Είναι γνωστό, ότι στους πολιτικούς αρέσουν οι βαρύγδουπες δηλώσεις. Ξεχνούν όμως ότι τα πράγματα δεν προέκυψαν από παρθενογένεση. Κάλεσε λοιπόν ο Γάλλος Υπουργός Γεωργίας και πρόεδρος του αρμόδιου Συμβουλίου της ΕΕ την περίοδο αυτή, τους αγρότες να καλλιεργήσουν περισσότερα σιτηρά για αν αποφύγουμε την επισιτιστική κρίση.
Συγκεκριμένα δήλωσε: «Η Ευρώπη έχει μερικές από τις πιο εύφορες εκτάσεις στον κόσμο και συνεπώς πρέπει να έχει την ικανότητα να παράγει περισσότερα για να μπορεί να υποστηρίξει άλλες χώρες που δεν έχουν καμία σχέση με τη σύγκρουση, αλλά που βλέπουν ότι επηρεάζεται η δυνατότητα πρόσβασής τους σε τρόφιμα, ιδιαίτερα στην αφρικανική ήπειρο και ειδικότερα στη Βόρεια Αφρική».
Διευκρινίζω από την αρχή, ότι διαπνέομαι από φιλογαλλικά αισθήματα, έχοντας περάσει ιδιαίτερα ωραίες στιγμές στη χώρα αυτή και έχοντας μυηθεί από αυτούς στον γαστρονομικό πολιτισμό. Αλλά τώρα νομίζω ότι θα αρχίσω... τα γαλλικά!!!
Διαφεύγει ίσως στον κ. Υπουργό και Πρόεδρο της αγροτικής ΕΕ, ότι το πρόβλημα στην Ευρωπαϊκή πρωτογενή παραγωγή δεν είναι τόσο στις πεδιάδες, όσο στα λεγόμενα μειονεκτικά εδάφη.
Στα γόνιμα πεδινά, οι αγρότες καλλιεργούν πάνω στο τρακτέρ τους κι έχουν ικανοποιητικές αποδόσεις.
Τι γίνεται όμως όταν χρειάζεται να κατέβει από το πολυτελές εργαλείο του και να βάλει κάπου το χεράκι του? Στη συγκομιδή φρούτων ας πούμε. Φωνάζει τον αλλοδαπό εργάτη γης, τον οποίο είτε πληρώνει μαύρα, είτε τον έχει μετακαλέσει νόμιμα με χίλιες δυο γραφειοκρατικές δυσκολίες κι έξοδα, να κάνει τη δουλειά.
Ο γιος του μάλλον κάθεται πίσω σπίτι, η δε κυρά του δεν έχει πια ιδέα που πέφτει το χωράφι. Πιθανόν δε να έχει θεωρηθεί νέα αγρότισσα και να έχει πάρει κι επιδοτήσεις γι' αυτό και να της έχει μεταβιβαστεί το συγκεκριμένο τεμάχιο για καμιά 20αριά χρόνια!
Και με αυτό το σύστημα, περιμένει ο Επικεφαλής Υπουργός Γεωργίας της ΕΕ να πάνε τα πράγματα μπροστά... Και όχι μόνο να ταίσουμε τους εαυτούς μας αλλά και τους λιμοκτονούντες γείτονές μας της Βόρειας Αφρικής «μη κάνε σ’ απάν, χάθκαμαν» (σ.σ.: μην έρθουν προς τις χώρες μας, χαθήκαμε), που θα λέγανε και στο καφενείο
Ο δε δικός μας Υπουργός, έκανε κι αυτός μια βαρυσήμαντη δήλωση ότι το Υπουργείο Γεωργίας δίνει προτεραιότητα στην επισιτιστική ασφάλεια. Καλά, αυτός είναι νέος στο πόστο του και φαίνεται δεν τον ενημέρωσαν ότι απλώς το Ελληνικό Υπουργείο Γεωργίας δεν έχει καμία απολύτως εθνική πολιτική και το μόνο που κάνει να εφαρμόζει τους έτοιμους ευρωπαϊκούς κανονισμούς. Οι φήμες λένε, ότι μετακινήθηκε εκεί προκειμένου να εφαρμόσει την ψηφιακή γεωργία.
