Ελεγχόμενη ως προς το μέγεθος και ποιοτικά θωρακισμένη είναι η έκθεση των τεσσάρων συστημικών τραπεζών στη ναυτιλία, με το σχετικό ρίσκο να παραμένει διαχειρίσιμο, στηριζόμενο τόσο στη δομή των χρηματοδοτήσεων όσο και στην πιστωτική ποιότητα των εταιρειών.
Παρά το περιβάλλον αυξημένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας, ο ναυτιλιακός κλάδος εμφανίζεται, έως σήμερα, ωφελημένος, με τους ναύλους (freight rates) να κινούνται σε υψηλότερα επίπεδα τόσο στη dry bulk αγορά όσο και στα tankers. Η αύξηση του κόστους καυσίμων, ασφάλισης και οι αναποτελεσματικότητες στις θαλάσσιες διαδρομές (route inefficiencies) ενσωματώνονται στις τιμές, δεδομένης της χαμηλής ελαστικότητας της ζήτησης (inelastic demand).
Στην πράξη, η επίπτωση δεν εντοπίζεται στα περιθώρια κέρδους των ναυτιλιακών εταιρειών, αλλά μετακυλίεται στην τελική τιμή, ενισχύοντας τις πληθωριστικές πιέσεις (pass - through effect to end - prices).
Το βασικό ανοικτό ζήτημα αφορά τη διαθεσιμότητα χωρητικότητας, ιδίως στον κλάδο των δεξαμενόπλοιων, σε ένα σενάριο όπου μέρος της παγκόσμιας προσφοράς παραμένει «δεσμευμένο» (locked capacity) για παρατεταμένο χρονικό διάστημα, χωρίς επαρκείς εναλλακτικές διαδρομές. Σε μια τέτοια περίπτωση, ενδέχεται να προκύψουν ήπιες και διαφοροποιημένες πιέσεις σε επιμέρους χαρτοφυλάκια, σύμφωνα με τραπεζικά στελέχη.
Ωστόσο, σε επίπεδο εγχώριου τραπεζικού συστήματος, η έκθεση παραμένει διαχειρίσιμη. Η πρακτική δείχνει ότι οι ναυτιλιακές εταιρείες διατηρούν ισχυρές σχέσεις με τις τράπεζες, γεγονός που λειτουργεί αποτρεπτικά έναντι αθετήσεων ακόμη και σε περιόδους αυξημένης μεταβλητότητας. Ως εκ τούτου, η συμπεριφορά αποπληρωμών παραμένει σταθερή, περιορίζοντας τον πιστωτικό κίνδυνο.
Συνολικά, η αξιολόγηση παραμένει συγκρατημένα θετική, χωρίς ενδείξεις άμεσης επιδείνωσης της ποιότητας των χαρτοφυλακίων.
Οι τράπεζες διατηρούν αρκετά επιλεκτικά διαμορφωμένα χαρτοφυλάκια υψηλής πιστωτικής ποιότητας, με δείκτες δανεισμού προς αξία εξασφαλίσεων χαμηλότερη του 50%. Η συγκεκριμένη διάρθρωση συνεπάγεται αυξημένα περιθώρια ασφάλειας και περιορισμένο δείκτη ζημίας σε περίπτωση αθέτησης, ενισχύοντας την ανθεκτικότητα του χαρτοφυλακίου έναντι διακυμάνσεων της ναυλαγοράς. Εξ ου και οι τράπεζες διατηρούν χαμηλές έως μηδαμινές προβλέψεις για τα δάνεια της κατηγορίας.
Στα τέλη χρήσης 2025, η λογιστική αξία δανείων μετά από προβλέψεις διαμορφώνονταν στα 13,022 ευρώ, αυξημένη κατά 800 εκατ. ευρώ περίπου από τα τέλη του 2024. Σε επίπεδο συνόλου ενήμερων δανείων, η ποσόστωση των ναυτιλιακών δανείων κινείται σε μεσαία μονοψήφια επίπεδα. Τα δεδομένα αυτά επιβεβαιώνουν τον ελεγχόμενο χαρακτήρα της χρηματοδότησης του κλάδου, χωρίς ενδείξεις συγκέντρωσης κινδύνου, παρά τη διαχρονικά ισχυρή παρουσία των ελληνικών τραπεζών στη ναυτιλία.
Σε ό,τι αφορά το FX, ενδεχόμενη αποδυνάμωση του δολαρίου θα είχε αρνητική επίπτωση στη γραμμή παραγωγής καθαρών εσόδων από τόκους. Ωστόσο, μια τέτοια εξέλιξη εκτιμάται ότι θα αποτελεί ένδειξη ευρύτερων μακροοικονομικών ανισορροπιών, οι οποίες θα έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα για το τραπεζικό σύστημα σε σχέση με τη μεμονωμένη επίδραση στα τραπεζικά έσοδα.
