Γιατί ο χρυσός δεν «λάμπει» όσο ο πληθωρισμός επιβάλλει

Παρότι ο «υπαίτιος» για την ύπαρξη της στήλης Οικονογράφημα έχει πάει διακοπές από την 1/7/2023 για δύο εβδομάδες, όπως συμβαίνει τα τελευταία 20 τουλάχιστον χρόνια με ελάχιστες εξαιρέσεις, εν τούτοις η στήλη θα ανανεώνεται δύο φορές την εβδομάδα, με θέματα που (ο «υπαίτιος») επεξεργάζεται σε ένα υψόμετρο λίγο πάνω από τα 1000 μέτρα στην Κρήτη. Η πρώτη επιλογή σ’ αυτό το διάστημα είναι να απαντήσουμε στο εύλογο ερώτημα γιατί ο «χρυσός» με τόσο πληθωρισμό που έχει μεσολαβήσει δεν έχει εκτιναχθεί με ανεξέλεγκτο τρόπο όπως στο παρελθόν σε ανάλογες περιπτώσεις. Το ερώτημα έχει την σημασία του γιατί έχει να κάνει με την εξέλιξη της πραγματικής σχέσης του χρυσού με τα νομίσματα με τα οποία τιμολογείται. Κατά συνέπεια με την πραγματική «αξία» των νομισμάτων. Γιατί λοιπόν δεν «λάμπει» όσο κανονικά θα έπρεπε να... λάμπει; Υπάρχει θέμα «χειραγώγησης» της τιμής του; Με ποιoν τρόπο και κυρίως γιατί;

Τα στοιχεία που ακολουθούν έχουν τον τελευταίο καιρό και αποδίδονται με σχετική ακρίβεια. Η ίδια λογική ανάλυση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να δούμε το πώς διαμορφώνεται και η τιμή του «μαύρου» χρυσού, αλλά εκεί υπεισέρχονται και άλλα στοιχεία κυρίως γεωπολιτικού χαρακτήρα που επηρεάζουν την τελική του «τιμολόγηση». Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι χρυσός και πετρέλαιο έχουν απολύτως αντίθετα χαρακτηριστικά, το ένα είναι μάλλον «άχρηστο» ως προς τη χρήση και εξαιρετικά δύσκολο στην εξόρυξη, ενώ το άλλο είναι εξαιρετικά κρίσιμο ως προς την κρίση για την παγκόσμια οικονομία και σχετικά εύκολο στην εξόρυξη. Παρ’ όλα αυτά τόσο ο «κίτρινος» όσο και ο «μαύρος» χρυσός είναι μέτρο «αξιών» που αποκαλύπτει μέσα από την τιμολόγησή τους την «αξία» των νομισμάτων στα οποία τιμολογούνται.

Παρατήρηση πρώτη. Ο χρυσός, όπως είναι φανερό εδώ και πέντε χρόνια έχει τα ελάχιστα επίπεδα του στα 1.650 δολάρια ανά ουγκιά και κατά συνέπεια μια μακροπρόθεσμη τιμή πολύ υψηλότερη από τα 1.000 δολάρια από την προηγούμενη δεκαετίας και πριν. Εχει παρατηρηθεί μάλιστα ότι σχεδόν δέκα φορές έχει ξεπεράσει μετά το 2020 τα 2000 δολάρια με την υψηλότερη φάση του στα 2080 δολάρια Μάρτη – Απρίλη φέτος.

Παρατήρηση δεύτερη. Με δεδομένο ότι για κάθε πραγματική ουγκιά χρυσού, στις δύο μεγαλύτερες «αγορές» χρυσού στην Νέα Υόρκη και στο Λονδίνο «παίζονται» 558 συμβόλαια παραγώγων για την ουγκιά αυτή γίνεται φανερό ότι η τελική τιμή του χρυσού επηρεάζεται ή για την ακρίβεια «χειραγωγείται» με άμεσο και έμμεσο τρόπο. Θεσμικά η «λειτουργία» της χειραγώγησης αυτής γίνεται νόμιμα από το Υπουργείο Οικονομικών άμεσα στο Comex της Wall Street και έμμεσα στο LBMA του Λονδίνου, με σκοπό την διατήρηση κατά το δυνατόν της «ηρεμίας» στην δολαριακή «αξία» του χρυσού ο οποίος για να μη ξεχνάμε βρίσκεται αποθηκευμένος σε τεράστιες ποσότητες στις Κεντρικές Τράπεζες των χωρών ως βασικό αποθεματικό αξιών πέραν του συναλλάγματος.

