Μετά από πάρα πολλά χρόνια άπνοιας στο πεδίο των άμεσων ξένων επενδύσεων στις διάφορες διεθνείς κατατάξεις, είναι πάρα πολύ θετικό το γεγονός ότι η Ελλάδα εμφανίζεται στον ευρωπαϊκό επενδυτικό χάρτη. Όχι ακόμη ως υπολογίσιμη αξία επενδύσεων, αλλά για την ελκυστικότητά της ως επενδυτικός προορισμός στην έρευνα της ΕΥ Ελλάδος.
Γιατί και στο παρελθόν υπήρχαν ευκαιρίες που θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά. Υπήρχε το περίφημο σχέδιο των 50 δισ. ευρώ ιδιωτικοποιήσεων. Υπήρχαν τα κοινοτικά κονδύλια (αν και μικρότερα σε αξία από αυτά που τώρα είναι διαθέσιμα). Υπήρχε ένα Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων πάνω από 10 δισ. ευρώ (πριν ροκανισθεί από την μνημονιακή κρίση). Και, ας μην ξεχνάμε, υπήρχαν και οι Ολυμπιακοί Αγώνες...
Δεν είναι λοιπόν μόνο το Σχέδιο Ανάκαμψης που αλλάζει το κλίμα. Είναι η γενικότερη αίσθηση ότι κάτι καλό πάει να γίνει. Ότι το τοπίο του επιχειρείν στην Ελλάδα γίνεται πιο ξεκάθαρο και πιο ευρωπαϊκό. Ότι οι δυσκολίες ενός επιχειρηματία μειώνονται και ότι η αίσθηση ασφάλειας αυξάνεται.
Η ανακοίνωση χθες των στοιχείων της έκθεσης δίνει αισιοδοξία για το μέλλον. Ωστόσο μεταφέρει και ένα μήνυμα. Στην ανάλυση των στοιχείων αναγράφονται τα πεδία που ακόμα προκαλούν δισταγμό στους επενδυτές. Εκεί λοιπόν πρέπει να επικεντρωθεί η προσπάθεια.
Η ψηφιοποίηση του κράτους και οι τεχνολογικές δεξιότητες του εργατικού δυναμικού κρίνονται θετικά από την αγορά. Αλλά πεδία όπως είναι η υψηλή φορολογία και οι δυσβάστακτες ασφαλιστικές εισφορές, η γραφειοκρατία και οι αγκυλώσεις στη νομοθεσία παραμένουν.
Πρέπει λοιπόν η προσπάθεια να συνεχισθεί. Ούτως ώστε αυτή η στροφή να λάβει μόνιμο χαρακτήρα και να έχει απτό αποτέλεσμα. Δηλαδή το ενδιαφέρον να μετατραπεί το επόμενο διάστημα σε επενδυτικές πράξεις. Για να αυξηθεί πιο πολύ η ελκυστικότητα της Ελλάδος και σε πεδία, όπως η έρευνα και ανάπτυξη και η βιομηχανία και όχι μόνο σε υπηρεσίες.
