Διάσημος αρχιτέκτονας για το νοσοκομείο της Κομοτηνής - Τι ψάρια πιάνει η αριστερά στην Ευρώπη

Ο Ρέντσο Πιάνο έγινε γνωστός στην Ελλάδα για την δουλειά του στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος με την επιβλητική, λεπτή κεκλιμένη στέγη- ένα αρχιτεκτονικό αριστούργημα. Έργα του βρίσκονται παντού στον κόσμο: ο Σταθμός του Διεθνούς Αεροδρομίου Kansai στην Οσάκα, το Ίδρυμα Beyeler στην Ελβετία, η Πλατεία Potsdamer στο Βερολίνο, το Αμφιθέατρο Parco Della Musica στη Ρώμη, η Βιβλιοθήκη Morgan στη Νέα Υόρκη, το Μουσείο Φυσικής και Επιστήμης (newMetropolis) στο Άμστερνταμ. Η φήμη του εκτοξεύτηκε με το περίφημο Beaubourg, το πασίγνωστο Κέντρο Pompidou στο Παρίσι -καρπός της συνεργασίας του με τον Ρίτσαρντ Ρότζερς. Το ότι ο Ρέντσο Πιάνο υπογράφει το νέο Νοσοκομείο της Κομοτηνής.

είναι ένα υπέροχο νέο για την Θράκη, για τους κατοίκους της, για την ακριτική Ελλάδα. Το νοσοκομείο του Πιάνο θα ξεκινήσει να χτίζεται το καλοκαίρι και είναι όντως έργο που ξεκίνησε επί ΣΥΡΙΖΑ. Αποτελεί δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, όπως και το νέο Παιδιατρικό νοσοκομείο Θεσσαλονίκης που ελπίζω κι εύχομαι να είναι του ίδιου αρχιτέκτονα. Το νοσοκομείο της Κομοτηνής θα είναι βιοκλιματικό και «πράσινο». Το φαντάζομαι υπέροχο, φωτεινό, αεράτο, πεντακάθαρο, λειτουργικό και συμπονετικό. Ναι θα είναι ΝΠΙΔ.

Πολιτικό σχέδιο

Ο ΣΥΡΙΖΑ, δια του πρώην υπουργού Υγείας ανακοίνωσε ότι ψήφισε «παρών» σ’ αυτό το κόσμημα, ακριβώς επειδή θα είναι ΣΔΙΤ και όχι το απόλυτο δημόσιο που όλοι ξέρουμε. Πώς είναι τα απολύτως δημόσια νοσοκομεία μετά από μερικά χρόνια; Ε, κάπως έτσι. Γερασμένα πριν την ώρα τους, σχεδόν αναξιοπρεπή. Δεν αξίζουν στο υψηλής ποιότητας ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό της χώρας τέτοια κτίρια. Ο Ανδρέας Ξανθός πάλι βλέπει σχέδιο ιδιωτικοποίησης με δούρειο ίππο τη δωρεά του ΙΣΝ. «Η αλλαγή νομικού καθεστώτος στα νοσοκομεία είναι το πρώτο βήμα» σημειώνει. Θα είναι ένα από τα καυτά κεφάλαια της αντιπολίτευσης το επόμενο διάστημα.

Τους δίχασε ο Κόστα

Αφού βέβαια ξεκαθαρίσουν τα εσωκομματικά τους εκεί στην Κουμουνδούρου. Αυτή την εποχή, το θέμα που διχάζει είναι η νίκη Αντόνιο Κόστα στην Πορτογαλία και η συντριπτική ήττα των δύο συγκυβερνητών: του «Μπλόκο» ( ο αντίστοιχος ΣΥΡΙΖΑ), και των κομμουνιστών. Μα γιατί άραγε ο πορτογαλικός λαός δεν επιβράβευσε το υπόδειγμα της αριστερής τρικοματικής κυβέρνησης; Ο διάλογος διεξάγεται proxy και είναι ζωηρότατος. Μέχρι στιγμής τοποθετήθηκαν Μπίστης, Τσέκερης, Βαλντέν, ενώ έπονται κι άλλοι.

Νικάει η αριστερά στην Ευρώπη;

Από την μια πλευρά οι δυνάμεις του σοσιαλιστικού προοδευτισμού, κι από την άλλοι οι βέροι ριζοσπάστες. Χρηστικό το απόσπασμα από αρθρογραφία του Βαλντέν, για μια γρήγορη εικόνα του τι συμβαίνει αυτή την στιγμή στην Ευρώπη:

«Κατ’ αρχάς, η εικόνα μιας ανερχόμενης Σοσιαλδημοκρατίας και μιας καταρρέουσας ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν είναι εντελώς ακριβής. Ισχύει σε μερικές χώρες, όπως στη Γερμανία και την Πορτογαλία, όχι όμως παντού.

