Του Μιχάλη Ιακωβίδη 

Το φαινόμενο με το H&M στο Αγρίνιο ούτε σοκάρει κανέναν, ούτε ήταν κάτι το οποίο δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε να γίνεται και σε πολλές άλλες πόλεις στην Ελλάδα. Οι πολιτικοί μας, αλλά και συγκεκριμένη μερίδα του λαού μας, έχουν μια παθολογική σχέση μίσους με τους ξένους, τις πολυεθνικές, τις ιδιωτικοποιήσεις και τις «ελεύθερες» αγορές στην Ελλάδα. Αυτό από μόνο του θα ήταν αρκετά προβληματικό, αν δεν συνδυαζόταν με μια ασύλληπτη υποκρισία.


Ακόμα και το 2017, αν μιλήσεις για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ οι πύρινοι λόγοι και οι κραυγές ακούγονται παντού και δυνατά. Συνήθως από τους ίδιους αυτούς που κοιτάνε το i-Phone τους με λογαριασμό σε κάποια από τις ιδιωτικές εταιρείες τηλεφωνίας που προέκυψε μετά από την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ. Πολύ πιθανό μάλιστα την περίοδο εκείνη να έβγαζαν τους ίδιους πύρηνους λόγους για τη συγκεκριμένη ιδιωτικοποίηση. Αλήθεια, θυμάστε τη ρητορεία τότε; Θα αυξηθούν οι τιμές, δεν θα έχει ο κόσμος τηλέφωνα (ξεχνώντας πως έπρεπε να έχεις μέσο τότε για να βάλεις τηλέφωνο), οι υπηρεσίες θα είναι χειρότερες κλπ.

Εκείνοι που υψώνουν το ανάστημά τους στα Η&M είναι οι ίδιοι που ψωνίζουν από τα Lidl, πάνε όποτε μπορούν στα ΙΚΕΑ. Παλιότερα τα έπαιρναν στα ταξίδια από το εξωτερικό ή έβαζαν κάποιους να τα φέρουν (οι γνωστές σκηνές στο Ελληνικό με τους φορτωμένους φίλους από τα ξένα). Ή πολλές φορές και από το Internet.

Αυτό το οποίο γίνεται πρακτικά δεν είναι πως τα H&M θα κρατηθούν μακρία από το Αγρίνιο. Σε μια αγορά παγκόσμια αυτό δεν γίνεται. Αυτό που θα γίνει με τον προστατευτισμό είναι πως οι τοπικοί μαγαζάτορες θα μπορούν να κρατούν πιο ψηλά τις τιμές τους, σε μια τοπική ουτοπία η οποία όμως ούτε διατηρήσιμη είναι, ούτε αλλάζει κάτι. Τα τοπικά καταστήματα θα αδειάζουν όλο και περισσότερο και τα καταστήματα εκτός Αγρινίου (πολυεθνικών και μη) θα θυσαυρίζουν.

Στην Ελλάδα υπάρχει μια τρομακτικά στρεβλή οικονομία, στην οποία συγκεκριμένοι μισθοί  και εισοδήματα μειώνονται ραγδαία (κυρίως του ιδιωτικού τομέα) ενώ άλλοι ακόμα συντηρούνται ή υπάρχουν σε λιγότερο μειωμένα επίπεδα. Αυτό, καθώς και τα μαύρα λεφτά έχουν διατηρήσει τέτοιου είδους καταστήματα για καιρό τώρα, με αρκετά να κλείνουν αλλά χωρίς τις τιμές να πέφτουν με τον ίδιο ρυθμό που πέφτουν τα εισοδήματα. Το αποτέλεσμα είναι οι άνθρωποι να συρρέουν εκεί που οι τιμές είναι πιο λογικές: στα Lidl, στα ΙΚΕΑ αλλά και σε ελληνικές αλυσίδες. Το μόνο που καταφέρνει ο προστατευτισμός είναι μια μη διαχειρίσιμη κατάσταση να συνεχιστεί για λίγο περισσότερο, πριν έρθει το αναπόφευκτο.

Οι άνθρωποι αντιδρούν στην Ελλάδα με το θυμικό και την ιδεοληψία. Ψωνίζουν όμως με βάση τη λογική και το τι έχει το πορτοφόλι τους μέσα.