Η επιλογή του κ. Στυλιανίδη αποτελεί ασφαλώς μία πρωτοκλασάτη κίνηση, η οποία μάλιστα αν είχε γίνει και εξαρχής, χωρίς να προηγηθεί το φιάσκο Αποστολάκη, θα είχε γίνει δεκτή με πολύ ένθερμο τρόπο. Χωρίς αυτό φυσικά να μειώνει την αξία της ως ρελάνς υψηλού επιπέδου. Οι προδιαγραφές και η μέχρι σήμερα πορεία του κ. Στυλιανίδη - που νομίζω έχουν αναλυθεί εκτενώς ήδη από τα ρεπορτάζ - στηρίζουν απόλυτα την προσδοκία ότι μπορεί να φέρει σε επιτυχημένο πέρας και το νέο μεγάλο στοίχημα που αναλαμβάνει. Όπως επίσης, θετική αύρα δημιουργεί, καταρχήν τουλάχιστον, και η επιλογή του κ. Τουρνά ως υφυπουργού.
Ο κ. Στυλιανίδης έχει την εμπειρία, έχει επιδείξει αποτελεσματικότητα, έχει και τις διεθνείς προσβάσεις. Και φαίνεται και ότι είναι έτοιμος να διαχειριστεί, όπου χρειάζεται ή και να συγκρουστεί για να βάλει σε σειρά, διαφορετικά και ίσως και αντικρουόμενα συμφέροντα. Από την τοπική αυτοδιοίκηση και τις υπηρεσίες μέχρι την πυροσβεστική. Αλλά και να εγγυηθεί την αποτελεσματική και διαφανή χρήση των σημαντικών κονδυλίων που θα διεκδικήσει και θα λάβει ως χρηματοδότηση το Υπουργείο του.
Είναι με άλλα λόγια, μία επιλογή που μπορεί να χαρακτηρισθεί ως... ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση. Αν υπάρχει ένα... «αλλά» στην επιλογή, αυτό ασφαλώς δεν αφορά τις προδιαγραφές του νέου υπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, ούτε τις εγχώριες ισορροπίες. Αλλά ένα διαφορετικό παρασκήνιο. Ο νέος υπουργός έχει, όπως είναι γνωστό, έρθει σε ρήξη με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Αναστασιάδη. Με αποτέλεσμα να μην τον προτείνει ο κ. Αναστασιάδης ως Επίτροπο το 2019. Βεβαίως, τα αίτια της ρήξης πιθανώς δικαιώνουν τις επιλογές του κ. Στυλιανίδη, ιδιαίτερα αν πράγματι αφορούν στο παρασκήνιο της υπόθεσης με τις «χρυσές βίζες», όπως τουλάχιστον αναφέρουν τα ρεπορτάζ.
Ωστόσο, δεν μπορεί να αγνοήσει κανείς εντελώς το γεγονός ότι πιθανότατα η επιλογή της υπουργοποίησής του κάθε άλλο παρά εκλαμβάνεται ως... ευχάριστο μήνυμα από την πλευρά του Κύπριου προέδρου. Και τούτο σε μία περίοδο υψηλής ευαισθησίας στα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό, λόγω της απρόβλεπτης συμπεριφοράς της Τουρκίας και της σχετικής αβεβαιότητας που υπάρχει για τους γεωπολιτικούς ρόλους και συσχετισμούς μετά τις εξελίξεις στο Αφγανιστάν. Υπό αυτή την έννοια, ο κ. Στυλιανίδης είναι μεν ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση, το timing ωστόσο για μία τέτοια επιλογή, είναι το ίδιο κατάλληλο;
