10 μοντέλα, που έγραψαν ιστορία τα τελευταία 60 χρόνια

Ποιος να το περίμενε, ότι μία αμερικανική φίρμα θα έβαζε τα γυαλιά στους Ευρωπαίους, όσον αφορά στην ηλεκτροκίνηση; Βεβαίως, είχαν προηγηθεί του Tesla Model S άλλα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, όπως το Nissan Leaf, όμως οι Αμερικάνοι έπιασαν πρώτοι το νόημα προσφέροντας ένα «πράσινο» μοντέλο με καταπληκτικές επιδόσεις και αυτονομίες της τάξης των 500 χιλιομέτρων. Ακριβώς δηλαδή τις προδιαγραφές, που θα έχουν και τα ηλεκτρικά μοντέλα, τα οποία θα δούμε να κατακλύζουν την παγκόσμια αγορά τα επόμενα χρόνια.

To Τοyota Prius πρώτης γενιάς προκάλεσε τον…οίκτο του Ειδικού Τύπου κατά το λανσάρισμά του, καθώς ήταν αργό, «έπλεε» στον δρόμο, είχε αντιαισθητικό ντιζάιν και κόστιζε πανάκριβα. Όλοι οι ειδικοί πίστευαν, ότι θα αποτύχει εμπορικά, όμως λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο και πιο συγκεκριμένα, χωρίς εκείνους που ενδιαφέρονταν για το περιβάλλον και την εξοικονόμηση καυσίμου, ενώ έβλεπαν μακριά στο μέλλον. Η Toyota το αντιλήφθηκε αυτό πριν από όλους, καθιέρωσε την υβριδική τεχνολογία και το Prius κυκλοφορεί στην τέταρτη γενιά του διαψεύδοντας τις Κασσάνδρες.

Η σειρά S-class χρησιμοποιήθηκε διαχρονικά από τη Mercedes ως πλατφόρμα για το λανσάρισμα νέων τεχνολογιών. Σε τέτοια μοντέλα εφάρμοσαν οι Γερμανοί για πρώτη φορά το 1959 τη ζώνη απορρόφησης ενέργειας του αμαξώματος κατά τις συγκρούσεις, το πρώτο ηλεκτρονικό ABS (1978), τον αερόσακο μαζικής παραγωγής (1981) και το Cruise Control (1999). Η Mercedes S-class Coupe του 1995 είχε όμως το προνόμιο, να γίνει το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής με σύστημα ευστάθειας ESP στον προαιρετικό εξοπλισμό της. Δύο χρόνια αργότερα απέτυχε η Mercedes A-class στο Τεστ Ταράνδου, εφοδιάστηκε στάνταρ με ESP και αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν και οι ανταγωνιστές της.

To Croma λανσαρίστηκε το 1985 και ήταν ένα κράμα από Alfa Romeo 164, Lancia Thema και Saab 9000, ενώ δεν θεωρήθηκε ποτέ ιδιαίτερα όμορφο ούτε και καλό. Ωστόσο, το Croma TD i.e., που παρουσιάστηκε το 1987,  χαρακτηρίζεται σημαντικό, καθώς καθιέρωσε τον πρώτο ντιζελοκινητήρα άμεσου ψεκασμού χωρίς το χαρακτηριστικό κροτάλισμα των προηγουμένων και με σαφώς καλύτερη απόδοση. Είχε προηγηθεί ένα άλλο σημαντικό ντιζελοκίνητο αυτοκίνητο, η Mercedes 300 SC του 1977 με Turbodiesel και το 1997 ακολούθησε η καινοτόμα Alfa Romeo JT με σύστημα ψεκασμού υψηλής πίεσης Commonrail.

Τι δουλειά έχει ένα συντηρητικό Honda Accord στην παρέα των μοντέλων, που έχουν γράψει ιστορία; Ο λόγος είναι απλός. Το Accord υπήρξε το πρώτο αυτοκίνητο με δορυφορικό σύστημα πλοήγησης, ενώ κυκλοφόρησε με το συγκεκριμένο αξεσουάρ μόνον στην Ιαπωνία. Τελικά απέτυχε εμπορικά, αφού η συγκεκριμένη συσκευή ήταν πανάκριβη και αύξανε την τιμή του αυτοκινήτου κατά 25%, οπότε ήταν προφανές, ότι δεν υπήρχε ανάλογη ζήτηση από τους αγοραστές.

