Στις 5 και 12 Δεκεμβρίου οι εκλογές στο ΚΙΝΑΛ. Για την ανάδειξη της ηγεσίας που θα το οδηγήσει στην προσπάθεια ανασυγκρότησης και διεκδίκησης μεγαλύτερου πολιτικού χώρου και ρόλου. Αυτό βέβαια για τους πολύ αισιόδοξους.
Για πολλούς άλλους όμως, στις 12 Δεκεμβρίου ανεξαρτήτως αποτελέσματος θα τραβηχτεί η περόνη που θα απασφαλίσει την πιθανή πλέον διχοτόμηση ή μάλλον τριχοτόμηση του σημερινού απομειναριού του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ. Με ένα κομμάτι να απομένει γύρω από τον όποιο νέο πρόεδρο και το άλλο να κατευθύνεται ανάλογα με το ποιος θα επικρατήσει προς Σύριζα ή Νέα Δημοκρατία. Ή με δύο κομμάτια να κατευθύνονται όρος τα δεξιά ή τα αριστερά και ένα, μάλλον το μικρότερο να αγωνιστεί σκληρά για την συμμετοχή του στην επόμενη Βουλή.
Ατυχώς για όσους πιστεύουν στην πολιτική Ανάσταση, όπως είχε πει και ο Σοφοκλής Βενιζέλος μετά την ήττα του από τον Παπάγο το 1952 και την απόσυρσή του (προσωρινά όπως στη συνέχεια αποδείχτηκε) από την πολιτική και το κόμμα των Φιλελεύθερων με την τότε μορφή του… «δεν μπορούν μικρά κόμματα να υπηρετούν μεγάλες ιδέες»… Και το σημερινό ΚΙΝΑΛ είναι ένα μικρό κόμμα σε πολιτική περπατησιά με μικρού ειδικού πολιτικού βάρους στελέχη, που δεν μπορεί να υπηρετήσει τον ρόλο του ηγέτη της δημοκρατικής παράταξης…
Ίσως η πιθανή διχο-τριχοτόμηση να προσφέρει στην πολιτική μεγαλύτερο έργο από το σημερινό της προοπτικής να αποτελέσει κυβερνητικό δεκανίκι οποιασδήποτε πλευράς. Κάτι στο οποίο κακά τα ψέμματα ελπίζουν οι εναπομείναντες επαγγελματίες πολιτικοί που ελπίζουν στην επικράτηση της μίας ή της άλλης πλευράς.
Σε κάθε περίπτωση θα αναμένουμε όλοι νε ενδιαφέρον τις εξελίξεις. Ανεξάρτητα από γνώμες και ιδεολογικές προσεγγίσεις οι εκλογές στο ΚΙΝΑΛ ανοίγουν τον πολιτικό κύκλο που οδηγεί έως τις επόμενες βουλευτικές κάλπες. Όποτε και αν τελικά γίνουν αυτές. Με τους υφιστάμενους σχηματισμούς, ή και με νέους, σε ιδεολογικές προσεγγίσεις ή και ατζέντες, που πιθανώς θα προστεθούν.
