Επόμενος κοινοτικός προϋπολογισμός: Τηρείται η παραδοσιακή χορογραφία των διαπραγματεύσεων

Έχουμε αρκετό καιρό να αναφερθούμε στις διαπραγματεύσεις για τον επόμενο κοινοτικό προϋπολογισμό (ΠΔΠ 2028-34). Όχι γιατί δεν υφίστανται αλλά κυρίως γιατί δεν έχουν αλλάξει οι βασικές θέσεις των διαπραγματευτικών «ομάδων». Στην προηγούμενη ολομέλεια, το ευρωκοινοβούλιο -σχεδόν σύσσωμο- επανέλαβε την πρόθεσή του να διεκδικήσει σαφή αύξηση των κονδυλίων του προτεινόμενου ΠΔΠ από την Επιτροπή, με την κατάσταση βρίσκεται εκεί περίπου που μας έλεγε ο Βάλντις Ντομπρόβσκις. Οι frugals (φειδωλοί) δε δείχνουν διατεθειμένοι να εισφέρουν περισσότερα, το Ευρωκοινοβούλιο επιμένει ότι απαιτούνται επιπλέον κονδύλια άρα… η Επιτροπή μάλλον κινείται κάπου στη μέση.

Αυτό που σίγουρα μπορούμε να διαπιστώσουμε είναι ότι τηρείται η παραδοσιακή χορογραφία της διαδικασίας. Αν και πολλοί θεωρούν ότι επιδιώκεται «λευκός καπνός» πριν τις γαλλικές εκλογές της ερχόμενης άνοιξης, το ενδεχόμενο αυτό μάλλον πρέπει να αποκλειστεί. Το πιθανότερο είναι να βρεθούμε έως το τέλος του χρόνου «μια ανάσα από συμφωνία», η οποία και πάλι θα «τιναχτεί στον αέρα» προκαλώντας νέο γύρο αντιδράσεων και απόδοσης ευθυνών από τη μία πλευρά στην άλλη. Μέχρι -επί ελληνικής προεδρίας πιθανότατα- το τέλος του 2027 να φέρει μία αγωνιώδη τελευταία διαπραγμάτευση, επιτυχή αυτή τη φορά. Απομένει να διαπιστώσουμε αν η χορογραφία θα παραμείνει ακριβώς η ίδια ή θα δούμε κάποια παραλλαγή της.

Επίσης απομένει να διαπιστώσουμε πότε η Επιτροπή θα αρχίσει να πιέζει τα κράτη-μέλη να αρχίζουν να καταρτίζουν τα επόμενα εθνικά τους πλάνα, τα οποία θα συνδέονται με (κάποιες από) τις εκταμιεύσεις που τους αναλογούν. Σε επίπεδο εσωτερικών προετοιμασιών, η Κομισιόν φαίνεται πλέον να ολοκληρώνει τις δικές της (διοικητικές) εσωτερικές αλλαγές. Μετά το καλοκαίρι -και με την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης- αναμένεται να ξεκινήσουν οι αντίστοιχες συνομιλίες.

Και η αντίδραση στην ενεργειακή κρίση;

Κατά τα λοιπά, ελάχιστα έχουν μετακινηθεί από τις θέσεις τους τα κράτη-μέλη σε ό,τι αφορά τον τρόπο αντίδρασης στις στασιμοπληθωριστικές πιέσεις που προκαλεί η κρίση της Μέσης Ανατολής στις οικονομίες της Ευρωζώνης. Αναγνωρίζεται ότι η διάρκεια -άρα και οι επιπτώσεις- της κρίσης αυξάνεται, δεν είμαστε ωστόσο στο σημείο της υιοθέτησης αυξημένης δημοσιονομικής χαλάρωσης.

Όλοι συμφωνούν ότι τα μέτρα αντιμετώπισης οφείλουν να είναι στοχευμένα και προσωρινά, ωστόσο αφενός οι δημοσιονομικοί κανόνες και το αντίστοιχο πλαίσιο που διαμορφώνουν και αφετέρου το διαφορετικό προφίλ χρέους κάθε χώρας, δημιουργούν διαφορετικές ανάγκες σε κάθε κράτος. Πάντως, στο μέτωπο αυτό, και αναλόγως των άμεσων γεωοικονομικών εξελίξεων, αναμένονται περισσότερα επεισόδια…