Η μεγάλη επιτυχία εμβληματικών εκδόσεων, μετοχικών και ομολογιακών, με πλέον πρόσφατη την πρωτοφανή συγκέντρωση κεφαλαίων και εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τη ΔΕΗ, αποτελεί μία σημαντική ένδειξη αλλαγής κλίματος, status της χώρας αλλά και δουλειάς σε βάθος.
Προφανώς η αθρόα συμμετοχή επενδυτών στις εκδόσεις υποδηλώνει ψήφο εμπιστοσύνης στους ομίλους και στις διοικήσεις, καθώς και στην ίδια την ελληνική οικονομία και τις μεσομακροπρόθεσμες προοπτικές της. Είναι όμως και κάτι άλλο. Ένα know how κυβερνητικών στελεχών με εμπειρία και επαφές στις αγορές και τους επενδυτικούς κύκλους. Που έχουν μεγάλο μερίδιο στην επιτυχία και στο σχεδιασμό σε επίπεδο στρατηγικής της διεθνούς επενδυτικής προσέλευσης.
Βεβαίως ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει από την πρώτη στιγμή στοχεύσει στην οικονομική διπλωματία και στην προσέλκυση επενδύσεων. Η χώρα γυρίζοντας σελίδα από την επενδυτική απομόνωση λόγω της αντιεπιχειρηματικής και αντιεπενδυτικής φιλοσοφίας της προηγούμενης κυβέρνησης και -κακά τα ψέματα - και του βρόγχου των μνημονιακών πολιτικών, έχει ξαναμπεί στην ατζέντα. Την επενδυτική ατζέντα. Και αυτή η δυναμική ξεδιπλώνεται και λόγω των ελκυστικών αποτιμήσεων των ελληνικών assets. Προφανώς και συμφέρουν οι επενδύσεις στη χώρα και προφανώς ποντάρουν σε κέρδη και υπεραξίες όσοι έρχονται. Όμως πλέον έρχονται...
Σε αυτή τη συγκυρία όμως που διαμορφώνεται είναι κρίμα αλλά και πρόβλημα για την οικονομία να μην υπάρχει ένα εύρωστο και φιλικό προς τους επενδυτές χρηματιστήριο. Ήρθε η ώρα η χρηματιστηριακή αγορά να σταματήσει να είναι ένα... ταμπού με μεγάλη ευθύνη των μέχρι τώρα κυβερνήσεων που δεν κατάφεραν να αποτινάξουν ψυχολογικά το «φάντασμα» του 1999-2000. Χρειάζονται όμως κίνητρα και στοχευμένες πολιτικές. Γι' αυτό και θα είναι και σημαντικό μήνυμα προθέσεων η επιλογή του νέου επικεφαλής της αγοράς.
