Ακτινογραφία μιας βουβής προεκλογικής περιόδου - Το καλύτερο σύνθημα ever

Έφτασε η ώρα του θερισμού. Τέλος οι πλατείες, τα καφενεία, οι γειτονιές, τα παράθυρα, τα ραδιόφωνα, το TikTok, οι αφίσες, τα σόσιαλ. Ότι έκαναν, έκαναν. Έφτασε η ώρα της κάλπης. Κλείνω κι εγώ το Μαντείο, και πάω για αποτοξίνωση τριήμερο στους φίλους στον Αχέροντα. Πριν φύγω, απόλαυσα κάθε λεπτό από το ντοκιμαντέρ του Παύλου Τσίμα για τις Εκλογές της ζωής μας, 1974-2004 (ΣΚΑΪ). Μόνο και μόνο που είδα τον Παρασκευά Αυγερινό να λέει ότι το ΠΑΣΟΚ της 2ης τετραετίας δεν έκανε ούτε μια μεταρρύθμιση, ούτε μία αλλαγή, φτάνει. Ο Στέφανος Μάνος θύμισε πως έβαλε 50 δρχ. φόρο σε κάθε λίτρο βενζίνης το απόγευμα της ίδιας μέρας που ορκίστηκε υπουργός Οικονομικών, και στις επόμενες εκλογές βγήκε πρώτος σε σταυρούς. Η Δαμανάκη, πως η αριστερά αποφάσισε να μπει στο παιχνίδι της διακυβέρνησης το ’89. Η «προσωρινή κυβέρνηση» του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με Φλωράκη και στόχο την παραπομπή Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο. Η bigger than life επιστροφή του Ανδρέα στην ζωή και την πολιτική. Παρέλειψε μια ανατριχιαστική λεπτομέρεια, αλλά μάλλον επειδή τα γυρίσματα είχαν γίνει πριν την «καρατόμηση» Κατρούγκαλου. Ο Ανδρέας έκοψε από το ψηφοδέλτιο της Α’ Αθήνας τον Παντελή Οικονόμου επειδή είχε ταχθεί υπέρ της φορολόγησης των repos παραμονή των εκλογών του ’93!

Τι ωραία ν’ ακούς τους αναλυτές-πρωταγωνιστές των εκλογών: Μαύρος, Φαναράς, Λούλης οι οποίοι μεταξύ άλλων θύμισαν πως ανέτειλε η εποχή των δημοσκοπήσεων, η εποχή της καμπάνιας, η εποχή που η καμπάνια πέρασε στην τηλεόραση.

Μήπως σήμερα ζούμε το τέλος αυτής της εποχής;

Τσιμπολογάω φράουλες για να διώξω την πικρίλα των φύλλων με τον αγαπημένο Τειρεσία που δεν είναι πια μαζί μου, αλλά η επικοινωνία δεν σταμάτησε ποτέ. Η οπτική του στις εκλογές είναι πάντα πολύτιμη. Πως είδε αυτή την προεκλογική περίοδο και τις καμπάνιες των κομμάτων; Μόνο ακούω.

- Η γενική εικόνα είναι σαν οι καμπάνιες να είναι αχρείαστες. Αν έβγαινε μια αφίσα κόκκινη που να λέει ΣΥΡΙΖΑ και μια μπλε ΝΔ θα ήταν το ίδιο. Οι καμπάνιες δεν προσέφεραν κάτι καινούργιο, ούτε κάτι επεξηγηματικό, αλλά μπορεί αυτή να ήταν η πολιτική τους. Ή δεν έχουν κάτι καινούργιο να πουν, ή αλλάζουν οι καιροί και οι καμπάνιες δεν είναι αυτό που ήταν.

- Ο Ανδρουλάκης και ο Βαρουφάκης ειδικά, είχαν την δυνατότητα να κάνουν γκελ. Ο Ανδρουλάκης που ήταν άγραφο χαρτί δεν έπαιξε ούτε καν βίντεο με προγραμματικά. Μόνο γενικόλογα.

- Ο Βαρουφάκης θα μπορούσε να κάνει μια στοχευμένη καμπάνια σε νέους ψηφοφόρους, σε δικαιωματικά (LBGD ατζέντα), να αναδείξει την υποψηφιότητα της Πάολα, αλλά προτίμησε την «Δήμητρα» που δεν καταλαβαίνει κανείς.

