Η πολυαναμενόμενη «Πυξίδα Ανταγωνιστικότητας» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής παρουσιάστηκε και αναμένεται να συγκεντρώσει αρκετά σχόλια το επόμενο χρονικό διάστημα. Επί της ουσίας αποτελεί μία βασική κατεύθυνση των πρωτοβουλιών της Κομισιόν που θα εκτυλιχθούν τους επόμενους μήνες.
Αυτό το οποίο για την ώρα κρατάμε ως δεδομένο στον τρόπο λειτουργίας της νέας Επιτροπής είναι μία (αναπόφευκτη;) συγκεντρωτική προσέγγιση από την ίδια την πρόεδρό της. Οι πολιτικοί της αντίπαλοι προφανώς και της χρεώνουν σκοπιμότητες. Αξιολογούν ότι μεθοδεύει τις διαδικασίες προκειμένου να ελέγξει τόσο την κατεύθυνση των ευρωπαϊκών κονδυλίων όσο και τους χρόνους και τρόπους εκταμίευσής τους. Ένας τέτοιος ισχυρισμός, κατά την άποψή μας, θα είχε εν μέρει βάση αν αφορούσε αποκλειστικά τη συζήτηση για τον επόμενο κοινοτικό προϋπολογισμό της περιόδου 2028-2034. Και στο συγκεκριμένο θέμα, κατανοούμε και τη διαφαινόμενη δυσαρέσκεια ειδικά σε επίπεδο Συμβουλίου που επιζητά μεγαλύτερο συμμετοχή σε έναν άτυπο διάλογο που ενίοτε εξελίσσεται «για αυτό, χωρίς αυτό».
Υπάρχει ωστόσο και άλλη μία ανάγνωση που οφείλουμε να έχουμε κατά νου. Σε μία περίοδο που η ΕΕ δε διαθέτει (πολιτικά) ισχυρό γαλλογερμανικό άξονα, η Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν είναι εκ των πραγμάτων εκείνη που καλείται να διαμορφώσει ταχύτατες αποφάσεις για ζητήματα που χαρακτηρίζονται από έντονα διαφορετικές προσεγγίσεις μεταξύ των κρατών-μελών. Η επιλογή συνεπώς να προχωρά σε προτάσεις έχοντας γνώση των θέσεων των κρατών – μελών (όσων τέλος πάντων έχουν και για τους τομείς που έχουν) χωρίς να έχει εξαντλήσει τα περιθώρια προκαταρκτικού διαλόγου δεν μας ξενίζει ιδιαίτερα.
Επί της ουσίας, αυτό που εν τέλει συμβαίνει είναι να θέτει τα ίδια τα κράτη-μέλη προ συγκεκριμένων προτάσεων και να τα πιέζει να τοποθετηθούν σε συντομότερους -όπου είναι εφικτό- χρόνους. Και πάλι, όμως -και σύμφωνα με τον τρόπο λήψης αποφάσεων εντός ΕΕ- οι ίδιες οι χώρες θα διαμορφώσουν τις ισορροπίες αναφορικά με τις πολιτικές που θα κληθεί να ακολουθήσει η Ένωση. Τόσο η ουσία όσο και οι χρόνοι συμφωνίας πρακτικά ελέγχεται στο μεγαλύτερο βαθμό από αυτά και την κατά περίπτωση ομόφωνη ή πλειοψηφική τοποθέτησή τους.
Έχοντας επισημάνει τα παραπάνω, προφανώς και η ανάγκη για διαφάνεια και αξιοποίηση του συνόλου των δυνατοτήτων των αξιωματούχων των Βρυξελλών αποτελούν βασικά ζητούμενα. Πολλοί στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αλλά και στην έδρα των ευρωπαϊκών θεσμών συχνά μιλούν απαξιωτικά για τα «ευρωστελέχη». Επιτρέψτε μας -ειδικά για ένα σημαντικό μέρος τους που συνήθως βρίσκεται σε θέσεις ευθύνης- να έχουμε διαφορετική άποψη. Βασιζόμενοι τόσο στην ελληνική εμπειρία της προηγούμενης δεκαετίας όσο και στην (όποια) γνώση της λειτουργίας της «γραφειοκρατίας της ΕΕ» διαθέτουμε. Η τεχνογνωσία, ενίοτε και η εμπειρία τους, είναι εξαιρετικά χρήσιμη, ειδικότερα αν συνδέεται με ευρύτερη εξοικείωσή τους με την αγορά και τον ιδιωτικό τομέα, χαρακτηριστικό που η αλήθεια είναι ότι δε συναντά κανείς εν αφθονία στους διαδρόμους των οργάνων.
Διαβάστε περισσότερα άρθρα της στήλης ΑΘΗΝΑ-ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ
Ακολουθήστε το insider.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.
