Η οικονομική ατζέντα τον τελευταίο καιρό είναι αρκετά βαριά. Η ακρίβεια πλέον επιβαρύνεται από την κατρακύλα του ευρώ έχοντας και το βλέμμα στη στρόφιγγα του φυσικού αερίου. Πληθαίνουν συνεχώς τα μέτωπα.
Είναι ευχάριστο λοιπόν το γεγονός ότι γίνεται μία προσπάθεια να αλλάξει λίγο αυτή η ατζέντα. Μιλάμε για το κομμάτι των επενδύσεων που φαίνεται πως σιγά - σιγά αρχίζει να παίρνει λίγο μπρος. Όχι στις εξαγγελίες αλλά στην πράξη, δηλαδή στην προκήρυξη δημόσιων έργων και ιδιωτικών επενδύσεων και στην απορρόφηση πόρων της ΕΕ.
Υπάρχουν τα πρώτα δείγματα. Πριν από λίγο διάστημα άρχισαν να εγγράφονται απορροφήσεις στο Ταμείο Ανάκαμψης, παράλληλα με τη μαζική προκήρυξη των προσκλήσεων προς μικρομεσαίους για το σκέλος των επιδοτήσεων. Φαίνεται επίσης πως το επόμενο διάστημα θα αρχίσουν να ενεργοποιούνται και τα πρώτα καθεστώτα του νέου Αναπτυξιακού Νόμου. Αλλά και στα προγράμματα του νέου ΕΣΠΑ που εγκρίθηκαν από τις Βρυξέλλες, ακούγεται πως επιχειρείται να έρθουν μαζικές εξαγγελίες με... άρωμα ΔΕΘ για προκηρύξεις το φθινόπωρο.
Είναι σημαντικό λοιπόν να αρχίσει να υπάρχει αυτό το σκέλος των επενδύσεων, στο οποίο άλλωστε η κυβέρνηση έχει θετικό πρόσημο. Γιατί διαφορετικά, αυτό που επικρατεί είναι η απραξία της Ευρώπης στο μέτωπο των κρίσεων που οδηγεί στην αδυναμία των κρατικών πόρων, παρά την υπέρβαση στόχου φορολογικών εσόδων, να τροφοδοτήσουν γενικευμένα μέτρα στήριξης.
Τα λεφτά λοιπόν των επενδύσεων δεν είναι μόνο πολλά, αλλά και ειδικής αξίας λόγω των πολύ δύσκολων οικονομικών συνθηκών. Άρα, ναι, η ευκαιρία είναι μεγάλη. Αλλά και η ευθύνη και η δυσκολία είναι εξ ίσου υψηλή.
Έχουμε στο παρελθόν και καθυστερήσεις στη λήψη κοινοτικών κονδυλίων και απώλεια πόρων. Απαιτείται λοιπόν η μέγιστη δυνατή κινητοποίηση στον κρατικό μηχανισμό σε όλα τα επίπεδα, κεντρικά και περιφερειακά. Γιατί καλείται να διαχειριστεί διπλάσιο όγκο επενδύσεων και έργων. Για να φτάσει το χρήμα έγκαιρα, αποδοτικά και αξιοκρατικά στην αγορά και στη κοινωνία.
