Σενάρια τρόμου για Σαντορίνη - Με προτάσεις ο Κυριάκος στις Βρυξέλλες - Οι «έξυπνοι» του ΝΑΤΟ

Απόλυτα δικαιολογημένη ανασφάλεια έχει σκεπάσει τη Σαντορίνη, την Αμοργό, την Ίο, την Ανάφη, αλλά και τα υπόλοιπα νησιά, από το συνεχές κούνημα. Ένας μεγαλύτερος σεισμός που δεν έρχεται για να εκτονωθεί η κατάσταση, ο φόβος μήπως ξυπνήσει το ηφαίστειο, η αμφιβολία που δεν αφήνει κανέναν να εφησυχάσει, έχουν βγάλει τους πάντες στον δρόμο.

Στον δρόμο και οι καθηγητές, ο καθένας με την επιστημονική του άποψη, για ένα φαινόμενο που τελικά ουδείς μπορεί να προβλέψει πως θα εξελιχθεί. Όπως είπε (ΕΡΤ) ο Κ. Συνολάκης καθηγητής Φυσικών Καταστροφών στο Πολυτεχνείο Κρήτης και ακαδημαϊκός, κατά τη σύσκεψη που έγινε στο Μαξίμου πριν την αναχώρηση του ΠΘ για Βρυξέλλες αναφέρθηκαν τρία σενάρια: α) να έχει ενεργοποιηθεί ένα ρήγμα, αντίστοιχο του ρήγματος που προξένησε τον μεγάλο σεισμό του 1956 (7,5 Ρίχτερ), β) να υπάρχει ενεργοποίηση του ηφαιστείου που είναι μέσα στην καλντέρα του νησιού της Σαντορίνης και γ) να είναι το υποθαλάσσιο ηφαίστειο που λέγεται Κολούμπο, βόρεια από τη Σαντορίνη, πηγαίνοντας προς την Ίο. Επικρατέστερο είναι το πρώτο. Φυσικά η ανάλυση σεναρίων από την ασφάλεια της περιοχής που βρίσκεσαι, δεν ανακουφίζει τους κατοίκους που φεύγουν άρον άρον με πλοία και αεροπλάνα από το ωραιότερο νησί του κόσμου.

Σεισμός Τραμπ

Σεισμός, με τη μεταφορική έννοια, προκλήθηκε και στις Βρυξέλλες μετά τις αποφασιστικές κινήσεις Τραμπ προς τους συμμάχους Καναδούς, το Μεξικό και την Κίνα. Και μπορεί το Μεξικό και τον Καναδά να τα χειρίστηκε κάπως, παίρνοντας μια παράταση ενός μήνα στην επιβολή δασμών 25% στα προϊόντα που εξάγει στις ΗΠΑ, όμως ο Τραμπ δεν έχει μιλήσει ακόμα για τους άλλους συμμάχους, τους Ευρωπαίους. Ή μάλλον μίλησε. Και είπε με παράπονο κάπως, εμείς οι ΗΠΑ τους βοηθάμε όλους, αλλά εμάς δεν μας βοηθάει κανένας.

Προτάσεις

Οι ευρωπαίοι καταρχήν παίρνουν τον χρόνο τους. Χθες έγινε η πρώτη άτυπη Σύνοδος Κορυφής για να δουν λιγάκι που βρίσκονται αμυντικά.

Προνοητικός ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είχε ήδη φροντίσει να πει όσα είχε να πει με άρθρο στους Financial Times. Σε αυτό, επαναφέρει την πρόταση για νέο εργαλείο ύψους 100 δισ. , κατά το πρότυπο του Μηχανισμού Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF), για τη χρηματοδότηση των συλλογικών αμυντικών δαπανών.

Όπως σημείωσε, η εξαγγελία και η χρηματοδότηση μιας τέτοιας μεγάλης ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας, την οποία θα ακολουθήσουν γρήγορα και άλλα εμβληματικά έργα, θα έχει άμεσο αντίκτυπο σε τέσσερις τομείς:

- Θα επέτρεπε στα κράτη μέλη και στην ΕΕ συνολικά να αντιμετωπίσουν καίριας σημασίας αδυναμίες στις αμυντικές τους δυνατότητες.

- Θα ενίσχυε την τεχνολογική και βιομηχανική βάση της Ευρώπης.

- Θα αύξανε εμφανώς τη συμβολή της Ευρώπης στο ΝΑΤΟ και θα ενίσχυε τη διατλαντική συνεργασία.

- Και τέλος, και ίσως το πιο σημαντικό, θα έστελνε ένα αδιαμφισβήτητο μήνυμα ότι η Ευρώπη είναι ενωμένη και αποφασισμένη, μια παγκόσμια δύναμη που πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη.

Όμως ο Κυριάκος υπενθύμισε και μια άλλη σημαντική πρόταση.

«Οι αμυντικές δαπάνες θα πρέπει να εξαιρεθούν από τους δημοσιονομικούς στόχους εκ των προτέρων. Αυτό θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να ξοδεύουν περισσότερα για την άμυνα, διατηρώντας παράλληλα τη δημοσιονομική αξιοπιστία και ευνοϊκές συνθήκες στις αγορές».

Πιέσεις

Είναι από τις λίγες φορές που η Ελλάδα αισθάνεται τόσο άνετα με τα ευρωπαϊκά και νατοϊκά της καθήκοντα καθώς, με το τελευταίο ο Κυριάκος θυμίζει στους ομολόγους του, ότι χάριν της γεωγραφίας, η χώρα αναγκάζεται να ξοδέψει πάρα πολλά για άμυνα που φυσικά τα στερούνται άλλοι τομείς, όπως η παιδεία, η οικονομία, και η υγεία.

Αυτά τα δις την φέρνουν στους εντάξει ταμιακώς, ενώ η πίεση από πλευράς Τραμπ για αύξηση των αμυντικών δαπανών, τώρα πέφτει αλλού.

Τους τα είπε και ο Μαρκ Ρούτε, ο ΓΓ του ΝΑΤΟ. Χρειάζεται να αυξηθούν οι δαπάνες, αλλά και πάλι χωρίς τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να λειτουργήσει.

Αυταπάτες

Ο κ. Ρούτε, τα λέει φυσικά ολ’ αυτά τώρα από τη νέα του άνετη θέση. Πρόσφατα ο ίδιος ο Τραμπ τον έφερε σε δύσκολη θέση, όταν τον ρώτησε πόσα ξόδευε η χώρα του όταν ήταν Πρωθυπουργός της, για αμυντικές δαπάνες.

Γενικά ο αλλοπρόσαλλος Τραμπ, εκτός από να απειλεί την παγκόσμια τάξη πραγμάτων με τις αλλαγές στο εμπόριο, ξεσκεπάζει και την υποκρισία μερικών από τον πλούσιο ευρωπαϊκό Βορρά οι οποίοι κουνούσαν συχνά το δάχτυλο στο Νότο.

Φυσικά ο Τραμπ όταν ζητάει ν’ αυξηθούν οι δαπάνες των χωρών- μελών του ΝΑΤΟ στο 5% του ΑΕΠ, δεν έχει στο μυαλό του την ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, αλλά τις αμερικανικές εξαγωγές.

Από εδώ και πέρα, κάθε Σύνοδος Κορυφής θα είναι μια πρόκληση για τους ηγέτες της ΕΕ. Ανεμελιά τέλος. Και που να ανακοινώσει ο Τραμπ τις αποφάσεις του για δασμούς.

Σας φιλώ

Η Πυθία