Μια πολύ ενημερωτική συζήτηση με έναν… γεωργό

«Φίλτατε σε θυμήθηκα και σε …μιμήθηκα.

Θυμήθηκα εκείνες τις συζητήσεις που είχες τον Ιούλιο στο Οροπέδιο στην Κρήτη και θέλησα να σε μιμηθώ.

Να λοιπόν τι συνέβη. Τις τελευταίες ημέρες βρέθηκα για οικογενειακές υποχρεώσεις στη Φθιώτιδα. Και χθες βράδυ σε ένα χωριό στην νότια Φθιώτιδα είχα - με την συνοδεία τσίπουρου και σπληνάντερου, ναι καλά διάβασες σπληνάντερου - μια συζήτηση που νομίζω θα την βρεις ενδιαφέρουσα.

Προσωπικά εμένα το μυαλό δεν είχε πάει εκεί, γι’ αυτό ξαφνιάστικα για να είμαι ειλικρινής και αποφάσισα να σου στείλω αυτό το σημείωμα.

Η παρέα ήταν αγρότες της περιοχής και το θέμα της συζήτησης πιο άλλο οι τιμές, οι τιμές στα λιπάσματα, στους καρπούς, στα εργατικά, στο ηλεκτρικό και τέλος δεν έχει...

Όμως αυτό που με ξάφνιασε ήταν ο τρόπος με τον οποίο όλοι τους συμφωνούσαν για την πολύ μεγάλη ζημιά που μας περιμένει από την μεγάλη ξηρασία στα... ποτάμια της Ευρώπης.

Θα είμαι σύντομος για να μη σε κουράζω. Αυτό που για μένα ήταν απλά μία ενδιαφέρουσα είδηση, μια παράδοξη εικόνα, ένα παλαιό γερμανικό πολεμικό στον Δούναβη ή έστω κάποιες επιγραφές που βγήκαν έξω από νερό, για εκείνους έλεγε εντελώς διαφορετικά πράγματα.

Έτσι κατάλαβα και τι εννοούσε εκείνη επιγραφή στην όχθη του Ρήνου που εμφανίσθηκε λόγω της πτώσης της στάθμης. Εκείνη που έλεγε λίγο πολύ ότι αν διαβάζετε αυτή η επιγραφή -σκαλισμένη στην πέτρα- ετοιμασθείτε για μεγάλα δεινά...

Πάλι πολυλογώ... Λοιπόν αυτή η ξηρασία που έχει χαμηλώσει τόσο την στάθμη των ποταμών, του Λίγηρα, του Δούναβη, του Ρήνου, σημαίνει πράγματα πολλά δεινά «για τα επόμενα χρόνια», όπως μου εξήγησαν οι συνομιλητές μου για πολλούς λόγους.

Ο πρώτος βέβαια είναι ότι η φετινή σοδιά, σε ότι ποτίζεται από τα ποτάμια, θα είναι πολύ μικρότερη και πολύ πιο αδύναμη.

Ο καρπός που θα βγει και θα κρατηθεί για σπόρος ειδικά για τις ζωοτροφές θα είναι πολύ πιο αδύναμος καθώς η γη, από την μία λόγω του λιγότερου νερού και από την άλλη λόγω του λιγότερου λιπάσματος, καθώς οι τιμές έχουν εκτιναχθεί στα ύψη, κινδυνεύει να είναι τόσο αδύναμος που να μη μπορεί να αποδώσει τα συνηθισμένα τον επόμενο χρόνο.

Το κακό όμως δεν σταματάει εκεί. Όπως μου εξήγησαν αν η γη λιπανθεί και ποτιστεί λιγότερο από όσο χρειάζεται, θα αργήσει να «συνέλθει»... Θα χρειασθεί πολύ περισσότερο χρόνο από ότι συνήθως για να είναι το ίδιο παραγωγική με πριν.

Και βέβαια ποιος μας λέει ότι και ο επόμενος χρόνος θα έχει επάρκεια βροχών στον χρόνο και στην ποσότητα που η γη την χρειάζεται;

Με άλλα λόγια η ξηρασία που σκοτώνει τα ψάρια στα μεγάλα ποτάμια της Ευρώπης δεν είναι μόνο μια στενάχωρη εικόνα στην τηλεόραση.

Είναι χαμηλότερη παραγωγή τα επόμενα χρόνια, είναι μεγαλύτερες τιμές για τον επόμενο χρόνο πολύ πάνω από ότι συμβαίνει σήμερα.

Και βέβαια όπως καταλαβαίνεις αυτό οδηγεί στο να «χαλάνε» - όπως λένε και οι φίλοι σου οι κρητικοί - τα κοπάδια των ζώων που εκτρέφονται για τα γαλακτοκομικά αφού οι ζωοτροφές γίνονται και αυτές πιο ακριβές και πιο δύσκολες να εξασφαλισθούν σε καθετοποιημένες παραγωγές και βέβαια καταλήγουμε στο ακριβότερο και λιγότερο γάλα, τυρί, βούτυρο, γιαούρτι, κλπ.

Όλα αυτά οι συνομιλητές μου τα… μαντεύουν από τώρα για του χρόνου, με αφετηρία τις εικόνες από τα ποτάμια της βόρειας και της κεντρικής Ευρώπης...

Σκέψου λοιπόν ποιες μπορεί να ήταν οι «εμπειρίες» των ανθρώπων εκείνων που θεώρησαν αναγκαίο να χαράξουν εκείνη την επιγραφή που βγήκε στο φως, στον Ρήνο και να προειδοποιήσουν για το τι περιμένει αυτούς που τώρα λόγω της πτώσης της στάθμης του μπορούν να την διαβάζουν...

Ελπίζω να μη σε κούρασα, αλλά εγώ ξαφνιάστηκα από το πόσο διαφορετικά «διάβασα» εγώ εκείνη την πέτρινη επιγραφή και πόσο διαφορετικά την κατάλαβε η χθεσινή παρέα μου.

Σε χαιρετώ και θα τα πούμε σύντομα στην Αθήνα από κοντά...».