Δεν είναι το πρώτο καλοκαίρι που οι Βρυξέλλες καλούνται να αντιμετωπίσουν έκτακτες καταστάσεις σε επίπεδο πολιτικής προστασίας. Είναι όμως το πρώτο στο οποίο mega-φωτιές χτυπούν σε τέτοια έκταση, διαδοχικά και με σφοδρότητα διαφορετικές περιοχές της Ευρώπης.
Το «στρατηγείο» αντιμετώπισης κρίσεων της ΕΕ λειτουργεί ασταμάτητα, με τα μέσα τα οποία διαθέτει η ΕΕ. Επαρκούν; Δεν είναι η πλέον σωστή ερώτηση. Το έργο της Ένωσης είναι να συνεπικουρεί και να συνεργάζεται με τις εθνικές δυνάμεις. Βλέποντας βέβαια τις καταστροφές και θρηνώντας θύματα, αναμενόμενα κανείς θα έλεγε ότι δεν επαρκούν. Δεν είναι όμως μονοσήμαντη η απάντηση.
Αυτό που είναι μονοσήμαντο είναι η ανάγκη κεντρικότερου συντονισμού αντιμετώπισης ακραίων φαινομένων. Και απαιτεί και αυτό νέους πόρους. Εξαιρετικά δύσκολη η εξίσωση σε επίπεδο κοινοτικού προϋπολογισμού…
Δύσκολες μέρες και για τον Σάντσεθ
Η αλήθεια είναι ότι ο Αύγουστος στις Βρυξέλλες θεωρείται πολιτικά «νεκρός» μήνας. Ο φετινός αποτελεί εξαίρεση και μάλιστα από τις χαρακτηριστικότερες. Οι 27 προχωρούν σε διπλή σύσκεψη αρμοδίων για το μεταναστευτικό, με τον Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ να δέχεται επίθεση από τη συντριπτική πλειοψηφία των κρατών-μελών. Πρακτικά τον κατηγορούν ότι έδωσε «δικαιώματα» σε παράνομους μετανάστες οδηγώντας στη μαζική είσοδό τους στη Θέουτα.
Σε μία εποχή που στη μισή Ευρώπη η… δεξιά προσπαθεί να αναχαιτίσει την ακροδεξιά, το παράδειγμα της Ισπανίας ήχησε εξαιρετικά αρνητικά στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Το ζήτημα είναι μάλιστα ευρύτερα πολιτικό. Η στάση του Σάντσεθ ήρθε να προστεθεί σε μία σειρά γεγονότων που προκάλεσαν διαδοχικά επεισόδια στις σχέσεις του με πολλά κράτη-μέλη. Προηγήθηκε η αρνητική στάση του στις αμυντικές δαπάνες και πιο πρόσφατα οι κατηγορίες περί φιλοκινεζικής στάσης και προσέγγισης της Κυβέρνησής του με την Κίνα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και οι (άλλες) δύο χώρες με σοσιαλιστική κυβέρνηση εντός, η Μάλτα και η Δανία υπέγραψαν το κείμενο των «22» εναντίον του Σάντσεθ.
Υπάρχουν δύο βασικά συμπεράσματα για την ώρα, αναφορικά με την αντίδραση των εταίρων της Ισπανίας προς την Κυβέρνηση Σάντσεθ. Το πρώτο είναι ξεκάθαρο και σταθερό: Για να διεκδικεί ένα κράτος-μέλος την αλληλεγγύη των εταίρων του καλείται να είναι ευθυγραμμισμένο τουλάχιστον με τη βασική μεταναστευτική γραμμή της ΕΕ. Άλλωστε, υπό αυτήν την προϋπόθεση, μία σειρά κρατών-μελών είναι πράγματι διατεθειμένα να συνδράμουν στο αποτρεπτικό έργο των ισπανικών Αρχών.
Το δεύτερο συμπέρασμα είναι επίσης ξεκάθαρο. Το εθνικό πολιτικό όφελος και μάλιστα στην παρούσα κρίσιμη συγκυρία συνεχίζει να αποτελεί προτεραιότητα για αρκετές πρωτεύουσες.
Για να κατορθώσει ο Σάντσεθ να αλλάξει το κλίμα -το χρειάζεται- καλείται να ευθυγραμμιστεί με το πρώτο συμπέρασμα. Ώστε να μπορεί να «διαπραγματευτεί» το δεύτερο.
Με όσο πολιτικό κεφάλαιο έχει βέβαια διαθέσιμο.
Διαβάστε περισσότερα άρθρα της στήλης ΑΘΗΝΑ-ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ
Ακολουθήστε το insider.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.