Μέχρι το λανσάρισμα του Rancho, αποτελούσαν τα SUV άγνωστη έννοια και κυριαρχούσαν στο χώμα μόνον καθαρόαιμα οχήματα εκτός δρόμου. Η Simca παρουσίασε το Rancho σε μία φάση, όπου αργοπέθαινε και αυτό αδίκησε το πρώτο μοντέλο ελεύθερου χρόνου (SUV) στην ιστορία της αυτοκίνησης, το οποίο ωστόσο δεν εφοδιαζόταν με τετρακίνηση. Το Rancho έβαζε γρίφους στους πελάτες, οι οποίοι δυσκολεύονταν να το κατηγοριοποιήσουν, όμως χάθηκε από το προσκήνιο μαζί με τη Simca, η οποία βαφτίστηκε το 1979 Talbot, για να βάλει οριστικά λουκέτο το 1983.

H ΒΜW μόλις είχε γλιτώσει τη χρεωκοπία και την εξαγορά της από τη Mercedes χάρη –μεταξύ άλλων- στο λανσάρισμα της σειράς 02 (1602, 1802, 2002), η οποία απετέλεσε στην εποχή της την επιτομή της σπορ λιμουζίνας. Κορυφαίος εκπρόσωπός της ήταν η έκδοση 2002 Turbo, που υπήρξε το πρώτο γερμανικό μοντέλο παραγωγής με υπερσυμπιεστή. Το αυτοκίνητο απέτυχε ωστόσο, καθώς συνέπεσε χρονικά με την πρώτη πετρελαϊκή κρίση, ενώ απαιτούσε τουλάχιστον 15 λίτρα αμόλυβδης ανά 100 χλμ. Λάθος timing για ένα μοντέλο κατά τα άλλα εξαιρετικό.

To ιαπωνικό μοντέλο έκανε τη δική του ανατροπή, καθώς έγινε το πρώτο μοντέλο εκτός των οχημάτων εκτός δρόμου, που εφοδιάστηκε με σύστημα τετρακίνησης. Ετσι πρόλαβε την Audi με το Quattro, που λανσαρίστηκε το 1980, ενώ το Leone έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές στην κεντρική και στη βόρεια Ευρώπη το 1979, όταν παρουσιάστηκε σε έκδοση στέισον βάγκον με κινητήρα 1,6 λίτρων και κίνηση στους τέσσερις τροχούς.

Mέχρι την παρουσίαση του Renault 16 είχαμε κλασικά σεντάν και στέισον βάγκον για επαγγελματίες και μεγάλες οικογένειες. Το γαλλικό μοντέλο άλλαξε τα δεδομένα με την κλίση του πίσω μέρους του αμαξώματός του, όπου υπήρχε μία πρακτική πέμπτη πόρτα για τον χώρο φόρτωσης. Το Renault 16 κατασκευαζόταν με επιτυχία επί 15 χρόνια, στη διάρκεια των οποίων πουλήθηκαν πάνω 1,85 εκατ. τέτοια μοντέλα και πέρασε στην ιστορία ως ο προπομπός όλων των σημερινών hatchback.

O προπάτορας όλων των σύγχρονων μίνι έφερε την επανάσταση με την αξιοποίηση κάθε εκατοστού του αμαξώματος. Η ιδιοφυής κατασκευή του σερ Άλεκ Ισιγόνης μετέφερε τέσσερις επιβάτες, αν και το μήκος της περιοριζόταν στα τρία μέτρα, χάρη στο τετραγωνισμένο σχήμα της, την τοποθέτηση των τροχών στα άκρα, την εμπροσθοκίνηση και τον εγκάρσια τοποθετημένο κινητήρα. Επιβίωσε έως το 2000 και από εκεί και μετά κατασκεύασε η BMW μία νέα γενιά MINI με σχεδιαστικές συγγένειες με τις προηγούμενες, αλλά με κανονικές διαστάσεις και χωρίς επαναστατικές καινοτομίες.