Στη Γαλλία, έχουν καταρρεύσει και οι δύο και μάλλον περισσότερο οι Σοσιαλιστές. Στην Ισπανία πηγαίνει πολύ άσχημα το Podemos, αλλά δεν φαίνεται να ευημερούν και οι Σοσιαλιστές. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι Εργατικοί ήσαν στην αφάνεια, ώσπου ίσως να τους σώζουν τα κορονοπάρτι του Τζόνσον.

Στην Ιταλία, το Δημοκρατικό Κόμμα πηγαίνει μεν καλά, αλλά η χώρα κυβερνάται από τεχνοκράτες σε ένα συνασπισμό με τους φασίστες της Λέγκας και οι προοπτικές είναι σκοτεινές με τα δύο ακροδεξιά κόμματα και τον Μπερλουσκόνι να συγκεντρώνουν σχεδόν 50% στις δημοσκοπήσεις.

Στον Βορρά (Σουηδία, Δανία, Νορβηγία, Φινλανδία), όπου κυβερνούν οι Σοσιαλδημοκράτες, όπως και στην Ιρλανδία η ριζοσπαστική Αριστερά πηγαίνει καλύτερα εκλογικά από τη Σοσιαλδημοκρατία. Το 42% του Κόστα, συνηθισμένο ποσοστό για τους Σοσιαλδημοκράτες παλαιότερα, το βλέπουν σήμερα με τηλεσκόπιο σε όλες σχεδόν τις χώρες.

Με άλλα λόγια, υπάρχουν σαφώς μερικά ενθαρρυντικά σημάδια στην πορεία της ευρωπαϊκής Αριστεράς, ιδιαίτερα της σοσιαλιστικής, αλλά η συνολική εικόνα κάθε άλλο παρά ρόδινη είναι, ούτε δικαιώνει κάποιο συγκεκριμένο «είδος» Αριστεράς» καταλήγει ο αρθρογράφος.

Και στην Ελλάδα κύριε;

Στην Κουμουνδούρου αναθαρρούν με δημοσκοπήσεις που βγάζουν την διαφορά στο 7% (Prorata), ενώ πιστεύουν ότι η ΝΔ θα χάνει 0,5% κάθε μήνα σταθερά το επόμενο διάστημα. Κι αυτό, χωρίς να κάνει κάτι ιδιαίτερο η ηγεσία. Ο Λούλης έφυγε, αλλά η τακτική του ώριμου φρούτου παραμένει. Υπάρχουν όμως κι αυτοί που πιστεύουν ότι τώρα είναι η στιγμή της σύγκλισης με το ΚΙΝΑΛ. Το λέει καθαρά ο Μπίστης. «Είμαστε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα και λεπτή φάση. Η κυβέρνηση φθείρεται , οι εκλογές με απλή αναλογική έρχονται και οι προοδευτικές δυνάμεις έχουν μια ευκαιρία».

Η καθημερινότητα στην Κουμουνδούρου

Μακριά και πέρα από τις αναζητήσεις των στελεχών πάντως η κομματική γραφειοκρατία περνάει εποικοδομητικά τον χρόνο της. Το μαθαίνουμε από ανακοινώσεις όπως ότι πχ εξακολουθούν να φτάνουν στις Διεθνείς Σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αιτήσεις από πανεπιστημιακά ιδρύματα πολλών χωρών της Ευρώπης για επισκέψεις στην Αθήνα, με στόχο να μελετήσουν ομάδες φοιτητών, κυρίως Πολιτικών Επιστημών, το «φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ».

38 φοιτητές από την Ολλανδία ακούν Τριγάζη

Η πιο πρόσφατη έγινε από ομάδα 38 φοιτητών από το Πανεπιστήμιο Leiden της Ολλανδίας, την περασμένη Τετάρτη. Τους ενημέρωσε ο αειθαλής Πάνος Τριγάζης συντονιστής του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων και Εξωτερικής Πολιτικής, Πάνος Τριγάζης, ενώ λόγω του έντονου ενδιαφέροντος για το Ουκρανικό, στην συνάντηση συμμετείχε ως ομιλήτρια η Μαρία Αρβανίτη-Σωτηροπούλου, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ιατρικής Εταιρείας κατά της Βιοχημικής και Πυρηνικής Απειλής και γενική γραμματέας του ΠΑΔΟΠ (Παρατηρητήριο Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης). Οι φοιτητές ενδιαφέρθηκαν για τις «διαφορές της σημερινής δεξιάς κυβέρνησης με εκείνης του ΣΥΡΙΖΑ, στο προσφυγικό –μεταναστευτικό, δεδομένου ότι η Ολλανδία έχει έντονα χαρακτηριστικά πολυπολιτισμικότητας». Το τελευταίο κάτι θυμίζει στο Μαξίμου.

Εύχομαι ένα μελετηρό σαββατοκύριακο.

Σας φιλώ

Η Πυθία