Μόνιμη επωδός του ΔΝΤ είναι πως θα πρέπει να μειωθούν οι φοροαπαλλαγές στην Ελλάδα και να διευρυνθεί η φορολογική βάση. Άλλωστε για αυτό επέβαλε στην κυβέρνηση να ψηφίσει τη μείωση του αφορολόγητου ορίου για το 2020, από τα 8.636 ευρώ στην περιοχή των 5.700 ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι θα πληρώνουν φόρο και όσοι αμείβονται με 500 ευρώ το μήνα.
Στοιχεία για τις φορολογικές δαπάνες που ενσωματώνει ο προϋπολογισμός, δηλαδή για τις φοροαπαλλαγές, δείχνουν πως το ΔΝΤ μάλλον έχει… δίκιο να επικεντρώνει την προσοχή του στις εκπτώσεις φόρων.
Το 2018 οι φοροαπαλλαγές ανήλθαν συνολικά σε 774 και «επιβάρυναν» τον προϋπολογισμό με 7,7 δισ. ευρώ. Πέρυσι οι φοροαπαλλαγές ήταν 768 και κόστισαν 4,13 δισ. ευρώ στον προϋπολογισμό. Το Σεπτέμβριο του 2015, οι φορολογικές δαπάνες έφθαναν τις 715 και το συνολικό τους κόστος στον προϋπολογισμό ήταν στα 3,041 δισ. ευρώ. Δηλαδή πιο απλά, μέσα σε τρία χρόνια το κόστος των φορολογικών δαπανών αυξήθηκε κατά 4,4 δισ. ευρώ!
Σύμφωνα με τα στοιχεία που ενσωματώνονται στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για τις φορολογικές δαπάνες, στη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων ισχύουν 120 φοροαπαλλαγές με δημοσιονομικό κόστος 1,062 δισ. ευρώ, ενώ στη φορολογία εισοδήματος νομικών προσώπων ισχύουν 121 φορολογικές απαλλαγές συνολικού ύψους 3,250 δισ. ευρώ.
Αλλά και στους έμμεσους φόρους οι φοροαπαλλαγές έχουν ισχυρό αποτύπωμα. Μόνον οι 14 από τις 85 φοροαπαλλαγές στον ΦΠΑ κοστίζουν στον προϋπολογισμό 1,27 δισ. ευρώ, ενώ οι 44 φορολογικές απαλλαγές που σχετίζονται με τους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης κοστίζουν στον προϋπολογισμό 1,28 δισ. ευρώ.
