Inside Out: Το… «αντι-δεξιό» σήμερα - Χρησμός Μαραντζίδη για Γαπ- Αξιολόγηση για Δικαστές;

Απ’ έξω έχει ουρά μεγάλη: Υποψήφιοι πολιτευτές προσπαθούν να βρουν σε ποια περιφέρεια έχουν περισσότερες πιθανότητες, υποψήφιοι αρχηγοί αγωνιούν για την επόμενη μέρα της ήττας, έμποροι φυσικού αερίου θέλουν να μάθουν τι θα κάνει ο Πούτιν, ο ΓΑΠ αναρωτιέται αν πρέπει να βάλει ή όχι τον ΣΥΡΙΖΑ μέσα στην προοδευτική διακυβέρνηση, κι αν ναι, να το κάνει τώρα ή μεταξύ 5 και 12 Δεκεμβρίου.

Τους βλέπω από το κρυφό πορτάκι να στέκονται υπομονετικά έξω στο κρύο, πίσω από τους θάμνους χουχουλιάζοντας τα χέρια τους. Άστους να περιμένουν. Αν δεν απολαύσω τα φρεσκοψημένα μου κάστανα, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να πιάσω δουλειά. Μου τα ‘στειλε ο Μίνωας από τα ορεινά του νησιού. Μικροί καστανοί καρποί, οι καλύτεροι για ψήσιμο, θέλουν μόνο ένα ανεπαίσθητο χάραγμα στη μέση. Χάσκει το κέλυφος όταν η θεϊκή φωτιά τ’ ανοίγει, και με μια κίνηση αποκαλύπτεται η γλυκιά και θρεπτική τους σάρκα. Όλα τα ωραία όμως τελειώνουν, ας δουλέψουμε τώρα.

Μαραντζίδης για ΓΑΠ

Την δόξα μου πολλοί εζήλωσαν. Ένας από αυτούς είναι καθηγητής ονόματι Νίκος Μαρατζίδης. Αξιοσέβαστος στο πανεπιστήμιο Μακεδονίας, γνωστός για τις δημοσκοπήσεις του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Εφαρμοσμένων Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου, μέχρι το 2019, αλλά και ΣΚΑΪ (’14-’17). Τον άκουγα με προσοχή το Σάββατο το πρωί να αναλύει το πολιτικό σκηνικό με έμφαση στις διεργασίες του ΚΙΝΑΛ. Θυμίζω ότι στα βασικά του ερευνητικά ενδιαφέροντα συγκαταλέγονται ο κομμουνισμός , η πολιτική και εκλογική συμπεριφορά και οι εμφύλιοι πόλεμοι με έμφαση στον ελληνικό (1943-1949). Από όσα είπε κρατάω δύο παρατηρήσεις: το αντι-δεξιό είναι παρωχημένο και, ειδικά για τον ΓΑΠ σημείωσε ότι δεν είναι κλασικά αντιδεξιός, αλλά μοντέρνος και σύγχρονος. Από πού να το πιάσω πέστε μου!

Τοποθετούνται

Δεν ξέρω αν οι προβλέψεις Μαραντζίδη για τον Γιώργο Παπανδρέου επιβεβαιωθούν. Κοντός ψαλμός αλληλούια που λένε και οι χριστιανοί. Ήδη σιγά σιγά οι υποψήφιοι άρχισαν να τοποθετούνται επί συγκεκριμένων και ιδιαίτερα σημαντικών θεμάτων. Για παράδειγμα ο Νίκος Ανδρουλάκης με ανάρτηση, προτείνει μεταξύ άλλων, τον υποχρεωτικό εμβολιασμό «σε όλους τους δημόσιους λειτουργούς που έρχονται σε επαφή με πολίτες». Δηλαδή σε χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους. Για το θέμα περιμένω και τις ιδέες του ΓΑΠ, που ως πρώην Πρωθυπουργός έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα. Καθώς θα πάει στον ΕΟΔΥ, υποθέτω θα ακούσουμε τις ιδέες του για το πώς να προχωρήσει ο εμβολιασμός σ’ αυτά τα 2.000.000 πολιτών που δεν θέλουν με τίποτα. Ε, δεν θα πει κάτι και για την δεξιά που κυβερνά; Η, δεν θα πει;

Πιέζεται ο Αλέξης

Ο εσωκομματικός αγώνας στο ΚΙΝΑΛ, αναπόφευκτα δημιουργεί τεράστια πίεση στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα, που καλείται να επανατοποθετηθεί για ένα πλήθος ζητήματα. Άσε που η άποψη Μαρατζίδη, ότι το «αντι-δεξιό είναι παρωχημένο» θα τους έχει ήδη μπλοκάρει. Όταν οι ιδέες και προτάσεις αρχίσουν να πέφτουν βροχή από τους υποψήφιους για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, τόσο θα γίνονται αναπόφευκτες συγκρίσεις με την γύμνια ή τον πλούτο των θέσεων της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η τελευταία ιδέα της Κουμουνδούρου πάντως για επιτροπή με κοινής αποδοχής επιστήμονες σε θέματα της πανδημίας, δεν φαίνεται να αγγίζει και πολύ, ούτε τους εμβολιασμένους, ούτε τους ανεμβολίαστους. Τώρα για εκθέσεις ιδεών του τύπου, «Ναι ή όχι στη στοιχειώδη συνεννόηση, Ναι ή όχι στην ενίσχυση του ΕΣΥ, Ναι ή όχι σε μια προσπάθεια να σώσουμε ζωές;» απαξιώ και να ασχοληθώ.

Πιέζει τους δικαστές

Η ευθεία και τολμηρή τοποθέτηση του Παναγιώτη Πικραμμένου για τους δικαστές (Καθημερινή) με εξέπληξε θετικά χθες. Μόνο και μόνο, που ο σαρξ εκ της σαρκός της δικαστικής ελίτ βγαίνει και λέει ότι, «έχουμε περιπτώσεις δικαστών που εκδικάζουν 10 υποθέσεις, άλλοι που εκδικάζουν 100 ή άλλοι που καθυστερούν επί χρόνια την έκδοση των αποφάσεων», θέτει τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ουσιαστικά προαναγγέλλει αξιολόγηση και στο σώμα των Δικαστών. Σοκ και δέος.

Καθόλου χαρούμενη η Καγκελάριος μ’ αυτά που άκουσε, κι ας την έβγαλε στο μπαλκόνι ο Πρωθυπουργός να θαυμάσει την Ακρόπολη. Τι να κάνουμε, ξυδάκι.

Σας φιλώ

Η Πυθία