H Eurobank, η γνωστή τράπεζα, ανακοίνωσε τα πρώτα αποτελέσματα των δράσεων της στα ανατολικά σύνορα της χώρας μας, στον Έβρο, με εστίαση το δημογραφικό πρόβλημα. Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε τίποτα, ούτε για την σκοπιμότητα ούτε για την αξία των δράσεων αυτών! Και για όσους θυμούνται παλαιότερες διαφημίσεις ενός τραπεζικού προϊόντος, «αξία ανεκτίμητη».
Υπολογίστηκε ότι για κάθε €1 που επενδύεται στο πρόγραμμα της Eurobank για το δημογραφικό πρόβλημα, κομμάτι του οποίου ήταν οι δράσεις που μας απασχολούν, δημιουργούνται €5,11 κοινωνικής και οικονομικής αξίας. Για όποιον ζει στην ρημαγμένη πια επαρχία, πόσο μάλλον στις απομακρυσμένες περιοχές, ο πολλαπλασιαστής αυτός φαίνεται μικρός. Και μόνο ότι ένας μεγάλος οικονομικός οργανισμός, ενδιαφέρεται ουσιαστικά να κάνει κάτι που θα μείνει στην περιοχή, αμέσως δημιουργεί ένα πολύ θετικό κλίμα, βασική προϋπόθεση για οτιδήποτε στη ζωή. Σωστά στην ανακοίνωσή της η τράπεζα, αναφέρει ότι διαπίστωσε ότι οι νέοι δεν θέλουν να φύγουν από τον τόπο τους, απλώς... δεν μπορούν να μείνουν. Βλέποντας ότι ένας μεγάλος οργανισμός, είναι πρόθυμος να τους βοηθήσει, είναι βέβαιο ότι κάποιοι από αυτούς θα το ξανασκεφτούν.
Τρεις περιπτώσεις - πιλότοι
Σε βίντεο της η Eurobank, εξιστορεί τις περιπτώσεις 5 νέων ανθρώπων που με την βοήθεια της χρηματοδότησης που τους παρείχε, έφτιαξαν μικρές επιχειρήσεις στην Αλεξανδρούπολη, το Διδυμότειχο και.. στις αυλές των σχολειών όλου του Έβρου. Δυο νέοι, έδωσαν λύση στο μεγάλο πρόβλημα της διαδοχής μικρών επιχειρήσεων. Ένα λογιστικό γραφείο που λειτουργούσε, θα έκλεινε λόγω συνταξιοδότησης του ιδρυτή του. Με χρηματοδότηση και καθοδήγηση δυο νέοι επιστήμονες ανέλαβαν να το πάνε παρακάτω. Και φαίνεται ότι θα τα καταφέρουν.
Σκεφτείτε την ελπίδα που δόθηκε σε δεκάδες ή και εκατοντάδες μικρούς τοπικούς επιχειρηματίες, που δεν έχουν διαδοχή στις επιχειρήσεις τους! Είναι βέβαιο, ότι όλοι τους θα το σκέφτηκαν «Βρε λες να βρεθεί και για εμάς μια τέτοια λύση;». Αυτό από μόνο του είναι αρκετό να δώσει νέα ζωή στα τοπικά πράγματα, να αρχίσει η αναζήτηση υποψηφίων, να γίνει εκτίμηση της αξίας, να πέσουν ιδέες τι άλλο θα μπορούσε να κάνει στη συνέχεια η όποια οικονομική μονάδα, τώρα που και οι οικονομικές δοσοληψίες με την γειτονική Τουρκία φαίνεται να μπαίνουν σε μια διαφορετική βάση.
Αυτό δεν λέμε κλίμα στην οικονομία; Συζητήσεις στα σπίτια, στα καφενεία, στην δουλειά για το μέλλον της. Στον απομακρυσμένο Έβρο, αυτό έχει πολλά χρόνια που έχει εκλείψει.
Ρομπότ στο Διδυμότειχο και σινεμά στο χωριό!
Κι ας πούμε ότι η στήριξη ενός λογιστικού γραφείου, είναι κοντά στα ενδιαφέροντα μιας τράπεζας. Στο Διδυμότειχο, μια κυρία, ίδρυσε ένα εργαστήριο ρομποτικής για παιδιά! Στα φιλμάκια φαίνονται τα παιδιά να εκπαιδεύονται εκτός από τον κλειστό χώρο του εργαστηρίου τους και στο ύπαιθρο, πράγμα που σε αστικό περιβάλλον είναι απαγορευτικό. Δηλαδή τα παιδιά αυτά, θα έχουν ένα πλεονέκτημα έναντι των προνομιούχων των πόλεων, αφού θα έχουν δει τις κατασκευές τους σε πραγματικό χώρο και όχι μόνο μέσα στους τέσσερεις τοίχους.
Αφήστε δε για τα drones που πετάνε έξω στα χωράφια, χαρά μεγάλη!