Παρατήρηση Τρίτη. Τα τελευταία τρία χρόνια όπως, παρατηρήσαμε στο πρώτο σημείο, παρά την διαχείριση αυτή μέσω των παραγώγων χρυσού «το μακροχρόνιο φράγμα δεν λειτουργεί πλέον με τον ίδιο τρόπο και τώρα, μέσα σε τρία χρόνια αναμένεται η μέση να κινηθεί τιμή μεταξύ 2.150-2.250 δολάρια / ουγκιά». Βέβαια σύμφωνα με τους αναλυτές της αγοράς χρυσού «εάν οποιαδήποτε στιγμή μέσα σε τρία χρόνια από σήμερα ο χρυσός φτάσει ή ξεπεράσει τα 2.700 δολάρια / ουγγιά, αυτό θα σήμαινε ευθεία αμφισβήτηση της σταθερότητας του δολαρίου ως νομίσματος του διεθνούς εμπορίου και ως πλειοψηφικού αποθεματικού των κεντρικών τραπεζών….». Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημάνουμε ότι «η άμεση χειραγώγηση του Comex πραγματοποιείται μέσω των πλέον κερδοσκοπικών παραγώγων στον κόσμο, δηλαδή, έναντι μιας μόνο φυσικής ουγγιάς που κατέχει το γραφείο συμψηφισμού, αντιλογίζονται 558 παράγωγα που συνδέονται με την εν λόγω ουγκιά.» Μέχρι στιγμής, αυτός ο «μηχανισμός» διαχείρισης (ή «χειραγώγησης») έχει καθυστερήσει να σπρώξει τις τιμές σε τέτοια επίπεδα καθώς όλοι οι αγοραστές και οι πωλητές ρευστοποίησαν τα «κέρδη» τους, δεδομένου του ενδιαφέροντος για την κατοχή δολαρίων που φημίζονται ως εμπόρευμα και όχι ο χρυσός. Αυτό βέβαια έχει επηρεασθεί από τις κινήσεις που η Fed έχει υποχρεωθεί στο μεταξύ να κάνει εν όψη της αλλαγής στην νομισματικής της πολιτική αλλά και για να αντιμετωπισθούν οι ανάγκες ρευστότητας που δημιουργήθηκαν από την κρίση του ορίου χρέους στις ΗΠΑ. Από την άλλη, ο έμμεσος τρόπος διαχείρισης (ή «χειραγώγησης) που πραγματοποιείται στο LBMA στο Λονδίνο είναι ότι δύο φορές την ημέρα, πέντε ημέρες την εβδομάδα, πέντε μεγάλες διεθνείς επενδυτικές τράπεζες καθορίζουν ποια είναι η μοναδική αξία της τιμής του χρυσού σε δολάρια.

Αυτή η δημοπρασία «θεσμικά» βασίζεται στο στατιστικό αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης όλων των διεθνών αγορών… Αν σκεφτεί κανείς ότι η «βάση» αυτών των στατιστικών αποτελεσμάτων είναι η σχέση της μιας πραγματικής ουγκιάς χρυσού με 558 παράγωγα συμβόλαια χρυσού κατανοεί εύκολα κανείς ότι η «πραγματικότητα» αυτής της τιμολόγησης του χρυσού σε δολάρια εύκολα μπορεί να ανατραπεί από τις κινήσεις στον κόσμο των πραγματικών αξιών ανα πάσα στιγμή και μόνο προς τα πάνω.

Απέναντι στο ενδεχόμενο αυτό η ανησυχία για τις συνέπειες στην «αξία» των νομισμάτων είναι αυτό τον καιρό σε πολύ υψηλά επίπεδα...

Γ. Αγγέλης