Η συζήτηση γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη επικεντρώνεται συνήθως στις εταιρείες που προμηθεύουν τα απαραίτητα εξαρτήματα για τα data centers και καταγράφουν εντυπωσιακά κέρδη. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά της αγοράς: οι εταιρείες που αγοράζουν μνήμες και μέσα αποθήκευσης για να τα ενσωματώσουν σε κονσόλες παιχνιδιών, υπολογιστές και άλλες ηλεκτρονικές συσκευές. Αν και δεν ευθύνονται οι ίδιες για την έλλειψη αυτών των εξαρτημάτων, βλέπουν τα προϊόντα τους να γίνονται ακριβότερα εξαιτίας της.
Η αιτία βρίσκεται στη μετατόπιση των προτεραιοτήτων της βιομηχανίας μνήμης. Οι κατασκευαστές κατευθύνουν ολοένα μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής τους προς μνήμες που προορίζονται για servers και εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης. Ταυτόχρονα, οι μεγάλες εταιρείες που διαχειρίζονται υπηρεσίες cloud αγοράζουν εκ των προτέρων μεγάλες ποσότητες μνήμης μέσω πολυετών συμφωνιών, με αποτέλεσμα να μένουν λιγότερα διαθέσιμα εξαρτήματα για κονσόλες, υπολογιστές και άλλες ηλεκτρονικές συσκευές.
Ως αποτέλεσμα, οι τιμές των μνημών έχουν εκτοξευθεί. Οι αυξήσεις στις συμβατικές μνήμες DRAM έφτασαν σε πρωτοφανή επίπεδα στις αρχές του 2026, ενώ οι τιμές μνήμης για προσωπικούς υπολογιστές αναμένεται να έχουν τουλάχιστον διπλασιαστεί. Όταν οι εταιρείες που διαχειρίζονται κέντρα δεδομένων είναι διατεθειμένες να πληρώσουν αυτές τις τιμές, οι προμηθευτές προτιμούν να διαθέσουν εκεί τα προϊόντα τους.
Οι πρώτες επιχειρήσεις που επηρεάζονται είναι οι κατασκευαστές τελικών προϊόντων. Η Sony και η Microsoft βασίζονταν επί χρόνια σε ένα μοντέλο όπου οι κονσόλες πωλούνταν σχεδόν στο κόστος παραγωγής και τα κέρδη προέρχονταν κυρίως από το λογισμικό και τις υπηρεσίες. Όταν όμως η μνήμη φτάνει να αντιστοιχεί περίπου στο 35% του συνολικού κόστους κατασκευής, η στρατηγική αυτή γίνεται δύσκολο να διατηρηθεί. Η Microsoft έχει ήδη αυξήσει τις τιμές του Xbox, ενώ η Sony εξετάζει το ενδεχόμενο να καθυστερήσει την κυκλοφορία του PlayStation 6 εάν οι τιμές των μνημών δεν σταθεροποιηθούν.
Το ίδιο ισχύει και για τα PC
Ανάλογες πιέσεις αντιμετωπίζουν και οι κατασκευαστές PC. Η αύξηση του κόστους μνήμης και αποθήκευσης αναγκάζει τις εταιρείες είτε να αυξήσουν τις τιμές των προϊόντων τους είτε να αποδεχθούν χαμηλότερα περιθώρια κέρδους. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι οι καταναλωτές θα διατηρούν τους υπολογιστές τους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ενώ οι πολύ οικονομικοί φορητοί υπολογιστές ενδέχεται να εξαφανιστούν τα επόμενα χρόνια.
Την ίδια στιγμή, οι εταιρείες που προμηθεύουν μνήμες και αποθηκευτικά μέσα επωφελούνται από τη σπανιότητα των προϊόντων τους. Η αυξανόμενη ζήτηση από τα κέντρα δεδομένων τους δίνει τη δυνατότητα να αυξάνουν τις τιμές και να εξασφαλίζουν πολυετείς συμφωνίες προμήθειας.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν ότι η επόμενη γενιά κονσολών μπορεί να πλησιάσει τα 1.000 δολάρια. Η αύξηση αυτή δεν θα οφείλεται απαραίτητα σε σημαντικές τεχνολογικές βελτιώσεις, αλλά κυρίως στο αυξημένο κόστος των εξαρτημάτων και ιδιαίτερα της μνήμης. Η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, επομένως, δεν ωφελεί ολόκληρο τον τεχνολογικό κλάδο με τον ίδιο τρόπο, αλλά δημιουργεί νικητές και χαμένους, ανάλογα με τη θέση κάθε εταιρείας στην αλυσίδα παραγωγής.
