Λαϊκισμός και εθνικισμός καλπάζουν, η σύγχρονη φιλελεύθερη δημοκρατία κινδυνεύει, το ευρωπαϊκό οικοδόμημα απειλείται ευθέως από τη σταδιακή  γιγάντωση των φαινομένων των καιρών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αποδείξει στο παρελθόν ότι όταν βρίσκεται αντιμέτωπη με υπαρξιακές προκλήσεις, μπορεί να τις ξεπεράσει μόνο με μια επιλογή: τη βαθύτερη ενοποίηση. Το έκανε στα μέσα της δεκαετίας του 1980, με την Ενιαία Πράξη, το έκανε και το 1990, με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, το επανέλαβε αργότερα με τη Συνθήκη της Λισσαβόνας και τις αλλαγές που επέφερε η κρίση.

Βαθύτερη ενοποίηση σημαίνει, όμως, γερή στρατηγική, σημαίνει θετικές πολιτικές δυνάμεις, πρόσωπα που είναι σε θέση να προσφέρουν κι όχι να αποδομήσουν. Η νέα σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα κρίνει εν πολλοίς τις καίριες επιλογές του μέλλοντος, τον χαρακτήρα και την κατεύθυνσή τους. Αν πρέπει να του πιστώσουμε μια αποτυχία μέχρι σήμερα, είναι το γεγονός ότι δεν έχει καταφέρει να επικοινωνήσει αποτελεσματικά τον μείζονα ρόλο του στην καθημερινότητα του ευρωπαίου πολίτη. Το Ευρωκοινοβούλιο δεν είναι ένας χώρος ατέρμονων, ατελέσφορων συζητήσεων, είναι μήτρα σημαντικών αποφάσεων. Συναποφασίζει περίπου στο 80%  των περιπτώσεων (με το Συμβούλιο Υπουργών) για ζητήματα που αφορούν και την τελευταία πτυχή της ζωής μας, από τα προσωπικά δεδομένα ως την προστασία του περιβάλλοντος. Έχει τεράστια σημασία ποιοι θα είναι οι εθνικοί εκπρόσωποι, ποιοι θα ψηφίζουν «εκεί» για λογαριασμό όσων είναι «εδώ».

Η Νέα Δημοκρατία, με τη νίκη της σε αυτές τις εκλογές, έχει μία και μοναδική προτεραιότητα. Να παραμερίσει τις δυνάμεις εκείνες που νοούνται ως εχθρικές για την Ευρώπη, να κατακτήσει για τη χώρα τη θέση που της αξίζει στον ευρωπαϊκό χάρτη, με συντεταγμένες την επανεκκίνηση της Οικονομίας, την Πρόοδο και την Ανάπτυξη.  Η ανάπτυξη ενός ασφαλούς περιβάλλοντος για τη χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της Καινοτομίας και της νέας επιχειρηματικότητας, καθώς και η πρόκριση ενός βιώσιμου μοντέλου στο πεδίο της ενεργειακής μετάβασης με οικολογικές φιλοδοξίες, είναι και προσωπικοί μου στόχοι.

Το αποτέλεσμα αυτών των ευρωεκλογών θα είναι κόλαφος για τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, απάντηση στις στρεβλές πολιτικές, τις εμμονές, τα λάθη και τις παραλείψεις των τελευταίων τεσσάρων ετών. Τυχόν εθνικές εκλογές θα έκαναν τις αναφορές στον ΣΥΡΙΖΑ να γίνονται μονίμως πλέον σε παρελθόντα χρόνο, δυστυχώς όμως η επιθυμία για την εξουσία, την κυβερνητική καρέκλα, είναι ακόρεστη και δεν μπορεί να υποσχεθεί υπερβάσεις, με μοναδικό γνώμονα το καλό της χώρας. Η δεκαετής κρίση έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια της στην ελληνική κοινωνία, με αφανισμό της μεσαίας τάξης, συντάξεις πείνας, ισχνούς μισθούς κάτω των 500 ευρώ μηνιαίως για μισό εκατομμύριο Έλληνες, περίπου έναν στους πέντε στον ιδιωτικό τομέα, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ. Κάθε μέρα που περνάει χωρίς η χώρα να μπαίνει οριστικά σε τροχιά αλλαγής, συνιστά χαμένο - πολύτιμο - χρόνο.

Η Ευρώπη διαθέτει λύσεις και εργαλεία που έχουν τη δυνατότητα να απελευθερώσουν υγιείς δυνάμεις για την Ελλάδα, και όχι μόνο. Σημασία έχει να γεφυρωθούν τα χάσματα, να εξαλειφθούν οι πολλές ταχύτητες, να αμβλυνθούν οι ασυμμετρίες. Να δοθεί ώθηση στη χώρα. Είναι στοίχημα κι επιταγή μαζί.

Κι όσο για τους απανταχού αμφισβητίες του ευρωπαϊκού οράματος; Την απάντηση έχει δώσει σε μια από τις επιστολές του ο Αλμπέρ Καμύ: «Η Ευρώπη θα χρειαστεί ακόμα να γίνει. Πάντα χρειάζεται να γίνει. Αλλά τουλάχιστον θα 'ναι ακόμα η Ευρώπη. Τίποτα δεν θα 'χει χαθεί»