμβασης στην αγορά ενέργειας. Είναι αμφότερα συνδεδεμένα με δύο παραδοχές: την έκρηξη πληθωρισμού, αλλά και τον πόλεμο διαρκείας στα σύνορα της Ευρώπης.
Προς το παρόν αυτό που ξεδιπλώνεται στο ενεργειακό πεδίο είναι η… έκφραση προθέσεων και η διαμόρφωση προτάσεων. Με την απάντηση στο κάλεσμα της Τσεχικής προεδρίας από τη Γερμανία και τον κ. Κρίστιαν Λίντνερ να συνιστά ένα πρώτο πολιτικό σήμα για παρέμβαση στην αγορά ενέργειας. Όπως είπε διαφορετικά θα συνεχίσει να αυξάνεται ο πληθωρισμός που τροφοδοτείται, ειδικά στην Ευρώπη, από αυτή την κρίση στην αγορά ενέργειας. Αλλά και η υπουργός Εξωτερικών της χώρας του μίλησε για πόλεμο διαρκείας.
Από πλευράς τραπεζιτών, οι τοποθετήσεις ήταν πολλές στον απόηχο όσων ανακοινώθηκαν από τη FED και ωθούν την Ευρώπη σε νέα αύξηση των επιτοκίων. Ενδιαφέρον έχει ανάμεσά τους το πως τοποθετήθηκε ο πολύ γνωστός στην Ελλάδα από το «μνημονιακό» του παρελθόν και την… ευχή για «καλό κουράγιο» Κεντρικός Τραπεζίτης πλέον της Φινλανδίας Όλι Ρεν. Αναφέρθηκε λοιπόν σε πόλεμο που θα διαρκέσει χρόνια, οδηγώντας σε επίσης μακροχρόνια ενεργειακή κρίση και εξήγησε πως η νομισματική πολιτική της ΕΕ είναι αντιμέτωπη με μία πολύ δύσκολη ισορροπία: να περιορίζει τις πληθωριστικές πιέσεις χωρίς να σπρώξει την οικονομία σε ύφεση (η οποία ίσως να έχει ήδη αρχίσει όπως παραδέχτηκε).
Περιμένουμε λοιπόν να δούμε πως θα δρομολογηθούν τις επόμενες ημέρες οι ζυμώσεις στην Ευρώπη για το περίφημο πλαφόν στην τιμή ρεύματος και αερίου, αλλά και πως θα διακλαδωθούν αυτά τα σχέδια με τις αποφάσεις που θα πρέπει να πάρει η ΕΚΤ. Όλα αυτά υπό το βλέμμα των αγορών αλλά και των πολιτών και του επιχειρηματικού κόσμου.
Προφανώς το θετικό είναι πως, πλέον, υπάρχει κινητικότητα. Το κρίσιμο είναι να φανεί πως έχει γίνει αντιληπτή από όλες τις πλευρές η σοβαρότητα, το βάθος και η – μακρά – διάρκεια αυτής της κρίσης. Ούτως ώστε οι αποφάσεις που θα ληφθούν να είναι επαρκείς για να οδηγήσουν την Ευρώπη σε μία επόμενη μέρα.
