Ναι, έχουμε βγει από την ενισχυμένη εποπτεία, δεν υπάρχει κάποιος που να μας επιβάλλει αύξηση σε φόρους και σε εισφορές και τα χαράτσια των μνημονίων μειώνονται σταθερά τα τελευταία χρόνια. Έστω και με άλλο ρυθμό αφού λόγω της πανδημίας πρώτα και τώρα λόγω της νέας κρίσης η κυβέρνηση έπρεπε να στραφεί και σε μέτρα στήριξης. Αλλά η «υποχρέωση» σε υψηλά πλεονάσματα γίνεται ξεκάθαρη διαρκώς από όλους και σε αυτό το πλαίσιο άσκησης πολιτικής οι επιλογές δεν είναι πολλές.
Είναι συνεπώς πολύ σημαντικό για μία οικονομία και κοινωνία που έχει περάσει πάρα πολλά τα τελευταία χρόνια να μη βιώσει αύξηση κάποιου φόρου, έστω και για να δοθεί περιθώριο για μείωση ενός άλλου φόρου. Η κουβέντα γίνεται με αφορμή την πρόταση του ΟΟΣΑ για αύξηση της φορολογίας στα μερίσματα ώστε να μειωθεί η φορολογία εισοδήματος στη μεσαία τάξη. Προφανώς πρέπει να μειωθεί η φορολογία εισοδήματος στη μεσαία τάξη. Όπως πρέπει να μειωθούν και διάφοροι άλλοι φόροι αλλά και οι ασφαλιστικές εισφορές. Προφανώς επίσης θα πρέπει να εξεταστεί αν για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης κάποιοι φορολογικοί συντελεστές (π.χ. στα μερίσματα) έχουν μειωθεί υπερβολικά. Αλλά, το βασικό μέλημα είναι να διευρυνθεί η φορολογική βάση, να πιαστούν αφανή κομμάτια της οικονομίας και να δημιουργηθεί επιπλέον φοροδοτική ικανότητα με υγιή τρόπο, μέσω της ανάπτυξης. Με στόχο επιπλέον μείωση των φόρων και των εισφορών.
Το ίδιο ισχύει και για μια άλλη πρόταση που κατεγράφη, για την περικοπή της επιδότησης στο ρεύμα με στήριξη μόνο για ευάλωτους. Προτείνεται τώρα και από τον ΟΟΣΑ όπως έγινε πριν από την Ε.Ε.. Δεν είναι όμως απαραίτητο ότι κινήσεις που συνδέονται με κριτήρια προάγουν την κοινωνική δικαιοσύνη, ειδικά σε κράτη όπως η Ελλάδα. Ένας από τους λόγους είναι ότι το ποιος δηλώνει ευάλωτος και φτωχός σε κράτη με υψηλή φοροδιαφυγή/φοροαποφυγή είναι ένα ζήτημα που χωρά μεγάλη συζήτηση. Καθώς λοιπόν θα διαμορφώνονται τα προεκλογικά πακέτα των κομμάτων μπορεί ίσως να μπει στο τραπέζι και αυτή η παράμετρος. Η διεύρυνση της φορολογικής βάσης είναι, μαζί προφανώς με την ανάπτυξη, η μόνη διέξοδος ώστε τα φορολογικά και τα ασφαλιστικά βάρη να μπορέσουν υγιώς να συνεχίσουν να μειώνονται χωρίς να διαταράξουν τη δημοσιονομική ισορροπία και τις προοπτικές της χώρας.
