Οι εκκλήσεις για εμβολιασμούς είναι συνεχείς. Και η αγωνία ειδικών και πολιτείας για χτίσιμο τείχους ανοσίας το ταχύτερο δυνατόν είναι πλέον εμφανής. Έχουμε φτάσει μέχρι του σημείου να δίνει η πολιτεία bonus 150 ευρώ ανά εμβολιασθέντα στις ηλικίες 18-24. Εκεί όπου προφανώς εκτιμάται ότι βρίσκεται η… αχίλλειος πτέρνα της όλης επιχείρησης. Γιατί είναι εύλογο οι ηλικίες αυτές να είναι οι πιο… ξένοιαστες, εκείνοι που ρισκάρουν περισσότερο, που νιώθουν σχεδόν άτρωτοι. Και που εύλογα πάλι είναι αμελείς, περισσότερο από όλους στην τήρηση μέτρων προστασίας. Αλλά το θέμα δεν αφορά ασφαλώς μόνο τις νέες ηλικίες. Αφορά και τον γνωστό ελληνικό… ωχαδερφισμό. Τα ξέρουμε όλα, τα μυριζόμαστε όλα και… «ωχ αδερφέ, σε εμάς θα τύχει, δεν βλέπεις που βγήκαν και οι μάσκες; Τι δεν καταλαβαίνεις;». Και ακολουθεί και το κλείσιμο του ματιού.
ΟΚ. Αλλά αν όμως αντιλαμβάνομαι ορθά τα μηνύματα και τα… συμφραζόμενα, υπάρχει έντονη ανησυχία για να μην την πατήσουμε όπως πέρυσι το καλοκαίρι. Καθώς ναι μεν προχωρούν οι εμβολιασμοί, αλλά τα σύνορα είναι σχεδόν ανοιχτά, τα μέτρα έχουν χαλαρώσει μετά και το πρόσφατο ολοκληρωτικό άνοιγμα, ενώ και η κοινωνία δεν δείχνει πλέον να φροντίζει οικειοθελώς όπως παλαιότερα για μέτρα προστασίας. Σε πολύ μεγάλο βαθμό η εικόνα που επικρατεί είναι σαν να μην υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα. Και εδώ βρίσκεται ο μεγάλος κίνδυνος, ιδιαίτερα τη στιγμή που οι σκεπτικιστές του εμβολιασμού δεν φαίνεται να μεταπείθονται.
Γύρω από τους εμβολιασμούς, έχει παρατηρηθεί, είναι αλήθεια, διεθνώς μία ρητορική και μία στρατηγική που έχει τροφοδοτήσει τον σκεπτικισμό και έχει δώσει επιχειρήματα για την ανάπτυξη θεωριών συνομωσίας και μάλιστα ιδιαίτερα εύπεπτων. Πολλά μπορούν να ειπωθούν και να γραφούν για τα μεγάλα λάθη μίας ανεπαρκούς παγκόσμιας ηγεσίας. Όμως εδώ που βρισκόμαστε, είναι σημαντικό να μην υπάρξει πισωγύρισμα και διχασμός. Γιατί μην έχετε καμία αμφιβολία ότι αν για παράδειγμα το πράγμα ξεφύγει, είτε λόγω της νέας μετάλλαξης, είτε λόγω του οριζόντιου στην κοινωνία εφησυχασμού, τότε θα απειληθεί κοινωνική ένταση. Εμβολιασμένοι κατά… εμβολιομάχων. Και δεν θα είναι καθόλου εύκολη η διαχείρηση μίας νέας περιοριστικής πολιτικής. Δεν θα την αντέξουν ούτε η κοινωνία ούτε η οικονομία
Μην τα θεωρείτε αυτά απίθανο να συμβούν. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα επαναληφθούν περσινά σενάρια, όμως υπάρχει ανησυχία για το ενδεχόμενο να χρειαστούν κάποια μέτρα ακόμα και μέσα στο καλοκαίρι ή τις αρχές του φθινοπώρου. Έχει άλλωστε παρατηρηθεί σε άλλες χώρες η επανεκτίμηση καταστάσεων. Ας ελπίσουμε, επαναλαμβάνω, ότι δεν θα φτάσουμε εκεί. Όμως το σενάριο δεν είναι απίθανο. Αντιθέτως. Και για να αποφευχθεί χρειάζεται σύνεση και ωριμότητα από όλους.
