«Πονηρά» τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των γαλλικών εκλογών. Η διαφορά που πέτυχε ο Μακρόν ανακούφισε σε σημαντικό βαθμό την Ευρώπη, το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες αλλά και την άλλη άκρη του Ατλαντικού, ωστόσο δεν είναι αποτέλεσμα που δικαιολογεί μεγάλους πανηγυρισμούς. Άλλωστε τα ποσοστά των υπόλοιπων υποψηφίων αφήνουν ερωτηματικά για τον δεύτερο και κρισιμότερο γύρο.
Βεβαίως η διαφορά δεν είναι μικρή, δίνει αέρα νίκης σε πρώτη ανάγνωση στον Μακρόν, αλλά δεν είναι διαφορά απόλυτης ασφαλείας για τον σημερινό πρόεδρο. Πολύ δε περισσότερο αν δει κανείς τις διαθέσιμες «δεξαμενές» ψηφοφόρων. Τη στιγμή μάλιστα που ο Μακρόν ήδη άλωσε το δεξιό κόμμα της Πεκρές, που συρρικνώθηκε. Κυρίως το ερωτηματικό αφορά την καλή επίδοση του Μελανσόν και την πιθανή κατεύθυνση των ψηφοφόρων του. Οι οποίοι δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ότι θα «υπακούσουν» σε κομματική εντολή. Καθώς μάλιστα θεωρούνται αντισυστημικές ψήφοι… Όσον αφορά την περίπτωση Ζεμούρ δε, οι ψήφοι είναι σαφώς ακροδεξιές… Από εκεί και πέρα υπάρχει και η παράμετρος της αποχής που πιθανώς στον δεύτερο γύρο μπορεί να λάβει διαφορετική μορφή.
Όλα αυτά αφήνουν ανοιχτούς τους λογαριασμούς. Θα λειτουργήσει η συνήθης αντιΛεπενική συσπείρωση; Πιθανώς. Όμως, κακά τα ψέματα, αν υπάρξει ανατροπή στο δεύτερο γύρο των γαλλικών εκλογών και δεν τα καταφέρει ο Μακρόν, παρά το σημαντικό προβάδισμα, αυτό θα αποτελέσει ένα μεγάλο σοκ για την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα προκαλέσει τριγμούς στα θεμέλιά της και θα θέσει υπό αμφισβήτηση τις πολιτικές που σήμερα προωθούνται για την επόμενη ημέρα στην Ευρώπη και ασφαλώς θα δυναμιτίσει και τον γαλλογερμανικό άξονα. Σε μία Ευρώπη που ούτως ή άλλως πορεύεται σε αχαρτογράφητα νερά λόγω του πολέμου στην Ουκρανία και της οικονομικής κρίσης, το ενδεχόμενο μη εκλογής Μακρόν φαντάζει καταστροφικό για τη συνοχή και την πορεία της.
Και μπορεί η Λεπέν να έχει στρογγυλέψει πολύ τον λόγο της τα τελευταία χρόνια προκειμένου να προσελκύσει πιο μετριοπαθείς ψηφοφόρους, όμως δεν έχει περάσει και τόσος καιρός από τη ρητορική του Frexit… Και για λαούς με αυτοκρατορικό παρελθόν, όσο μοντέρνοι και δημοκρατικοί και αν είναι, συνθήματα της λογικής «Η Γαλλία για τους Γάλλους», με μπόλικη κοινωνική αρωγή σε περίοδο κρίσης, είναι πάντοτε ιδιαίτερα ελκυστικά. Λειτούργησαν απόλυτα στην περίπτωση της Αγγλίας… Αιφνιδιάζοντας τότε τους Ευρωπαίους…
Με άλλα λόγια, τίποτε δεν είναι αυτή τη στιγμή εντελώς σίγουρο. Τι θα σημαίνει για εμάς η επόμενη ημέρα; Προφανώς οι στενοί δεσμοί που έχουν αναπτυχθεί με τον πρόεδρο Μακρόν, δίνουν απάντηση για τις ελληνικές προτιμήσεις. Αυτή την ώρα και στη συγκυρία που διανύουμε η προσωπικότητα του Μακρόν μπορεί να εγγυηθεί μία σχετικά στιβαρή ευρωπαϊκή διακυβέρνηση, πολύ περισσότερο από τη στιγμή που λείπουν από την Γερμανία οι σοβαρές πολιτικές προσωπικότητες. Βεβαίως, σε μία Ευρώπη με σημαντικές δυσκολίες οι οποίες θα είναι ακόμη μεγαλύτερες ιδιαίτερα για τις ασθενέστερες οικονομικά χώρες…