Προσωπικά δεν καταλαβαίνω γιατί αυτή η εμμονή με τα ψηφιακά παντού. Φυσικά δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς τα οφέλη της στον πρωτογενή τομέα. Η απλοϊκή εφαρμογή που βάζουμε σε κίνηση από μακριά τα αντλιοστάσιά μας, μας έχει εκτοξεύσει έτη φωτός μπροστά. Πόσο μάλλον άλλες, ποιο σύνθετες εφαρμογές.
Πρακτικά όμως διαπιστώνουμε ότι έχουμε άλλα βασικότερα, πιο φλέγοντα προβλήματα και περισσότερο ανταποδοτικά θέματα να επιλύσουμε πριν μεταβούμε στη νέα ψηφιακή εποχή. Τα εδάφη μας μετά από συνεχή και λανθασμένη καλλιέργεια χιλιάδων ετών, είναι πια εξαντλημένα και η προσθήκη εδαφοβελτιωτικών είναι άμεσα ανταποδοτική.
Την άνοιξη τα βάζεις και το φθινόπωρο σοδεύεις παραπάνω. Η σύγχρονη λίπανση- θρέψη των φυτών μας αλλά και των ζώων μας είναι πολύ διαφορετική από αυτή που εφαρμοζόταν μέχρι τώρα και κανείς δεν το έχει πει αυτό στους αγρότες μας. Οι τελευταίοι, απλώς χρησιμοποιούν να κάνουν με τα σύγχρονα υπερόπλα της θρέψης, ότι έκαναν και με τα παλιά απλά και απλοϊκά λιπάσματα.
Οι περισσότεροι γεωργοί μας, επιμένουν να χρησιμοποιούν σπόρο σποράς μέρος της προηγούμενης χρονιάς και όχι πιστοποιημένο της τελευταίας. Αυτό είναι βέβαιο, ότι έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην παραγωγή.
Τα μοτέρ άντλησης αρδευτικού νερού είναι μεγαλύτερα από τις ανάγκες μας κατά 50% τουλάχιστον και η ηλικία της συντριπτικής πλειονότητας ξεπερνά τα 25 χρόνια. Αλλαγή τους με πιο σύγχρονα και ποιο σωστά διαστασιολογημένα, ή η τοποθέτηση ρυθμιστή στροφών στα υφιστάμενα, είναι βέβαιο ότι θα επιφέρει εξαιρετικά μεγάλη μείωση της κατανάλωσης ρεύματος που είναι σήμερα το μεγάλο ζητούμενο.
Δε νομίζω ότι χρειάζεται να συνεχίσει κανείς. Σε αυτό το πλαίσιο, θέλουν οι Υπουργοί Γεωργίας να μας βάλουν να παράγουμε παραπάνω!!! Διασκεδαστικό το βρίσκω...
Ένα θέμα που πάντα είχε ενδιαφέρον, αυτοί οι Υπουργοί πριν πάρουν τις μεγάλες θέσεις δεν είχαν ταξιδέψει με τα παιδιά τους στην ύπαιθρο της χώρας τους;
Μη ζηλεύετε τα καλοδιατηρημένα χωριά της Γαλλικής και Ιταλικής επαρχίας. Κι εκεί ασπρομάλληδες κυκλοφορούν, με γνώσεις και πρακτικές παλαιωμένες, με τα κουρασμένα βήματα να τους οδηγούν περισσότερο στα καφενεία παρά στα χωράφια.
Απλώς τους βαραίνει η κληρονομιά τους και πασχίζουν με όσες δυνάμεις τους έχουν μείνει να διατηρήσουν την ομορφιά που παρέλαβαν από τους πατεράδες τους. Πρόσφατα μεγάλος οίκος σοκολατοποιίας των Παρισίων, αγόρασε 300 στρέμματα με δαμασκηνιές παραδοσιακής ποικιλίας κάπου στη Γαλλία, για να μη χαθεί ένα τελευταίο προπύργιο της γαλλικής γαστρονομίας. Είπατε κάτι;
Δεν είδαν λοιπόν οι σημερινοί Υπουργοί πριν γίνουν Υπουργοί, ότι τα χωριά έχουν ερημώσει? Δεν αναρωτήθηκαν πως θα πάμε στη μάχη της επισιτιστικής ασφάλειας με γερασμένο και κουρασμένο στρατό; Δεν είδαν όμορφα παλιά πέτρινα κτήρια, τα σχολεία του παρελθόντος, άδεια και εγκαταλελειμμένα ελλείψει παιδιών; Μάλλον δεν είδαν τίποτα από όλα αυτά, όταν σήμερα μας καλούν να πάμε στη μάχη της διατροφής ως εθνικό, κοινοτικό αλλά και διπλωματικό όπλο!!!