Δυο άλλοι νέοι, αποφάσισαν να πάνε τον πολιτισμό στα χωριά και όχι τους κατοίκους των χωριών στον πολιτισμό, όπως συμβαίνει συνήθως. Έστησαν έναν κινητό κινηματογράφο (περιοδεύοντα τον λέγαμε παλαιότερα) και φέρνουν την μαγεία της έβδομης τέχνης σε αυλές σχολείων, σε πλατείες σε εκδηλώσεις και φεστιβάλ. Σκεφτείτε την προσμονή, των παιδιών κυρίως, ότι θα έλθει την άλλη εβδομάδα ο κινηματογράφος στην αυλή του σχολείου τους! Αλλά και την ικανοποίηση μιας νεαρής κοπέλας που δεν μπορεί να αφήσει τα δυο της παιδιά και ίσως κάποιους ηλικιωμένους και να πεταχτεί μέχρι την Αλεξανδρούπολη να δει μια ταινία με τον αγαπημένο της πρωταγωνιστή. «Την άλλη φορά να μας φέρετε τον τάδε ηθοποιό που μας αρέσει πολύ», είναι η παραγγελιά που δημιουργεί προσδοκίες που κι αυτές αλλάζουν το κλίμα.
Και τώρα τα δύσκολα: Γιατί οι Δημοτικοί φορείς δεν...
Όλα αυτά γίνονται με την βοήθεια μια τράπεζας, που όλοι ξέρουμε ότι βασικό της σκοπός της είναι να βγάζει κέρδη διακινώντας χρήμα και όχι ταινίες η ρομποτάκια. Κι όμως εδώ φάνηκε ότι κάθε οικονομικός οργανισμός, μπορεί να υλοποιήσει δράσεις με σοβαρό κοινωνικό αποτύπωμα και μάλιστα διαρκές. Δεν μιλάμε για μια αναδάσωση, που στο κάτω κάτω της γραφής ίσως και να γινόταν μόνη της και καλύτερα. Μιλάμε για δημιουργία μικρών επιχειρήσεων σε πολύ δύσκολες περιοχές. Δεν μιλάμε για μια δωρεά σε ένα τοπικό σύλλογο. Μιλάμε για την δημιουργία ενός θετικού κλίματος στην ζωή και την οικονομία μιας πολύ κρίσιμης περιοχής.
Αναπόφευκτα σκέπτεται κανείς, αφού μια τράπεζα, που ούτε ξέρει ούτε έχει ξανακάνει μαθήματα ρομποτικής ή περιοδεύοντα κινηματογράφο, κατορθώνει και υλοποιεί δράσεις με τόσο θετικό αποτύπωμα, γιατί οργανισμοί και θεσμοί που έχουν γίνει για το σκοπό αυτό, δεν έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν κάτι αντίστοιχο σε ολόκληρη τη χώρα. Και αναφερόμαστε σε Δήμους, Δημοτικές επιχειρήσεις, Αναπτυξιακές εταιρείες, προγράμματα, συμβούλους, εμπειρογνώμονες και μια στρατιά ανθρώπους που δραστηριοποιούνται με κοινοτική βασικά χρηματοδότηση.
Τα τελευταία χρόνια, με τον πακτωλό χρημάτων που εισρέουν από τα ευρωπαϊκά ταμεία, υλοποιούνται πλήθος δράσεων σε όλους τους τομείς της οικονομίας και της κοινωνίας της υπαίθρου. Το αποτέλεσμα όμως είναι πενιχρό και δεν χρειάζεται να κάνει κανείς καμία μελέτη για να το διαπιστώσει: σχολεία κλείνουν, χωριά μένουν χωρίς μαγαζιά και βασικές υπηρεσίες, κάτοικοι είναι υποχρεωμένοι να μετακομίσουν στις γειτονικές πόλεις για να μάθουν τα παιδιά τους γράμματα.
Η τοπική ανάπτυξη υπό νέο πρίσμα: Αποτελεσματικότητα έναντι τοπικής εκτέλεσης
Επειδή και τα κρατικά (Δημόσια και Κοινοτικά) χρήματα που δίνονται για την ανάπτυξη (τρόπος του λέγειν) της υπαίθρου, αλλά και τα ιδιωτικά που στοχεύουν σε δράσεις στην ύπαιθρο έχουν με τα χρόνια αυξηθεί πολύ, ίσως έφτασε ο καιρός να βάλουμε τα πράγματα σε μια νέα σειρά και οπτική. Το μέχρι τώρα αποκλειστικό προνόμια Δημόσιων και Δημοτικών φορέων να ασκούν δράσεις κοινωνικής πολιτικής θα πρέπει να επανεξεταστεί. Κριτήριο χρηματοδότησης μιας δράσης πρέπει να είναι η αποτελεσματικότητά της και όχι η εκπόνησή της από κάποιον τοπικό φορέα, ο οποίος μεταξύ μας δεν έχει και ποτέ του αξιολογηθεί. Η συνεργασία ιδιωτικών και τοπικών φορέων θα ήταν μια καλή ιδέα, αλλά όχι υποχρεωτική. Συχνά τα τοπικά μικροσυμφέροντα και αντιπαλότητες βάζουν φρένο σε ωραίες ιδέες. Οι καινοτόμες ιδέες, δεν βρίσκουν πάντοτε από την αρχή εύφορο έδαφος σε τοπικές οργανώσεις.
Σύνθετα θέματα, αναγκαία όμως να λυθούν... χθες, λόγω του επείγοντος της κατάστασης.
