Τα κόλπα της κομμουνιστικής αριστεράς - Τα milestones του Αλέξη - Το ταξίδι του Κυριάκου

Όχι χωρίς μια κάποια ζήλια ο Πούτιν έδωσε συγχαρητήρια στον Σι για την επανεκλογή του. Ο 69χρονος που κυβερνά την Κίνα με το δόγμα «Η σκέψη του Σι» θα αποφασίζει και την επόμενη 5ετία. Θέλει μια Κίνα τολμηρή, επιθετική, κι αυτόνομη. Να ξεπεράσει τις ΗΠΑ στην παγκόσμια κυριαρχία. Να δείξει την δύναμή της. Θα το πετύχει με την βοήθεια του Κιμ; Πρώτα σφράγισε τα νώτα του. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας εξέλεξε τη νέα Κεντρική Επιτροπή του και η μόνη γραμμούλα κριτικής που ψέλλισε ο κόσμος μέσα στον κήπο του Μπορέλ είναι πως από τα 200 μέλη, μόνο 11 είναι γυναίκες. Στο 25μελές Πολιτικό Γραφείο δεν έχει καμία. Η τελευταία ήταν η Σουν Τσουνλάν. Η Σουν προτίμησε να βγει στην σύνταξη. Δεν χρειάστηκε να την πάρουν σηκωτη όπως τον Ζιντάο. Όμως και το ΠΓ είναι μεγάλο. Την χώρα την κυβερνάει ένα ακόμα πιο κλειστό όργανο, η Διαρκής Επιτροπή με 7 μέλη. Αυτά είναι οι κολλητοί του Σι, μεταξύ των οποίων ο Λι Τσιανγκ, επικεφαλής της κομματικής οργάνωσης στη Σαγκάη, ο Ντινγκ Σουεσιάνγκ, ιδιαίτερος γραμματέας του Σι, και ο Λι Σι, επικεφαλής της κομματικής οργάνωσης στην Γκουανγκντόνγκ (κεντρικά). Αυτά βλέπει ο Πούτιν και ίσως αναρωτιέται μήπως έχει παρα-αφήσει χαλαρά τα λουριά στην Ρωσία.

Η τεχνική

«Οι Ρώσοι συχνά κατηγορούν τους άλλους για κάτι που οι ίδιοι σχεδιάζουν», ανέφερε ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών Κουλέμπα. Ακριβώς αυτό. Το είπε με αφορμή τα τηλεφωνήματα που έκανε ο υπ. Εθνικής Άμυνας Σοϊγκού σε ευρωπαίους ομολόγους του για να εκφράσει τάχα μου φόβους, ότι οι Ουκρανοί θα επιτεθούν με «βρώμικη βόμβα». Την ίδια τακτική, δηλαδή να κατηγορούν τους άλλους για όσα σχεδιάζουν ή έχουν κάνει οι ίδιοι, χρησιμοποιούν όλοι οι κομμουνιστές και φιλο-κομμουνιστές απανταχού της γης.

Άσχετο παράδειγμα

Ένα φαινομενικά άσχετο παράδειγμα είναι η ανησυχία του Αλέξη για τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ζήτησε από την κυβέρνηση διαβεβαιώσεις ότι δεν θ’ αλλάξει την ημερομηνία των εκλογών. Θα έλεγε κανείς πως είναι μια περίεργη απορία. Όμως όχι εάν πρόκειται για τον (κυβερνητικό) ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος μαζί με τους ΑΝΕΛ, άλλαξε την ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με μια βουλευτική τροπολογία λίγο πριν τα μεσάνυχτα της 11^η Ιουλίου 2018, ώστε ο πρώτος γύρος να γίνει μια εβδομάδα πριν τις ευρωεκλογές. Αντί για τον Οκτώβριο του 2019 λοιπόν στήθηκαν κάλπες τον Μάιο του 2019. Η συνέχεια είναι γνωστή.

Τα goal post

Αυτή την «λεπτομέρεια» κάποιος έπρεπε να την υπενθυμίσει στον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ όταν έλεγε στα μέλη της ΚΕ του δυο λόγια για την Αυτοδιοίκηση, για να τον προστατέψει κάπως:

«Διαβάζω στις εφημερίδες ότι η κυβέρνηση σκέφτεται να μεταθέσει το χρόνο των αυτοδιοικητικών εκλογών. Και θέλω να υπάρξει ένα σαφές μήνυμα κι ένα σαφές ερώτημα από εδώ, το οποίο πρέπει να μετατραπεί και σε ερώτημα επίσημο, προς τον υπουργό των Εσωτερικών. Δε μπορεί να μεταφέρεις τα goal post όπως εσύ επιθυμείς.(…) Εδώ πρέπει να υπάρχει ένα κράτος που λειτουργεί με κάποιους κανόνες. Άρα, να μας απαντήσει ο κ. Μητσοτάκης και ο υπουργός Εσωτερικών πότε θα γίνουν οι εκλογές οι αυτοδιοικητικές, είναι κρίσιμο».

