Λόγω του υψηλότερου πληθωρισμού, αλλά και του περιθωρίου που δίνει η - ισχυρότερη τελικά - ανάπτυξη, η αύξηση των συντάξεων αναμένεται να είναι τελικά της τάξης του 7,5%. Προφανώς δεν αρκεί αυτή η άνοδος για να καλύψει την απώλεια διαθεσίμου εισοδήματος που προκαλεί η νέα αυτή η κρίση. Ωστόσο, μαζί με τα επιδόματα που θα δοθούν και τις υπόλοιπες ελαφρύνσεις παρέχει μία αξιοσημείωτη και απολύτως αναγκαία βοήθεια.
Το θέμα είναι ότι η άνοδος αυτή στις συντάξεις (να θυμίσουμε πως υπολογίζεται βάση νόμου ως το 50% της ανόδου του πληθωρισμού και του ΑΕΠ του προηγούμενου έτους) δίνει το «σήμα» για το που μπορεί να κινηθεί η νέα άνοδος του κατώτατου μισθού στις διαπραγματεύσεις που θα ξεκινήσουν στην αρχή του νέου έτους. Και σε αυτήν την αύξηση έχει λόγο η κυβέρνηση. Αντιθέτως, αυτό που δεν μπορεί να ορίσει είναι το τι θα γίνει γενικότερα με τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα.
Γιατί, όπως και να το κάνουμε, παρά το πλήγμα που έχουν υποστεί λόγω της ακρίβειας και οι ίδιες οι επιχειρήσεις, αρκετοί κλάδοι φέτος πήγαν καλά, κάποιοι εξ αυτών πολύ καλύτερα από αυτό που περίμεναν. Για να συνεχίσουν λοιπόν να πηγαίνουν καλά - ειδικά αν τα σύννεφα στον Ευρωπαϊκό ορίζοντα πυκνώσουν όπως ανέφερε η Κομισιόν στις εκτιμήσεις της - θα πρέπει να δίνουν όλο και πιο μεγάλη έμφαση στην εγχώρια αγορά: στους Έλληνες καταναλωτές. Άρα, πρέπει να νιώθουν και οι εργαζόμενοι ότι έχουν στήριξη. Όχι μόνο για να μοιρασθούν τα «βάρη» ισόποσα, αλλά και για το καλό των ίδιων των επιχειρήσεων.
Γιατί, να μην ξεχνάμε, ένα μεγάλο μέρος από τα μέτρα στήριξης για την πανδημία των 43 δις ευρώ (που πληρώθηκαν από τους φόρους όλων), κατέληξαν στις επιχειρήσεις που έπρεπε να επιβιώσουν. Και εκ του αποτελέσματος, ορθώς υπήρξε αυτή η στήριξη γιατί οι επιχειρήσεις επιβίωσαν και οι θέσεις εργασίας διατηρήθηκαν.
Έτσι και τώρα που η νέα κρίση ακρίβειας είναι μεν οριζόντια, αλλά πλήττει πιο πολύ όσους έχουν χαμηλότερα εισοδήματα, πρέπει όχι μόνο η πολιτεία αλλά και ο ιδιωτικός τομέας να κάνει το καθήκον του. Είτε πρόκειται για μία αύξηση στις απολαβές (που να μπορεί βεβαίως ανταγωνιστικά και ταμειακά να αντέξει), είτε μέσα από την τιμολογιακή πολιτική που θα επιλέξει συγκρατώντας τις τιμές σε οτιδήποτε επηρεάζει το κόστος ζωής.
