Δεν το λες και καλά, έτσι όπως πάει το πράγμα με τον τουρισμό. Η TUI ακυρώνει κρατήσεις, που είχαν γίνει για τις αρχές Ιουλίου, τα τσαρτεράδικα ακυρώνουν πτήσεις, η Βρετανία παρατείνει τα περιοριστικά μέτρα… Ο Ιούνιος χάνεται και κινδυνεύει να χαθεί και ο μισός -τουλάχιστον - Ιούλιος. Και προφανώς όσο και να λειτουργήσει φέτος ο εσωτερικός τουρισμός του ενός άντε ενάμιση μηνός, δεν μπορεί να στηρίξει αποτελεσματικά την αγορά.
Η μεγάλη καθυστέρηση στην ουσιαστική έναρξη της σεζόν χτυπά όχι απλά καμπανάκι κινδύνου αλλά καμπαναριό ολόκληρο. Όσο και αν παραταθεί η σεζόν, οι στόχοι που είχαν τεθεί για φέτος μοιάζει πολύ δύσκολο να επιτευχθούν. Και η αγορά είναι και προβληματισμένη αλλά και αναστατωμένη. Καθώς φέτος σε αντίθεση με το περσινό καλοκαίρι οι περισσότερες μονάδες άνοιξαν ή επρόκειτο να ανοίξουν και έκαναν υπολογισμούς περιορισμού της μεγάλης μέχρι τώρα διετούς ζημιάς. Ας μην λησμονούμε άλλωστε ότι ειδικά για τα ξενοδοχεία πόλης η φετινή χρόνια είναι μέχρι στιγμής χειρότερη από την περσινή καθώς το 2020 είχε λειτουργήσει η αγορά για δυόμιση σχεδόν τρεις μήνες στην αρχή του έτους. Κάτι τέτοια βλέπει ο υπουργός οικονομικών ο κ. Σταϊκούρας και αντιλαμβάνεται ότι θα χρειαστεί να παραταθούν πιθανότατα τα μέτρα στήριξης.
Αρκεί πάντως το άγχος που προκαλεί η αβεβαιότητα στον τουρισμό να μην οδηγήσει σε λάθη αντίστοιχα με τα περσινά. Γιατί έχει ξεκινήσει μία κουβέντα για τους ανεμβολίαστους μήπως έρχονται μόνο με ράπιντ τεστ αντί μοριακού λόγω του υψηλού κόστους του τελευταίου. Και δεν είναι στιγμή για οποιαδήποτε… έκπτωση όσον αφορά τα υγειονομικά. Οι εμβολιασμοί προχωρούν μεν, αλλά όχι θεαματικά και το τείχος ανοσίας χτίζεται αργά. Με την ανεμελιά και την ασυδοσία που παρατηρείται στις νεαρές ηλικίες κυρίως και λόγω ψυχολογικής κόπωσης μετά από τη μακρά περίοδο μέτρων και τη χαλαρότητα που όλο αυτό επιφέρει, η ελαστικότητα στις πύλες εισόδου μπορεί να γίνει επικίνδυνη. Ας τα σταθμίσουμε όλα...
