Από την αποτελεσματική επικοινωνία μεταξύ των δημοσίων υπηρεσιών, έως την πλήρη διασύνδεση των συστημάτων που σχετίζονται με τα φορολογικά έσοδα και με τις δαπάνες, με τις συμβάσεις, με τους διαγωνισμούς και με τις υπόλοιπες δοσοληψίες του ελληνικού Δημοσίου, ένα πολύ μεγάλο στοίχημα είναι η σε βάθος αλλά και αποτελεσματική και λειτουργική ψηφιοποίηση. Προφανώς, όλο το τελευταίο διάστημα - και ειδικά την περίοδο της πανδημίας - έγιναν πάρα πολλά βήματα. Είναι σημαντικό, επίσης, πως σχέδιο υπάρχει και συνεχίζεται και εφαρμόζεται. Υπάρχει συνεχής πρόοδος σε πολλά πεδία.
Ωστόσο, είναι δεδομένο ότι ξεκινήσαμε (ως χώρα) από πολύ χαμηλά. Με τεράστιες ελλείψεις και με πολλά παρωχημένα συστήματα, αλλά και με ελλείψεις σε όρους τεχνογνωσίας και αποτελεσματικής αξιοποίησης των κονδυλίων που υπήρχαν. Και έτσι, ακόμη και σήμερα, πρέπει να γίνουν πολλά και σε πολλές κατευθύνσεις: στο φοροεισπρακτικό μηχανισμό, στην καταγραφή της μοναδιαίας δοσοληψίας του Δημοσίου, στη Δικαιοσύνη, στις διαγωνιστικές διαδικασίες, στα ασφαλιστικά ταμεία. Γενικά, σε όλες τις πτυχές της επαφής του ιδιώτη ή του επιχειρηματία με το κράτος.
Να μην ξεχνάμε, επίσης, πως η αξιοποίηση των ψηφιακών συστημάτων που δημιουργούμε, προϋποθέτει σωστή και έγκαιρη κατάρτιση των δημοσίων υπαλλήλων για να μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν και να είναι λειτουργικά. Διαφορετικά, όλη η προσπάθεια πάει χαμένη...
Το όφελος, στο τέλος της διαδρομής, δεν θα είναι μόνο η καλύτερη λειτουργία του Δημοσίου και η μείωση της γραφειοκρατίας, αλλά και η αύξηση του ποσοστού της εισπραξιμότητας των φόρων, η μείωση της σπατάλης στο στενό και ευρύτερο Δημόσιο, ακόμη και η ενίσχυση της ποιότητας ζωής και της ασφάλειας στην καθημερινότητα του πολίτη .
Τώρα είναι η κρίσιμη περίοδος για να γίνει αυτό το άλμα. Γιατί υπάρχει και σχέδιο αλλά και τα χρήματα από το Ταμείο Ανάκαμψης, από το ΕΣΠΑ. Θέλει προσοχή όμως, γιατί το θέμα δεν είναι να γίνουν μερικά (ακόμη) πληροφοριακά συστήματα. Είναι κρίσιμο να υπάρξει συνεκτικός σχεδιασμός αλλά και πρόνοια για τα άλματα που λαμβάνουν χώρα στην ψηφιακή εποχή παγκοσμίως. Πολλά είναι, άλλωστε, τα παραδείγματα από το παρελθόν για πληροφοριακά συστήματα που αναπτύχθηκαν (και σε κάποιες περιπτώσεις αντικατέστησαν το ένα το άλλο) χωρίς μέχρι σήμερα να έχουν καταφέρει να εκπληρώσουν πλήρως το σκοπό για τον οποίο έγιναν ή να μπορούν να προσαρμοστούν στις νέες απαιτήσεις που δημιουργούνται διαρκώς και ταχύτατα. Το δυστύχημα στα Τέμπη είναι ένα τραγικό παράδειγμα των κινδύνων που ελλοχεύουν, ενώ χαρακτηριστική είναι επίσης η προσπάθεια που γίνεται τώρα να ολοκληρωθεί το ταχύτερο δυνατό η διασύνδεση των ταμειακών μηχανών ή το Κτηματολόγιο, δηλαδή δύο σχέδια που τα συζητάμε δεκαετίες.
Ανοίγεται μπροστά μας, λοιπόν, μία ευκαιρία που μπορεί να αλλάξει το προφίλ της Ελλάδος ως μία χώρα που πραγματικά κυριαρχεί διεθνώς στο «doing business» αλλά και που διακρίνεται στους ποιοτικούς δείκτες για τις συνθήκες. Αλλά, και ως μίας χώρας που θα μπορεί να διαχειρίζεται πάρα πολύ καλά τα δημοσιονομικά της, προσφέροντας μεγαλύτερη ευελιξία για κοινωνική και αναπτυξιακή πολιτική. Αρκεί, αυτό το μεγάλο στοίχημα της ψηφιοποίησης να προχωρήσει με τον ίδιο καλό σχεδιασμό, με συνεκτικότητα και αποτελεσματικότητα και στα επόμενα κρίσιμα βήματα.
