Η σύνθεση του νέου οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, όπως προέκυψε μετά το «rotation» επιτυχημένων σε άλλα πεδία στελεχών, φαίνεται να είναι πολύ μεθοδικά σχεδιασμένη και δομημένη. Δεν μιλάμε μόνο για την απόφαση που ελήφθη για το... αυτονόητο, αυτό που άλλωστε ίσχυε πριν μπούμε σε μνημόνια. Δηλαδή, το (ενισχυμένο και αναβαθμισμένο όπως φάνηκε και από την Πρωθυπουργική Επίσκεψη) υπουργείο Οικονομικών ή «Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών» όπως πλέον λέγεται, να έχει και τον έλεγχο της άσκησης αναπτυξιακής πολιτικής, να έχει στα χέρια του τον σχεδιασμό και την εποπτεία των κοινοτικών επιδοτήσεων/χρηματοδοτήσεων, αλλά και γενικότερα το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.
Μιλάμε και για την έμφαση που δίδεται στα παραγωγικά υπουργεία. Δηλαδή στα υπουργεία που θα πρέπει να υλοποιήσουν τους επόμενους μήνες μια πάρα πολύ καλά ενορχηστρωμένη και μεγάλης δυσκολίας σκυταλοδρομία: θα πρέπει να κάνουν πράξη όλα όσα σχεδιάστηκαν το προηγούμενο διάστημα. Να μην ξεχνάμε πως τώρα είναι η ώρα της «ωρίμασης» των μεταρρυθμίσεων αλλά και των έργων του Ταμείου Ανάκαμψης, καθώς και της πλήρους ενεργοποίησης του ΕΣΠΑ.
Το έργο δεν είναι εύκολη υπόθεση, είναι μεγάλο και πάρα πολύ κρίσιμο. Για παράδειγμα, στο υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών υπάρχει (μεταξύ πολλών άλλων), ένας τεράστιος όγκος έργων και διαγωνισμών, καθώς και θεσμικές αλλαγές που πρέπει να προχωρήσουν. Αλλά και στο πεδίο της Ενέργειας και του Περιβάλλοντος τα στοιχήματα είναι μεγάλα όχι μόνο για τη διαχείριση της ενεργειακής κρίσης, αλλά και για τον (επίσης) τεράστιο όγκο επενδύσεων και μεταρρυθμίσεων για την ενεργειακή μετάβαση που έχουν ήδη σχεδιαστεί, αλλά και όσων… έρχονται μέσω του REPowerEU. Ανάλογα απαιτητικό είναι και το έργο στο υπουργείο Ανάπτυξης (με έμφαση πλέον στη βιομηχανία, στον καταναλωτή αλλά και στις στρατηγικές επενδύσεις και στον Αναπτυξιακό Νόμο), αλλά και σε άλλα υπουργεία που σχετίζονται με τον ιδιωτικό τομέα.
Το στοίχημα της διασφάλισης της ανόδου του ΑΕΠ, αλλά και της μετάβασης σε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, καινοτόμο και εξαγωγικό, θα κριθεί ουσιαστικά τους επόμενους μήνες. Οι βάσεις που τέθηκαν την προηγούμενη τετραετία είναι πάρα πολύ σημαντικές και γερές. Παρ όλα αυτά, πάντα, η πλήρης υλοποίηση μίας πολιτικής συνιστά μια πρόκληση.
Τα πρώτα θετικά μηνύματα πάντως, ήδη υπάρχουν. Σε ελάχιστο χρόνο έχουμε τον ορισμό της κυβέρνησης, την ανακατανομή των αρμοδιοτήτων, τους «μπλε φακέλους» με το έργο που καλείται να εφαρμόσει το κάθε υπουργείο, αλλά και τα πρώτα νομοσχέδια που θα επικυρώσουν τις προεκλογικές δεσμεύσεις. Υπάρχουν λοιπόν πολύ καλές, ελπιδοφόρες, πρώτες ενδείξεις. Πλέον, όλα είναι θέμα δουλειάς και η αξιολόγηση θα γίνει εκ του αποτελέσματος. Προς το παρόν ας μείνουμε στην πρώτη αίσθηση – που φαίνεται να αντιλαμβάνονται και οι αγορές - πως δημιουργούνται οι προϋποθέσεις, ώστε να γίνει η μετάβαση από το σχεδιασμό στην εφαρμογή των έργων και των παρεμβάσεων που έχει αν ανάγκη η οικονομία και – γενικότερα - η χώρα.
