Είναι αλήθεια ότι ο πρωθυπουργός σε κάθε ευκαιρία τονίζει ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας. Είναι όμως επίσης αλήθεια ότι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα δεν συμβαδίζει απόλυτα με την κατηγορηματικότητα με την οποία εκφράζεται ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Και σε αυτό έχουν συμβάλλει και... «διαρροές» ανεπίσημα βεβαίως, είτε αν προτιμάτε προβληματισμοί που συχνά πυκνά εκφράζονται από στελέχη του κυβερνώντος κόμματος.
Μεταξύ Μαξίμου και ευρύτερης ΝΔ υπάρχει, είναι αλήθεια, μία σχετική διαφορά ως προς τα όσα λέγονται σε επαφές, παραπολιτική κουβέντα, ή έστω εκτιμήσεις για την πορεία του πολιτικού σκηνικού. Αυτό εντάξει, δεν είναι τόσο... φοβερό όσο εκ πρώτης ακούγεται. Είναι μάλλον σύνηθες πολιτικό φαινόμενο. Τα κομματικά στελέχη νιώθουν ότι το timing είναι ευνοϊκό. Η κυβέρνηση διατηρεί σημαντικό μέρος της δύναμής της, παρά τις διαδοχικές κρίσεις που έχει κληθεί να αντιμετωπίσει, ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει αποδομημένος και πάντως όχι απειλητικός και το ΚΙΝΑΛ όσο και αν εμφανίζεται σε άνοδο απέχει πολύ από το να διεκδικήσει κάτι παραπάνω από την τρίτη θέση.
Για τους πιο παλιούς κομματικούς και αρκετούς υπουργούς λοιπόν το timing θεωρείται ευνοϊκό. Σε μία συγκυρία που έχει αποδειχτεί ότι... δεν μπορείς να ξέρεις τι σου ξημερώνει... Και πόσο αυτό μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τις προοπτικές μίας αυτοδυναμίας (στις δεύτερες φυσικά εκλογές). Και δεδομένου ότι μπορεί στη χώρα μας να υπάρχει αναπτυξιακό στόρι, όμως η μετά την πανδημία εποχή προμηνύεται διεθνώς πολύ δύσκολη. Με δημοσιονομικές απαιτήσεις και μία ακρίβεια που μάλλον θα μείνει για αρκετό καιρό. Την ίδια στιγμή είναι γεγονός ότι μία σειρά από παρεμβάσεις που γίνονται για να ενισχυθούν πληττόμενες κοινωνικές ομάδες, μπορούν να ερμηνευτούν - από όποιον θέλει να στρέψει τη συζήτηση όρος τα εκεί - ως εντασσόμενες σε ένα πακέτο παροχών που κλείνει το μάτι σε κάλπες. Και αυτό είναι ένα θέμα. Τι μηνύματα λαμβάνει η αγορά...
Τι θα κάνει ο πρωθυπουργός; Μάλλον το εννοεί ότι θέλει να εξαντλήσει την τετραετία. Είναι άλλωστε συμβατό αυτό και με την ευρύτερη φιλοσοφία του για τις θεσμικές εξελίξεις. Κάποιοι που φέρονται να γνωρίζουν λίγο καλύτερα το πώς σκέφτεται λένε ότι προτιμά ως εκλογικό χρόνο την άνοιξη του 2023. Αυτό βεβαίως δεν αποκλείει οτιδήποτε άλλο, το «παράθυρο» μάλλον θα μένει ανοικτό, αλλά το 2022 δεν αποτελεί προτεραιότητα. Και αυτή τη γραμμή τηρούν και ευρύτερα οι Μαξιμινοί. Βεβαίως στην πολιτική... ποτέ δεν λες ποτέ...
Εκείνο που όμως πρέπει όλες οι πλευρές που εκλογολογούν (για τις εντός κυβέρνησης αναφερόμαστε- η αντιπολίτευση πάντα ζητά εκλογές), να αντιληφθούν, είναι ότι η συζήτηση αυτή κάνει κακό στην αγορά. Στο κλίμα, στις επενδύσεις, στις μεγάλες δουλειές που είναι μπροστά, ακόμη και στα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων που ήδη τσιμπάνε... Σενάριο εκλογών και συνεπώς συζήτησης περί ενδεχόμενου κινδύνου -μικρού ή μεγάλου - πολιτικής αστάθειας, αυτή την ώρα είναι σαν... πυροβολισμός σε μία ελληνική οικονομία που έχει μπροστά της πολύ μεγάλες προκλήσεις και πολύ μεγάλες δυσκολίες. Και που δεν έχει βρει βηματισμό. Ας γίνει αυτό αντιληπτό...
