Προειδοποίηση για τις πολλαπλές επιπτώσεις της νέας ανάφλεξης στην περιοχή του Κόλπου απευθύνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προειδοποιώντας πως πέρα από τις άμεσες επιπτώσεις, η σύγκρουση μεταξύ Ιράν, Ισραήλ και ΗΠΑ δημιουργεί ευρύτερους κινδύνους για τη δημόσια υγεία στην ευρύτερη (και) πολύπαθη περιοχή. Οι τρέχουσες εκτιμήσεις δείχνουν ότι περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι στο Ιράν έχουν μετεγκατασταθεί σε άλλες περιοχές της χώρας λόγω ανασφάλειας και έως και 700.000 άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί εσωτερικά στον Λίβανο, με πολλούς σε υπερπλήρη συλλογικά καταφύγια υπό επιδεινούμενες συνθήκες δημόσιας υγείας, με περιορισμένη πρόσβαση σε ασφαλές νερό, αποχέτευση και συνθήκες υγιεινής. Αυτή η εξελισσόμενη υγειονομική κρίση αυξάνει τον κίνδυνο αναπνευστικών λοιμώξεων, διαρροϊκών ασθενειών και άλλων μεταδοτικών ασθενειών, ιδίως για τους πιο ευάλωτους πληθυσμούς, όπως είναι οι γυναίκες και τα παιδιά.
Περιβαλλοντικοί κίνδυνοι από τον βομβαρδισμό υποδομών πετρελαίου
Οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι αποτελούν επίσης μια αυξανόμενη ανησυχία. Στο Ιράν, οι πυρκαγιές πετρελαίου και ο πυκνός, τοξικός καπνός από τις κατεστραμμένες υποδομές εξέθεσαν τις κοντινές κοινότητες σε τοξικούς ρύπους που ενδεχομένως να προκαλέσουν αναπνευστικά προβλήματα, ερεθισμό των ματιών και του δέρματος. Επιπλέον ελλοχεύει ο κίνδυνος της μόλυνσης του νερού και της αλυσίδας τροφίμων τροφίμων.
54 Δομές Υγείας έκλεισαν στον Λίβανο
Παράλληλα, η πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας περιορίζεται ολοένα και περισσότερο σε αρκετές χώρες. Στον Λίβανο, 49 κέντρα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και πέντε νοσοκομεία έκλεισαν μετά από διαταγές εκκένωσης που εξέδωσε ο ισραηλινός στρατός, μειώνοντας τη διαθεσιμότητα βασικών υπηρεσιών καθώς αυξάνονται οι ιατρικές ανάγκες.
Στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, οι αυξημένοι περιορισμοί κυκλοφορίας και το κλείσιμο σημείων ελέγχου καθυστερούν την πρόσβαση των ασθενοφόρων και των κινητών κλινικών σε διάφορες επαρχίες της Δυτικής Όχθης. Στη Γάζα, οι ιατρικές εκκενώσεις παραμένουν σε αναστολή από τις 28 Φεβρουαρίου, ενώ τα νοσοκομεία συνεχίζουν να λειτουργούν υπό πίεση εν μέσω συνεχιζόμενων ελλείψεων φαρμάκων, ιατρικών εφοδίων και καυσίμων, τα οποία κατανέμονται με δελτίο ώστε να δοθεί προτεραιότητα σε βασικές υπηρεσίες υγείας, όπως η επείγουσα περίθαλψη και η φροντίδα τραυμάτων, οι υπηρεσίες μητρικής και νεογνικής φροντίδας και η διαχείριση μεταδοτικών ασθενειών.
Επιπτώσεις από τους περιορισμούς στις πτήσεις σε 1,5 εκατ. ωφελούμενους του ΠΟΥ
Οι προσωρινοί περιορισμοί στον εναέριο χώρο έχουν διαταράξει την κυκλοφορία ιατρικών προμηθειών από τον παγκόσμιο κόμβο logistics του ΠΟΥ, στο Ντουμπάι. Επηρεάζονται περισσότερα από 50 αιτήματα έκτακτης ανάγκης για προμήθειες, που προορίζονται να ωφελήσουν πάνω από 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους (ωφελούμενους των δράσεων του ΠΟΥ) σε 25 χώρες, με αποτέλεσμα σημαντικές καθυστερήσεις.
Καθυστερεί και η παροχή εμβολίων για τη χολέρα
Οι τρέχουσες αποστολές προτεραιότητας περιλαμβάνουν προμήθειες που έχουν προγραμματιστεί για το Αλ Αρίς της Αιγύπτου για την υποστήριξη της αντίδρασης στη Γάζα, καθώς και για τον Λίβανο και το Αφγανιστάν. Η πρώτη αποστολή, που περιέχει προμήθειες αντιμετώπισης της χολέρας για τη Μοζαμβίκη, αναμένεται να αναχωρήσει από τον κόμβο την επόμενη εβδομάδα.
115 εκατ. άνθρωποι χρειάζονται στήριξη στην ευρύτερη περιοχή
Η κλιμάκωση έρχεται σε μια εποχή που οι ανθρωπιστικές ανάγκες στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου ήταν ήδη από τις υψηλότερες στον κόσμο. Σε όλη την περιοχή, 115 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια – πληθυσμός που αντιστοιχεί στο 50% των ανθρώπων που έχουν ανάγκη παγκοσμίως - ενώ οι εκκλήσεις για επείγουσα ανθρωπιστική βοήθεια στον τομέα της υγείας παραμένουν υποχρηματοδοτούμενες κατά 70%.
Χωρίς προστασία για την υγειονομική περίθαλψη, διαρκή πρόσβαση σε ανθρωπιστική βοήθεια και ισχυρότερη οικονομική και επιχειρησιακή υποστήριξη για την ανθρωπιστική υγειονομική ανταπόκριση, η πίεση στους ευάλωτους πληθυσμούς και στα ήδη εύθραυστα συστήματα υγείας θα συνεχίσει να αυξάνεται.
Ο ΠΟΥ καλεί όλα τα μέρη να προστατεύσουν τους αμάχους και την υγειονομική περίθαλψη, να διασφαλίσουν την απρόσκοπτη και διαρκή πρόσβαση της ανθρωπιστικής βοήθειας και να επιδιώξουν την αποκλιμάκωση της σύγκρουσης, ώστε οι κοινότητες να μπορέσουν να αρχίσουν να ανακάμπτουν και να κινούνται προς την ειρήνη.