Σκέψεις «εν βρασμώ…», ή αλλιώς εφιάλτες μιας νύχτας

«Φίλε μου χθες βράδυ είδα για λίγο τηλεόραση, τόσο στα ελληνικά κανάλια όσο και σε ορισμένα αγγλόφωνα, όπως ξέρεις έχω εμπλακεί και 'γω στα δίχτυα της γοητείας της συνδρομητικής... Δεν άντεξα για πολύ τις ειδήσεις, φαίνεται σαν να ταξιδεύουν ίδιες και απαράλλαχτες από το στόμα του ενός παρουσιαστή στον άλλον ανεξάρτητα της γλώσσας που εκφέρονται. Με ελάχιστες εξαιρέσεις είναι αλήθεια. Έκλεισα την τηλεόραση και κάθισα να δουλέψω λιγάκι στο μυαλό μου αυτό που γίνεται.

Δεν ανακατεύομαι με το τι συμβαίνει στο στρατιωτικό μέτωπο γιατί όπως ξέρεις - έχεις την ηλικία για να το γνωρίζεις από πρώτο χέρι αυτό - οι "ειδήσεις" από τα στρατιωτικά μέτωπα σε ένα τέτοιο περιβάλλον ελάχιστα έχουν να κάνουν με δημοσιογραφική δουλειά... Σκέφτηκα κάποια πράγματα για το τι μας περιμένει την επόμενη ημέρα και όπως καταλαβαίνεις εννοώ την επόμενη ημέρα από πλευράς οικονομικής. Τρόμαξα... λιγάκι από τα όσα κατέληξα.

Είδα το ρεπορτάζ που ανεβάσατε χθες το απόγευμα για τις συνέπειες των κυρώσεων και όσα συνδέονται με αυτές. Κάπως... στρογγυλό το βρήκα. Δεν λέω, κάπως έτσι νομίζω ότι έχουν τα πράγματα, αλλά το πήγα λίγο παρακάτω. Και πες αν έχω άδικο.

Οι της ηλικίας μας μπορούν ίσως να το καταλάβουν καλύτερα γιατί έστω και ως πολύ νέοι ζήσαμε τη δεκαετία του '70... τουλάχιστον το δεύτερο μισό της. Να τα πάρω με τη σειρά.

Προχθές η Fed της Ατλάντα δημοσίευσε τις εκτιμήσεις για την «ανάπτυξη» στις ΗΠΑ. Μπορείς να δεις ότι οι προβλέψεις της δεν έχουν να κάνουν τίποτα με τα όσα προβλέπονταν για την ανάκαμψη της αμερικάνικης οικονομίας πριν από δυο – τρεις μήνες.

Στην Ευρωζώνη η εικόνα, η πραγματική εικόνα, δεν είναι καθόλου καλύτερη.

Θα έλεγα χωρίς κανένα κίνδυνο να πέσω έξω ότι για προφανείς λόγους είναι χειρότερη από εκείνη στις ΗΠΑ… Οι ΗΠΑ άλλωστε έχουν ένα εργαλείο που λέγεται δολάριο και δεν το έχει κανείς άλλος μέχρι στιγμής. Το ευρώ είναι ήδη σταθερά πολύ κάτω από το 1/1,12. Αν θες την πραγματική εικόνα για το ευρώ κοίταξε την τιμή χρυσού/δολαρίου και τριγώνισέ την με το ευρώ.

Είδες το αποτέλεσμα και με τον Πούτιν που πίστεψε ότι μπορούσε να απαγκιστρωθεί από αυτό... Οικονομική επιβράδυνση λοιπόν γενικευμένη με πραγματικό σημείο εκκίνησης κάτω από το σημείο από το οποίο ξεκίνησε η βουτιά της πανδημίας τον Μάρτιο του 2020, πριν από δύο χρόνια.

Αλλά με μία διαφορά, μεγάλη διαφορά. Τότε είχαμε σχεδόν μηδέν πληθωρισμό. Τώρα ο πληθωρισμός μοιάζει με τσουνάμι μεγαλύτερης ταχύτητας από εκείνο του φθινοπώρου του 1973....

Οικονομική στασιμότητα και πληθωρισμός, ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε μία οικονομία. Τελικά είχε δίκιο ο Λάρρι Σάμμερς που προειδοποιούσε τον Πάουελ και την Ουάσιγκτον ότι η πολιτική τους οδηγεί σε στασιμοπληθωρισμό με μαθηματική ακρίβεια... και μη ξεχνάς όλα είχαν αρχίσει πριν ο Πούτιν βάλει μπροστά τις μηχανές στα τανκς.