Έπρεπε να νιώσουν την καυτή ανάσα της Ρωσίας, για να θυμηθούν τι πρέπει να κάνουν. Αλλά αυτά που τώρα θέλουν να κάνουν δεν λύνονται στους χρόνους που θα επιθυμούσαν. Δεν φτιάχνεις νέους γεωργούς σε ένα τέρμινο. Δεν ξεριζώνεις αντιλήψεις σε χρόνο μηδέν. Δεν μπορείς να μεταλαμπαδεύσεις ορμή σε 65άρηδες.
Ειδικά όταν οι μηχανισμοί σου είναι ελάχιστα αποτελεσματικοί.
Με την αύξηση της τιμής του ρεύματος, σκεφτήκαμε πολλοί αγρότες να βάλουμε φωτοβολταϊκά για net-metering, δηλαδή να παράγουμε οι ίδιοι το ρεύμα που καταναλώνουμε στα αντλιοστάσια και κτηνοτροφικές μας εγκαταστάσεις. «Μη πας καθόλου στη ΔΕΗ για αίτηση, δεν υπάρχει χώρος στο δίκτυο, σε κανα δύο χρόνια θα έχουν να μας δώσουν».
Πρόσφατα όμως κάπου εκεί δίπλα, μέσα σε γη πολύ υψηλής παραγωγικότητας, έδωσαν χώρο πολύ μεγάλης ισχύος σε επενδυτή της αλλοδαπής. Δεν προέβλεψαν όμως και κάτι ελάχιστο για εμάς της πρωτογενούς παραγωγής! Και για να συνεχίσει το κλίμα αμφισβήτησης χθες βγήκε η ΕΕ και ανακοίνωσε τα νέα μέτρα απεξάρτησης από το ρωσικό αέριο.
Πρώτο και καλύτερο το net metering και τα φωτοβολταϊκά στη στέγη. «Άντε πεταχτείτε μέχρι τη Λάρισα και τη Λαμία να ρωτήσετε πότε θα έχουν ηλεκτρικό χώρο να μας δώσουν και μετά ξανα-ανακοίνωσε τα μέτρα», ήταν η ομόθυμη αντίδραση των συναδέλφων.
Έτσι όμως, με τη βάση να μην επικοινωνεί ή καλύτερα να αμφισβητεί τις επιλογές της κορυφής, δεν πας στον πόλεμο για να νικήσεις. Πας, απλώς για να πας.
Και η μάχη που έχουμε μπροστά μας είναι υπέρ βωμών κι εστιών. Η φιλο-περιβαλλοντική πολιτική «από το χωράφι στο ράφι» που είχε πρόσφατα εξαγγείλει η ΕΕ ήταν σωστή, αλλά όπως και η ενεργειακή μετάβαση κακοσχεδιασμένη.
Τώρα υπό την πίεση των γεγονότων, τίθεται εν αμφιβόλω. Σας διαβεβαιώνω από πρώτο χέρι: η περιβαλλοντική κατάσταση των εδαφών, νερών, επικονιαστών, ωφέλιμων εντόμων είναι τουλάχιστον τραγική!!! Πως αλλιώς να εξηγήσεις το γεγονός ότι όταν ρίχνουμε κάποιο σύγχρονο σκεύασμα τα αποτελέσματα είναι θεαματικά?
Η σύγχρονη λοιπόν αυτή πολιτική που θα μας εκτόξευε στην πρωτοπορία του κόσμου βάλλεται πανταχόθεν τις τελευταίες ημέρες. Οι πολέμιοι φωνάζουν, καλά τώρα αυτά σας μάραναν δεν κοιτάτε που το ψωμί έφτασε στα ύψη! Οι υποστηρικτές έχουν λουφάξει, γνωρίζοντας προφανώς τα σχεδιαστικά λάθη και τις ουτοπίες με βάση το σημερινό πλαίσιο λειτουργία των πραγμάτων στον πρωτογενή τομέα σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Ανοίξαμε όπως βλέπετε δουλειές!...