- Οι δύο μεγάλοι (ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ) φοβήθηκαν το ρίσκο. Ακόμα κι ο Αλέξης. Πήγε στην λέξη «Αλλαγή» λέγοντας επί της ουσίας ότι θέλει να γίνει ΠΑΣΟΚ στην θέση του ΠΑΣΟΚ, και εξαντλήθηκε στο σύνθημα «Δικαιοσύνη παντού». Και οι δύο είχαν πολύ προσωπική εστίαση (Κυριάκος και Αλέξης) και όχι στοχευμένη καμπάνια σε συγκεκριμένες προτάσεις. Αποτέλεσμα να κυριαρχεί η απουσία προγράμματος. Εκλογές χωρίς πρόταση. Τί θα πει: Σταθερά-Τολμηρά-Μπροστά;

Τί θα πει: Αλλαγή τώρα; Τι θα φέρει; Τί θ’ αλλάξει.

Βουβές εκλογές. Μείναμε π.χ. με την απορία ποιο είναι το σχέδιο της ΝΔ για την Υγεία που είπε ότι έχει έτοιμο ο Κυριάκος (Αρναούτογλου).

- Αν κλείσεις την τηλεόραση και δεις μόνο σοσιαλ και ίντερνετ είναι σαν μην έχεις κάνει εκλογές. Το διακύβευμα είναι «Μένουμε-Φεύγετε». Ο Κυριάκος λέει ψηφίστε με για σταθερότητα. Ο Αλέξης; Τι θ’ αλλάξει ακριβώς στα τραίνα, την Δικαιοσύνη, την Δημοκρατία; Γιατί να τον ψηφίσουν;

- Ο Ανδρουλάκης κι αυτός παίζει την «μεγάλη πολιτική», ποιος θα ‘ναι ο Πρωθυπουργός. Δεν λέει «ψήφισέ με για να κάνω 5 πράγματα». Δεν το έχει εξηγήσει. Δεν είχε θεματικά σποτ. Θέλεις να είσαι ρυθμιστής; Ζόρισέ τους. Παίξε το χαρτί σου. Μην περιμένεις στην γωνία να έρθει το αποτέλεσμα.

Βάλε δύο θέματα δύσκολα για Κυριάκο και δύο για Τσίπρα και πες «βέτο». Κατέληξε να τον «ξεπετάνε» εύκολα.

- Μεγάλη επιτυχία του Κυριάκου ότι έφτασε στην τελευταία βδομάδα χωρίς Τέμπη και υποκλοπές στην ατζέντα. Στο debate όμως φάνηκε να ζορίζεται και με τα δύο.

- Λάθη Τσίπρα με Τέμπη και υποκλοπές. Πολύ υποτονική σε ουσία η καμπάνια, καμμιά αιχμή. Αυτόν που έχει κλονιστεί απ’ τα Τέμπη δεν τον πείθει ότι θα κάνει κάτι καλύτερα, ή ότι θα το απέφευγε. Θέλει να πάρει τον μεσαίο χώρο, δεν τον ξέρει, και παίζει αμυντικά. Παίζει χαμηλά. Σχεδόν απολιτίκ, παρά τα βέλη στην φαρέτρα.

- Γκρίζο και στους δύο. Του ΣΥΡΙΖΑ στο πρόσωπο του Κυριάκου με υπενθύμιση στις οικογενειακές καταβολές. Της ΝΔ στο 2015 και κεντρική ιδέα «να μην επαναληφθεί».

And the winner is

- Ο βασιλιάς της επικοινωνίας σ’ αυτές τις εκλογές είναι το ΚΚΕ και το πιο έξυπνο σύνθημα ever.

«Μόνοι τους και Όλοι μας». Ευφυέστατο. Ενωτικό. Σε ηρεμεί. Σε καθησυχάζει. Σε βάζει να σκεφτείς. Σωστός διαχωρισμός, δεν διχάζει όπως το «Εμείς ή Αυτοί» του ΣΥΡΙΖΑ το 2012.

Το «Όλοι» είναι πιο δυνατό.

Και τα φάουλ των δύο

Αλέξης: «Στόχος δικός μας είναι αυτούς τους ανθρώπους που θα ψήφιζαν τη Χρυσή Αυγή να τους πάρουμε, να τους κερδίσουμε από τις γραμμές της Ακροδεξιάς και από τις γραμμές της αντιδημοκρατικής ιδεολογίας και στάσης και να τους εξηγήσουμε ότι δεν είναι αντισυστημικό πράγμα να ψηφίζεις Χρυσή Αυγή».

Κυριάκος: «Και πιστεύω ότι και ο δικαιολογημένος θυμός των συγγενών των θυμάτων δεν δικαιολογεί τέτοιου είδους συμπεριφορές».

Σας φιλώ, κι ευτυχώς που δεν ψηφίζω

Η Πυθία