Και μέσα σ’ αυτή την κατάσταση έχεις τις Κεντρικές Τράπεζες βουτηγμένες στο αδιέξοδο, από την μία να είναι «υποχρεωμένες» να βρουν τρόπο να χρηματοδοτήσουν με νομισματικά μέσα τις οικονομίες τους μέσα σ’ αυτό τον νέο μετά την Ουκρανία εφιάλτη και από την άλλη να πρέπει να αποσύρουν τον νομισματικό πληθωρισμό για να αναχαιτίσουν αυτό το πληθωριστικό τσουνάμι.

Αν δεν θυμάσαι μπορείς να ρίξεις μια ματιά στις κινήσεις των κεντρικών τραπεζών μετά το '73και θα θυμηθείς τους απίθανους σπασμούς που ακολούθησαν μέσα στον πληθωριστικό πυρετό της δεκαετίας που ακόμα και με τον «σεισμό» του Βόλκερ το 1981, χρειάσθηκε... πολύ ύφεση και χρόνο για να «φρενάρει» στα μέσα της δεκαετίας.

Κι αυτό μόνο «χάρη» στη συνδυασμένη Ρηγκανόμικς και τον Θατσερισμό που συνόδευσαν την απελευθέρωση της κίνησης κεφαλαίων μετά την Συμφωνία στο Plaza.

Με μία διαφορά βέβαια, τώρα οι όποιες επιλογές θα πρέπει να γίνουν πάνω σε ένα βαρέλι... μπαρούτι, δηλαδή το τεράστιο δημόσιο και ιδιωτικό χρέος που έχει συσσωρευτεί σε ένα κόσμο που η παγκοσμιοποίηση στην κίνηση κεφαλαίων έχει «συνδέσει» τις τύχες των ρωσικών τραπεζών που βρίσκονται έξω από το SWIFT με την τελευταία εμπορική τράπεζα και επενδυτικό Fund στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα... Και δεν μιλάω για τα επίσημα "ανοίγματα" μιλάω για τις άπειρες "υποχρεώσεις έναντι τρίτων" μέσα από τις οποίες έχει ταξιδέψει στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα το κάθε ευρώ για την πληρωμή του φυσικού αερίου και του πετρελαίου που – εξακολουθεί – έρχεται από την Μόσχα...

Πολύ φοβάμαι ότι η απόφαση του Πούτιν να κρατήσει έξω από το μαντρί του ΝΑΤΟ την Ουκρανία έχει ανοίξει τον Ασκό του Αιόλου. Και δεν βλέπω πως αυτό μπορεί να ξαναμαζευτεί...

Τώρα όσο για μας εδώ, τι να πω, όπου φτωχός και η μοίρα του... Με το χρέος που έχουμε ήμαστε στην κατηγορία των... ευάλωτων οικογενειών. Αλλά έχουμε μεγάλη παρέα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Βέλγιο. Οπότε δεν θα ήμαστε μόνοι μας.

Εκεί που θα ήμαστε μόνοι μας είναι στον ιδιωτικό τομέα. Εκεί θα χυθεί... "αίμα" από ότι καταλαβαίνω γιατί σύντομα, πολύ σύντομα, οι περιβόητες πολιτικές στήριξης που ανανεώνονται σχεδόν μήνα με τον μήνα, θα πάψουν... και τότε η ανεργία θα έρθει να κάνει παρέα στον πληθωρισμό με ένα πολύ βίαιο τρόπο. Καμία σχέση με εκείνο της δεκαετίας των μνημονίων...

Και με πολιτικές συνέπειες που κανείς προς το παρόν δεν νομίζω ότι μπορεί να εκτιμήσει το τι ακριβώς θα «γεννήσουν». Αυτά είναι σκέψεις – ή εφιάλτες όπως θες πες το - της νύχτας. Ίσως αν τις ξαναδιαβάσω το πρωί να τις αλλάξω λιγάκι, αλλά μόνο λιγάκι... Γι’ αυτό σου στέλνω το σημείωμα τώρα, "εν βρασμώ…" όπως λένε. Θα τα πούμε στο τηλέφωνο το πρωί...».

Έτσι «εν βρασμώ…» κλείνει το σημείωμα (email) του κ. Χ και έτσι χωρίς καμία αλλαγή σας το μεταφέρω.

Γ. Αγγέλης