Επίσης την πατρότητα της έκφρασης «Δε μπορεί να μεταφέρεις τα goal post» την έχει αναμφισβήτητα ο ΥΠΟΙΚ Χρήστος Σταϊκούρας, ο οποίος την χρησιμοποίησε ουκ ολίγες φορές στις αντιπαραθέσεις του με Τσακαλώτο και Αχτσιόγλου.

Τα milestones

Ο Αλέξης στην ΚΕ ρούμπωσε την εσωκομματική αντιπολίτευση, έδωσε το στίγμα των συνεργασιών για τις εκλογές σε Δήμους και Περιφέρειες, (όπου ο ΣΥΡΙΖΑ καίγεται να βρει πρόσωπα και δεν βρίσκει), προσπάθησε να ταυτίσει τον Κυριάκο με τον Μάκρι της Αργεντινής και την Λιζ Τρας του Ηνωμένου Βασιλείου, και έθεσε τα επόμενα αντιπολιτευτικά milestones: Η απεργία της 9ης Νοέμβρη, οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου και η κινητοποίηση κατά την ψήφιση του προϋπολογισμού. Η αξιωματική αντιπολίτευση ποντάρει σ’ αυτά κι ελπίζει πως θα της δώσουν πνοή στις δημοσκοπήσεις.

Άντε!

Οι πολιτικοί καμιά φορά πάντως λένε και αλήθειες. Οφείλω να το παραδεχτώ. «Στόχος μας πρέπει να είναι ένας. Ακούστηκε εδώ: Το βράδυ των αυτοδιοικητικών εκλογών, να μην είναι ο χάρτης μπλε όπως ήταν το ’19, αλλά να 'ναι ο χάρτης κόκκινος, άντε κοκκινοπράσινος» είπε με έμφαση ο κ. Τσίπρας στα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής. Έδειξε έτσι με μεγάλη ακρίβεια πως εννοεί τις «προοδευτικές» συγκλίσεις με άλλα κόμματα. Τώρα αν τα ακούνε αυτά στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ του Ανδρουλάκη είναι μια άλλη υπόθεση. Θα επανέλθω γιατί το θέμα έχει κοκκινοπράσινο ζουμί.

Τα σύνορα

Εξαιρετικό ενδιαφέρον είχε η τοποθέτηση του Προέδρου για τα ελληνοτουρκικά. Ζήτησε από την κυβέρνηση την επέκταση των χωρικών υδάτων στην Ανατολική Μεσόγειο. Για να μην τον αδικήσω, σημείωσε πονηρά ότι «αυτό πρέπει να γίνει στο πλαίσιο μιας συγκεκριμένης στρατηγικής, που να ανοίγει τις συνομιλίες για οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας με όλες τις όμορες χώρες μας στην Ανατολική Μεσόγειο. Με την Αίγυπτο, σε συνέχεια της ήδη υφιστάμενης συμφωνίας, με τη Λιβυή, την Κύπρο και ναι, και με την Τουρκία, με προοπτική, τι; Την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης».

Πού ακριβώς;

Όμως απέφυγε να ονοματίσει τι εννοεί «ανατολική Μεσόγειο». Λογικά εννοεί Καστελόριζο, Ρόδο και Λασίθι. Τον βρίσκω πάντως πολύ large όταν δεν έχει το τιμόνι της χώρας. Γιατί όταν το είχε, δεν όρισε ΑΟΖ ούτε με τους Ιταλούς για τις κόκκινες γαρίδες! Ενώ οι Κυριάκος-Δένδιας έκανε συμφωνίες ΑΟΖ μετά από 50 χρόνια με γειτονικές χώρες (Αίγυπτο, Ιταλία, Αλβανία). Ο Αλέξης λογικά, εάν είχε το τιμόνι, θα προχωρούσε με τόλμη σε συμφωνία ΑΟΖ με Τουρκία, λίγους μήνες πριν τις εκλογές στην γειτονική χώρα. Με τον Ερντογάν;

Ο γεφυροποιός

Μακριά από τον μικρόκοσμο της αντιπολίτευσης, στην πραγματική ζωή, ο Κυριάκος επέστρεψε στην Αθήνα με ένα χαμόγελο μετά την Σύνοδο Κορυφής. Μπορεί η συμφωνία των ηγετών της ΕΕ για το φυσικό αέριο να μην είναι στέρεη -απλά ανέθεσαν στους υπουργούς Ενέργειας να προτείνουν φόρμουλα για τις τιμές- όμως διαπίστωσε την αποδοχή και τον σεβασμό του ρόλου του ως γεφυροποιού στην Σύνοδο.

Ως πρώτος ηγέτης που ζήτησε από τον Μάρτιο ακόμη τον έλεγχο των τιμών φυσικού αερίου, έγινε ο ειλικρινής συνομιλητής και bridge maker μεταξύ Γαλλίας, Γερμανίας και Ιταλίας, και πρωταγωνιστής στο drafting.

Στη Βαλτική

Η συνέχεια θα δοθεί στην Αθήνα με την πρώτη επίσκεψη του Καγκελάριου Σολτς στο τέλος της εβδομάδας. Ενώ αμέσως μετά ο Πρωθυπουργός σχεδιάζει επίσημη επίσκεψη στην Βαλτική με ιδιαίτερη σημασία.

Σας φιλώ

Η Πυθία