Άνθρακες ο θησαυρός για τη συμφωνία που επιτεύχθηκε στην Έκτακτη Σύνοδο Κορυφής. Χρειάστηκαν μαραθώνιες διαβουλεύσεις, μετά από πολλές αναβολές και εντατική προεργασία για μία συμβιβαστική λύση που έγινε κυρίως για... να γίνει. Είναι ένας συμβιβασμός με πολλά «κενά» και «ουρές» για κάτι που, υπό άλλες συνθήκες, θα ήταν μία τυπική διαδικασία απόφασης των «μονιμάδων».
Για να εξηγούμαστε. Δεν μιλάμε για μία συμφωνία για ενιαία δράση στήριξης των οικονομιών και των πολιτών. Κουβέντα, δεν ακούστηκε για αυτό το ζήτημα. Μιλάμε κυρίως για μία συμφωνία/εντολή προς τις μόνιμες αντιπροσωπείες (Coreper) για το 6ο πακέτο κυρώσεων. Ένα πακέτο για το οποίο παλεύουν έναν μήνα και βάλε στην ΕΕ για να συμφωνήσουν. Να θυμίσουμε πως κατά τα προηγούμενα 5 πακέτα η συμφωνία έγινε «ομαλά» σε επίπεδο μονίμων αντιπροσώπων.
Το πρώτο λοιπόν συμπέρασμα, αυτό που φαίνεται πάνω από όλα και πρώτα από όλα, είναι η δυστοκία στη λήψη αποφάσεων, η οποία υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη. Όχι μόνο γιατί άργησαν αλλά και γιατί αναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε πολλές εξαιρέσεις και ειδικές προβλέψεις ώστε να υπάρξει μία συμφωνία στη Σύνοδο.
Όλα αυτά προφανώς αποδεικνύουν πως οι διαφορές μεγεθύνονται στο εσωτερικό της Ευρώπης. Μιας Ευρώπης που, ειδικά τώρα, θα έπρεπε να διαμορφώνει με ενιαία στάση και φωνή το σχέδιο για την επόμενη μέρα.
Για την Ελλάδα, η πρώτη και προφανής επίπτωση είναι οι τιμές των καυσίμων, στις οποίες, αν δεν αλλάξει κάτι, θα πρέπει να κληθεί να αντιδράσει η ελληνική κυβέρνηση χωρίς επαρκή καύσιμα στο «ρεζερβουάρ» των κρατικών ταμείων.
Οι χθεσινές ανακοινώσεις της Eurostat για νέα, μεγάλη, επιτάχυνση των πληθωριστικών πιέσεων τον Μάιο προφανώς δεν καλύπτουν αυτή τη δυσμενή εξέλιξη στο πεδίο των καυσίμων. Οι μετρήσεις στην αγορά έγιναν ημέρες πριν. Κατά συνέπεια, υπό αυτές τις συνθήκες, ο Ιούνιος αναμένεται ένας πραγματικά καυτός μήνας, τόσο για την αγορά και την κοινωνία, όσο και για τις διπλωματικές, πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις που θα πρέπει να λάβει η Αθήνα.
